در حوالی شهر 🔸 يادداشت ها و جستارهایی پیرامون شهر https://t.me/khorramdashti_mortezaنقد فعال رسانه…
انتشار: 2026/07/08 20:30 UTC
در حوالی شهر 🔸 يادداشت ها و جستارهایی پیرامون شهر t.me/khorramdashti_morteza%D9%86%D9%82%D8… فعال رسانهای گرامی، جناب مهدی عرشی، به یادداشتِ «خاموشی حافظه شهر»، فرصتی ارزشمند و مبارک است؛ پیش از هر چیز از آن جهت که یکی از مهمترین اهدافِ نوشتن از شهر، گشودنِ بابِ گفتگو دربارهی آن است؛ نیازی که امروز بیش از هر زمان دیگری بدان محتاجیم. از سوی دیگر، ارزشِ این نقد در آن است که دست روی یکی از حساسترین گلوگاههای تاریخنگاری شهری میگذارد: خطرِ انحصار، مصلحتسنجی و گزینش در ثبتِ روایتها. این دغدغه کاملاً درست و بجاست. هیچیک از ما نمیتواند و نباید مدعی شود که روایتش از شهر، روایتی بینقص، مطلق و فراگیر است. شهرها با تکثرشان زنده هستند و اتفاقاً زیبایی و اصالتِ حافظه جمعی در همین است که راه برای روایتِ همگان گشوده باشد؛ بهویژه آنان که بیهیاهو، بیسهمخواهی و خودنمایی و به دور از تریبونهای رسمی، چراغِ این خانه را روشن نگه داشتهاند؛ که خوشبختانه کاشانِ ما از این حیث، غنی، سرشار و وامدارِ تکتکِ آنهاست. یادداشت پیشین من، نه برای ثبت سند مالکیت حافظه به نام چند پروژه، بلکه یک «هشدار ساختاری» به مدیریت شهری در کلانمسئلهٔ هویت بود؛ صورتبندی و دیدگاهی که همواره در یادداشتهای شخصیام دنبال کردهام. مسئله این است: چرا کارها در شهر، با تغییر مدیران و سلیقهها نیمهکاره رها میشوند؟ پروژههایی مانند تاریخ شفاهی یا نشان سیلک و بسیاری دیگر، گامهای نخستین بودند. پرواضح است که گام نخست، همیشه با کاستی، نقص و حتی خطاهایی در اجرا همراه است. کجومج راه رفتن در مسیر صحیح، همواره بهتر از ایستادن و تماشا کردن است؛ اما اشکال اساسی مدیریتهای محلی این است که به جای اصلاح و کمالبخشی به پروژههای گذشته، کلاً مسیر را مسدود و صورتمسئله را پاک میکنند. جانمایهی یادداشت من، نه دفاع از یک فهرست خاص بود و نه انحصار در چند نام. مسئلهی اصلی این نیست که چه کسی انتخاب شده یا نشده است؛ چه آنکه هر پروژهای در زمان خود، سازوکار و هیئت انتخاب مستقلی داشته است. در نشان سیلک، ساختاری متشکل از متولیان وقت شهر (از رئیس دانشگاه و شهردار تا رئیس سازمان تبلیغات و برخی اصحاب فرهنگ) تصمیمگیر بودهاند و بنده در آن شورای تصمیمگیری، نه عضویتی داشتهام و نه صاحب رأی بودهام؛ شورا از میان فهرستی بلندبالا که طی ماهها تهیه شد، در نهایت به نام چند تن از بزرگان رسید. در پروژه تاریخ شفاهی مدیریت شهری نیز، تمامی شهرداران، رؤسای شورای اسلامی و انجمن شهر و چهرههای مؤثری که در دسترس بودند دعوت شدند، جز کسانی که خود تمایلی به حضور نداشتند. در تاریخ شفاهی سلامت نیز بخش زیادی از اشخاص مؤثّر و در دسترسِ قرن اخیرِ سلامت کاشان حضور داشتهاند. اما مسئلهی امروز ما هیچکدام از این جزئیات نیست؛ مسئله این است که چرا سازوکارهایی مانند دبیرخانه دائمی نشانِ سیلک - که ابتکاری مبتنی بر ظرفیتهای مدیریت شهری و دارای پشتوانههای قانونیاند - با تغییر مدیران، به جای تکامل، دچار انقطاع میشوند؟ باور قلبی من در بیش از یک دهه فعالیت در حوزههای مختلفِ شهری این بوده است: «نام کاشان، کانون تلاقی تمامِ نگاههاست.» من نه به دنبال ژستهای چپنما و کلیشهای این روزها یعنی ادعای استقلال محض از سیستم بودهام و نه خود را محصول و محصور در یک سلیقهٔ خاص کردهام. از ابتدای دهه ۹۰ تا امروز، با نگاههای متفاوت مدیریتی همکاری کردهام، با این پیشفرضِ روشن که: «هر کس سنگی بر سنگ این شهر میگذارد، باید یاریاش کرد.» فعالیتهای فرهنگی و هویتی در شهر، ملک شخصی هیچکس نیست، اما ایجاد ساختار آن، تخصص و تعهدِ مدیریتی میطلبد. اگر نخبگانی در پروژههای گذشته از قلم افتادهاند (که حتماً چنین است)، وظیفهٔ مدیران و دغدغهمندان بعدی بود که این فهرست را کامل کنند، نه اینکه کل مسیر را مسدود کنند. پیوند دادن پروژههایی با فواصل زمانی زیاد به یکدیگر، برای اثبات یک ادعای ذهنی یا سیاسی، دور شدن از دغدغهٔ اصلی یعنی فرسایش حافظه و هویت شهر است. از سال ۱۴۰۰ که نشان سیلک برگزار شد تا امروز، چندین سال میگذرد. در این سالها بنده مسئولیتی در این حوزه نداشتهام؛ و این بهترین و مغتنمترین فرصت برای مدیران و اشخاص دیگر بود تا روشهایی که بر آن خُرده گرفته میشود اصلاح کنند و طرح را به تکامل برسانند. اما امروز کجاییم؟ حرف اصلی و پایانی من این است: مدیریت شهری باید این تکاپوهای پراکنده را به یک سیاست مستمر و نهادینه تبدیل کند تا با رفتن و آمدن مدیران، جریان حرکت قطع نشود.در حوالی شهر🔸 يادداشت ها و جستارهایی پیرامون شهر t.me/khorramdashti_morteza
پستهای تلگرام — هنرمندان
هنرمندان pinned a photo
📌«آقای رفیعی، مسئلهٔ آلیاسین، لحن مطالبهگران نیست؛ ابهام در معامله است»✍️ حسن ابوالفضلی🔸️یادداشت اخیر عبدالمجید رفیعی برزکی در روزنگار از گزارهای درست آغاز میکند: مطالبهگری مجوز توهین، تهمت و تخریب شخصیت نیست؛ اما عنوان «مطالبهگری یا داد و هوار؟» ناخواسته کانون بحث را از موضوع مطالبه به لحنِ مطالبهگران منتقل میکند. در پرونده آلیاسین، پرسش اصلی این است که آیا در واگذاری یک مال عمومی و اثر تاریخی، قیمتگذاری، نحوه تصمیمگیری، مفاد بیعنامه و الزام قانونی به رعایت «صرفه و صلاح» بهدرستی رعایت شده است یا خیر. بنابراین، حتی اگر نقدی به ادبیات برخی مطالبهگران وارد باشد، نباید جای پاسخ به #پرسشهای_مستند این پرونده را بگیرد.🔸️یکی از مهمترین این پرسشها، نحوه انتخاب کارشناسان رسمی قیمتگذاری ملک است؛ موضوعی که در یادداشت آقای رفیعی تقریباً غایب مانده است. مطابق مواد ۴ و ۵ آییننامه نحوه تعیین کارشناس برای دستگاههای اجرایی مصوب ۱۴۰۲، ارجاع کارشناسی باید از طریق سامانه ملّی انجام شود و انتخاب کارشناس یا هیأت کارشناسی نیز «به صورت اتفاقی و به قید قرعه» صورت گیرد؛ ضمن آنکه گزارش کارشناسیِ مبنای معاملات دستگاه اجرایی، باید در سامانه ثبت و دارای #شناسه_یکتا باشد. فلسفه این حکم نیز روشن است: مدیر دستگاه