حسین رزاق

🔖 ‏پزشکیان مدعی‌ست هفت ساعت با مجتبی دیدار کرده اما دریغ از یک جمله از حضرت آقای دوم که او نقل کند! گویی در این هفت ساعت فقط او خطیب بوده و مجتبی مستمع. دیداری که اگر واقعی باشد و باز آمبولانسی یا آیفونی نباشد، جای حل معمای رهبر غایب، با روایت‌های پزشکیان باز پیچیده‌تر شده.@hoseinrazzagh

‏🔖جمهوری‌اسلامی برای پر کردن خلأ حضورِ رهبر مخفی‌اش، نیاز به چهره‌های میدانی، پوپولیست و رسانه‌ای دارد که البته هماهنگ کامل با باقر هم باشند. «محسن رضایی» برعکس «ذوالقدر» تمام فاکتورهای اول را دارد، ضمن اینکه پس‌از ۴۰ سال تلاش نافرجام برای بازگشت به قدرت، حالا حاضر است دست سرباز سابقش را هم ببوسد، چه رسد به هماهنگی!‏بعداز جنگ تنها فردی که حذف شد چون قد بلندتر از باقر بود «لاریجانی‌» است که میتوانست مزاحم جدی برای او باشد. باقی مایه بقای باقرند، بی‌هیچ قری!@hoseinrazzagh

🔖تغییر موازنه قدرت در منطقه🎙️سارا کرمانیاندر گفت‌وگو با حسین رزاق 💠نمره نهم از فصل سوّم #امکان🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt

🔖 ‏در این سخنانی که اینروزها از خرازی، برادر زنِ برادرِ امامِ غایب دست بدست میشود، یک نقل دقیق وجود دارد؛ در جلسه انتخاب رهبری سوم «علی‌اصغر حجازی» که از بمباران بیت، جان بدر برده بود وارد میشود تا برای «صادق آملی» بعنوان گزینه مورد نظرِ پدرِ امامِ غایب، رای جمع کند. اما زورِ شیخ حسین راسپوتین از پشت پرده بیشتر رسید و غایب از نظر را رهبر کرد!‏فعلا این اختلاف‌های داخلی بیتِ معظم‌له، که خصوصا در این سالهای پس‌از ۴۰۱ تشدید هم شده، لاینحل مانده تا علی‌الاصول برای مقدمه‌چینی ظهور نیاز به تصفیه‌های سیاسی و تسویه حساب‌های شخصی زیادی باشد!@hoseinrazzagh

🔖 «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی»؛ موضع اخلاقی یا کنش سیاسی؟🎙 حسین قاضیان:اگر شعار «نه جنگ، نه جمهوری اسلامی» به کنش سیاسی تبدیل نشود، در حد یک اعلام موضع اخلاقی باقی می‌ماند.قاضیان نقد می‌کند که بسیاری از جریان‌های سیاسی به جای ساختن ارتباط با جامعه و جذب اعتماد مردم، به صدور بیانیه و اعلام ارزش‌های اخلاقی بسنده کرده‌اند. از نظر او، سیاست زمانی معنا پیدا می‌کند که مردم احساس کنند یک جریان سیاسی قادر است مسئله‌ای از مسائل واقعی آنها را حل کند یا تغییری در میدان واقعیت ایجاد کند.🎙 علیرضا رجایی:اخلاق بخشی از سیاست است و نباید آن را امری جدا از کنش سیاسی دانست.او معتقد است اگر نیروهای سیاسی و اجتماعی معیارهای اخلاقی خود را از دست بدهند، جامعه دیگر معیاری برای تشخیص ظلم و عدالت نخواهد داشت. حفظ ارزش‌هایی مانند مخالفت با جنگ، مخالفت با سرکوب و دفاع از حقوق انسان‌ها، حتی اگر بلافاصله نتیجه سیاسی نداشته باشد، یک سرمایه اجتماعی و تاریخی ایجاد می‌کند.🔗  گفت‌وگوی کامل را اینجا ببینید#استودیو_پات @studio_patt

