✍️این عکس را خوب نگاه کنید...یک جوان‌ زیباروی‌؛ با یک لبخند ساده، با یک زندگی، با یک خانواده که چشم…

✍️این عکس را خوب نگاه کنید...یک جوان‌ زیباروی‌؛ با یک لبخند ساده، با یک زندگی، با یک خانواده که چشم‌انتظار برگشتنش بودند.حمیدرضا رجب‌زاده، مداح اهل‌بیت(ع).جانیان و شیطان‌صفت‌ها در حالی که زنده بود و نفس می‌کشید سینه‌اش را شکافتند و قلبش را درآمدند و تکه‌ای از بدنش را برای خانواده‌اش فرستادند اما قرار نیست از سنگدلی و قساوت قاتلانش بگوییم که عیان است.سوال درباره آن جماعتی است که برای بعضی آدم‌ها، حقوق بشرشان ناگهان فعال می‌شود و برای بعضی دیگر، انگار نه انسانی کشته شده، نه مادری داغدار شده و نه خانواده‌ای عزادار و نه قلب ملتی جریحه‌دار.اگر جای حمیدرضا، دختری بود که در خیابان برای تذکر عریانی‌اش جیغ و داد می‌کرد، یا اعدام قاتلی که پلیس ما را آتش زده بود، چند سلبریتی استوری می‌گذاشتند؟ چند فوتبالیست و بازیگر و مجری هشتگ می‌زدند؟ چند رسانه فارسی‌زبان خارج از کشور عکسش را قاب می‌گرفتند و شبانه‌روز درباره‌اش برنامه می‌ساختند؟اما وقتی قربانی، جوانی مذهبی و مداح اهل‌بیت(ع) باشد ناگهان سکوت شروع می‌شود.همان‌هایی که برای اعدام قاتلان کمپین "نه به اعدام" راه می‌اندازند، حالا کجا هستند؟همان‌هایی که برای کوچک‌ترین اتفاق برای آن مجری ورزشی صف می‌کشند و از حق، انسانیت و آزادی می‌گویند، چرا اینجا زبانشان بند آمده؟ ظاهراً اگر جنایتکار شقی‌القلبی شعار مورد پسند شما را سر بدهد، جنایت دیگر جنایت نیست؟در انسان نبودن‌تان شک هم جایز نیست.