نباید بتواند برای ارزیابی اموال عمومی، کارشناس مورد نظر یا آشنای خود را رأساً انتخاب کند؛ چراکه چنین امکانی، حتی بدون اثبات تخلّف، زمینه تعارض منافع و شائبه اثرگذاری بر نتیجه کارشناسی را ایجاد میکند. از همین رو، اگر کارشناسان پنجنفره آلیاسین واقعاً از مسیر سامانه و قرعه انتخاب شدهاند، انتشار شناسه یکتا، سابقه ثبت درخواست و مستند انتخاب تصادفی کارشناسان میتواند بهسادگی این ابهام را برطرف کند.🔸️البته نسبتدادن قطعی «دیکتهکردن قیمت به کارشناسان» بدون سند، حرفهای و قابل دفاع نیست و تا زمانی که مستند نشده، باید در حدّ شائبه و پرسش قابل تحقیق باقی بماند؛ اما همین امر ضرورت شفافسازی را بیشتر میکند. افزون بر نحوه انتخاب کارشناسان، پرسشهای دیگری نیز همچنان باقی است: معاملات مشابه و قابل قیاس چگونه در قیمتگذاری لحاظ شدهاند؟ ضرایب افزاینده و کاهنده بر چه مبنایی اعمال شدهاند؟ مسیر محاسبه منتهی به قیمت نهایی چگونه قابل بازبینی است؟ و نهایتاً آیا با این مستندات، شرط قانونی صرفه و صلاح شهرداری واقعاً احراز شده است؟🔸️از این رو، اگر قرار است مطالبهگری درباره آلیاسین نقد شود، #منصفانهتر آن است که ابتدا به #محتوایِ_مطالبه پاسخ داده شود. اگر مستندات قانونی و کارشناسی کافی وجود دارد، انتشار آنها بهترین پاسخ به منتقدان خواهد بود؛ و اگر چنین مستنداتی وجود ندارد، فروکاستن مجموعه این پرسشهای حقوقی و کارشناسی به «#پرخاش» و «#هیاهو» مسئله را حل نمیکند. ادب، شرط اخلاقی مطالبهگری است؛ اما شفافیت، قانونمداری و پاسخگویی نیز شرط اخلاقی و حقوقی مدیریت اموال عمومی است؛ نمیتوان اولی را با صدای بلند مطالبه کرد و از سه مورد دیگر به آرامی عبور نمود. پایان./📝 تحلیل ۱۱۷_ ۲۴ مرداد ۱۴۰۵. ┄┄┄┅┅❅✾❅┅┅┄┄┄📲 لینک کانال شهراندیش کاشان🆔️ @SHAHR_ANDISH
⭕اصلاحیه 🟢با تلاش و حمایت جمعی از هنرمندان کاشان انجام میشود ✨تور فرهنگی و هنری تهران برای دیدن نمایش #طنز « ویژه بانوان نیست » و حمایت از وحید رضا صادقپور بازیگر مطرح این نمایش، پنجشنبه « ۱۲ شهریور » ماه انجام میشود 🔴اطلاعات تکمیلی بزودی منتشر میشود.⭕ @honarmandankashan
🎥 حضور گروه تولیدی خدماتی «شد» در برنامه «سلام صبح بخیر» شبکه سه سیما فرصتی ارزشمند فراهم شد تا گوشهای از توانمندیها و تلاشهای اعضای جامعه نابینایان و کمبینایان کاشان در قاب رسانه ملی به نمایش گذاشته شود.از نگاه پرمهرتان دعوت میکنیم این حضور افتخارآمیز را به نظاره بنشینید..✅روابط عمومی جامعه نابینایان و کمبینایان کاشان🔗Telegram:t.me/kashanblind%F0%9F%94%97Instagram: www.instagram.com/nabinayan_kashan🔗Eitaa:eitaa.com/kashanblind2
بهنام اعتمادی آذر هنرمند عکاس و گرافیست کاشانی در بین مدرسان کارگاه چند روزه عکاسی در یزد به مناسبت روز جهانی عکاس⭕ @honarmandankashan