‍ 🔖سخن‌گفتن از خون مردم خیانت نیست🖋️مهدی محمودیانرئیس‌جمهور، کسانی را که شمار قربانیان قتل‌عام ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه را سی یا چهل هزار نفر اعلام کرده‌اند، «خائن» و «وطن‌فروش» خوانده است.بسیار خوب؛ فرض کنیم روایت آنان نادرست و آمار مورد ادعای شما درست است. اگر به رابطه آسمانی‌تان با رهبر شهیدتان و آقای خامنه‌ای دوم آسیبی وارد نمی‌شود، لطفاً توضیح دهید آن چند هزار نفری را که خودتان نیز کشته‌شدنشان را انکار نمی‌کنید، چه کسانی به خاک و خون کشیدند و عاملان این جنایت را باید چه نامید؟مگر وطن فقط نام یک حکومت، یک رهبر یا یک دستگاه سرکوب است؟ مگر آن هزاران انسانی که در خیابان‌ها کشته شدند، مردم همین سرزمین نبودند؟ آیا اعتراض به کشتار مردم خیانت به وطن است، اما فرمان‌دادن، زمینه‌سازی، توجیه‌کردن و پنهان‌کردن آن کشتار، وطن‌دوستی محسوب می‌شود؟اختلاف بر سر عدد، اصل جنایت را از میان نمی‌برد. حتی اگر آمار رسمی خود شما را بپذیریم، باز هم با کشته‌شدن هزاران شهروند روبه‌رو هستیم؛ انسان‌هایی که نام، خانواده، زندگی و حق حیات داشتند. نمی‌توان با مناقشه بر سر شمار قربانیان، مسئولیت قتل آنان را پاک کرد.به‌جای خائن و وطن‌فروش خواندن کسانی که از قربانیان سخن می‌گویند، پاسخ دهید: آن هزاران نفر را چه کسانی کشتند؟ چه کسی فرمان داد؟ چه کسانی شلیک کردند؟ چه کسانی حقیقت را پنهان کردند؟ و چه کسانی امروز نیز به‌جای پاسخ‌گویی، طلبکارانه به خانواده قربانیان و معترضان اهانت می‌کنند؟اگر سخن‌گفتن از خون مردم خیانت است، کشتن مردم را چه باید نامید؟@hoseinrazzagh

🔖مملکت بی‌صاحب!آنچه امروز در جمهوری اسلامی اتفاق افتاده، چیزی شبیه یک بلبشو و آشفتگی ساختاری است؛ آن‌روز که سیدعلی بود و نظام تیرک اصلی داشت خیر سرش، هرکسی دستش میرسید یک سازی میزد برای خودش؛ حالا که معلوم نیست جای آن تیرک، کی ایستاده و امام مجتبای غایب کجاست، مملکت هم رفته روی اتوپایلوت! اینوسط هم هر جریانی برای خودش مدعی و تصمیم‌گیر.شاید حتی قوه تصمیم‌گیری ترامپ هم که در جای درست، نادرست عمل میکرد، اینبار به‌معنای واقعی کلمه معیوب شده که در این هرج و مرج‌آباد، نمیداند با کی باید بجنگد یا با کی مذاکره کند! یک شب یکی زنگش میزند که «محمدباقرم» و انّا رجل این مملکت، اما به صبح نرسیده که باقر را در حرم امام‌رضا با سنگ میزنند؛ روز دیگر دیگری میزنگد که من «عباسم» و کشتیبانِ سیاست خارجی، اما فردا نشده عباس قهر کرده از این کشتیِ سوراخ و رفته کربلا!گویا در همین بی‌صاحب‌ماندگی که هرکسی ماهی خودش را صید میکند از این تنگهٔ گل‌آلود، «جنگ برای جنگ» بیشتر افاقه میکند تا «مذاکره برای مذاکره». بالاخره در جنگ حلوای رقیب خیرات میکنند و طناب دار برای مخالفان و پول است که بالا میرود از پاروی فاسدان.@hoseinrazzagh