«دالان»؛ جایی برای دیدن دوباره کاشان از دریچه دوربیننخستین جشنواره ملی عکس معماری «دالان؛ از گذر نور تا حافظه شهر» به روایت یک تیم جوان و دغدغهمند در کاشان برگزار میشودبه گزارش اختصاصی رسانه هنرمندان کاشان، نخستین جشنواره ملی عکس معماری «دالان؛ از گذر نور تا حافظه شهر» در حالی در کاشان برگزار میشود که قرار است نگاه عکاسان به معماری تاریخی و معاصر این شهر را به روایتی تصویری از هویت، نور، فضا و حافظه شهری تبدیل کند.«دالان» تنها یک جشنواره عکس نیست؛ دعوتی است به دوباره دیدن شهری که شاید هر روز از کنار بناها و فضاهایش عبور میکنیم، اما کمتر فرصت کردهایم آنها را از نگاه یک عکاس ببینیم.این جشنواره در دو بخش معماری تاریخی و معاصر و بخش ویژه «کاشان در شب» برگزار میشود و فرصتی برای حضور و دیدهشدن عکاسان، بهویژه علاقهمندان به عکاسی معماری، شهری و مستند فراهم میکند.در پشت این رویداد، تیمی از فعالان فرهنگی و هنری در کاشان در حال تلاش برای شکلگیری جشنوارهای متفاوت هستند؛ تیمی که با دبیری حامد پاسبانیپور، عکاس و نقاش کاشانی، تلاش دارد «دالان» را به بستری برای گفتوگو میان معماری، هنر عکاسی و حافظه شهری تبدیل کند.دعوت از عکاسان سراسر کشوررسانه هنرمندان کاشان از تمام عکاسان، هنرمندان و علاقهمندان به عکاسی معماری دعوت میکند تا در این رویداد ملی حضور داشته باشند و نگاه خود را به معماری و سیمای شهر کاشان به تصویر بکشند.اگر معماری را فقط یک ساختمان نمیبینید؛اگر نور و سایه برای شما بخشی از زبان تصویر است؛اگر جزئیات یک خانه تاریخی، یک گذر، یک دیوار یا حتی چهره کاشان در شب میتواند برایتان روایتگر باشد؛«دالان» میتواند جای نگاه شما باشد.این جشنواره فرصتی است برای آنکه عکاسان از شهرهای مختلف، کاشان را نه فقط بهعنوان یک مقصد گردشگری، بلکه بهعنوان یک شهر زنده با حافظه، معماری و روایتهای تصویری متعدد ببینند.رسانه هنرمندان کاشان؛ حامی رسانهای «دالان»«رسانه هنرمندان کاشان» نیز در کنار این رویداد، بهعنوان حامی رسانهای جشنواره ملی عکس معماری «دالان»، تلاش خواهد کرد در مسیر معرفی جشنواره، انعکاس اخبار، معرفی هنرمندان و روایت رسانهای این رویداد همراه جشنواره باشد.از جامعه هنری و مخاطبان رسانه هنرمندان کاشان نیز دعوت میکنیم با حمایت از این حرکت فرهنگی، صفحه رسمی جشنواره را دنبال کنند و اخبار و فراخوانهای آن را با عکاسان و علاقهمندان به اشتراک بگذارند.📲 صفحه رسمی جشنواره:@dalan_photofestival📅 مهلت ارسال آثار: ۱۹ مرداد تا ۱۵ مهر ۱۴۰۵📍 محدوده عکاسی: کاشان📷 بخش اصلی: معماری تاریخی و معاصر🌙 بخش ویژه: کاشان در شبدبیر جشنواره: حامد پاسبانیپورداوران: صادق میری، سعید محمودی ازناوه، پرهام رئوفیبرگزارکننده: سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری کاشانبا همکاری: خانه هنر رویداد📌 برای اطلاع از فراخوان، اخبار، برنامهها و جزئیات جشنواره، صفحه رسمی جشنواره به نشانی @dalan_photofestival را دنبال کنید و با حمایت و معرفی آن، در دیدهشدن این رویداد ملی سهیم باشید.«دالان»؛ از گذر نور تا حافظه شهر.شاید این بار، کاشان را آنگونه ببینیم که پیش از این ندیدهایم.رسانه هنرمندان کاشان | حامی رسانهای نخستین جشنواره ملی عکس معماری «دالان»