🔖جنگ بی‌پایان و اپوزیسیون تماشاگر؟!🎙️علی واعظدر گفت‌وگو با حسین رزاق💠در نمره هفتم از فصل سوّم #امکان«اینکه دولت‌های غربی جامعه مدنی ایران ــ چه در داخل و چه در خارج از کشور ــ را در روند مذاکرات دخالت نمی‌دهند و منافع آن را به رسمیت نمی‌شناسند، فقط ناشی از بی‌توجهی غرب نیست؛ بخشی از مشکل به ناتوانی خود جامعه مدنی ایران در سازمان‌یابی و کار تشکیلاتی بازمی‌گردد.جامعه مدنی ایران هنوز نتوانسته به سطحی از انسجام و واقع‌بینی سیاسی برسد که بتواند خود را به‌عنوان یک بازیگر قابل اتکا در چارچوب سیاست‌گذاری دولت‌های غربی معرفی کند. اگر چنین ظرفیتی وجود داشت، این امکان بود که مذاکرات صرفاً میان دولت‌های خارجی و جمهوری اسلامی نباشد، بلکه به یک مثلث تبدیل شود که یک ضلع آن نماینده منافع مردم ایران و جامعه مدنی باشد.»🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید#استودیو_پات @studio_patt

‍ 🔖به اعدام جوانان فورا پایان دهید  🖋️سید مصطفی تاجزاده ملت ما در یکی از سرنوشت‌سازترین لحظات تاریخی خود قرار گرفته است. این حقیقت دارد که ایران در مصاف با قدرت‌مندترین دولت دنیا، به‌رغم ضربات سهمگین و صدمات کمرشکن وارده، تاب‌آوری ستایش‌انگیزی از خود نشان داده و آمریکا و اسرائیل را در تحقق اهداف اصلی خود ناکام گذاشته است، اما این‌هم حقیقت دارد که ایرانیان افزون بر مصائب بی‌شمار جنگ، از شدیدترین تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی رنج می‌برند؛ گرانی، بیکاری، رکود و تورم طاقت‌فرسا ازیک‌سو و فساد، شکاف طبقاتی و سیاسی، تبعیض و بی‌عدالتی ازسوی‌دیگر بیداد می‌کند‌. با کمال تاسف اوضاع اقتصادی میهن و معیشت مردم روز‌به‌روز بدتر و نفس‌گیرتر می‌شود. در چنین شرایطی که ایران و ایرانی بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، آرامش، همدلی، همبستگی، گفت‌وگو، صلح و آشتی ملی نیاز دارد، هر اقدامی که بر شدت خشم و استیصال شهروندان بیفزاید، ناامیدی را گسترش دهد و جامعه را دوقطبی‌تر کند، عملی به‌غایت نابخردانه محسوب می‌شود که راه بر ظهور تضادهایی آشتی‌ناپذیر می‌گشاید و زمینه را برای وقوع نزاع‌های خونین داخلی و لیبی‌کردن ایران مساعد می‌کند. فاصله کوتاه شش ماهه جنگ ۱۲ روزه با اعتراضات سراسری در دی‌ماه ۱۴۰۴ به حاکمیت زنهار می‌دهد که از آن تجربه تلخ و اسف‌بار درس بگیرد؛ با اصلاحات اساسی و فوری به جلب اعتماد، رضایت و مشارکت آحاد شهروندان همت گمارد؛ و فکر اداره کشور با راهبرد «النصر بالرعب» یا «سیاست مشت آهنین» را از سر به‌در کند؛ به وادی لجاجت و انتقام‌جویی نیفتد و به اعدام جوانان معترض پایان دهد. فرستادن شتاب‌زده و سریع‌تر از روال معمول جوانان عمدتا کم‌سن‌وسال به پای چوبه‌های دار، آن‌هم به حکم دادگاه‌هایی که روند رسیدگی حقوقی و قضایی در آنها با ایرادها و ابهام‌های جدی مواجه است و از شفافیت بی‌بهره‌اند، نسبتی با رحمت محمدی و عدالت علوی ندارد، شرط عقل و اخلاق نیز نیست؛ بازی با آتشی است که می‌تواند بار دیگر میهن را گرفتار شعله‌های خانمان‌سوز کند. حاکمیت نباید از یاد ببرد که مردم همچنان داغدار خون‌های به‌ناحق‌ریخته‌شده در دی‌ماه گذشته‌اند. پس باید التیام‌بخشیدن به زخم‌ها را سرلوحه سیاست داخلی خود قرار دهد، نه اینکه با اعدام‌ها به زخم ملی نمک بپاشد و اشتباهات پیشین را در این شرایط واقعاً حساس تکرار کند و ناآگاهانه بذر فتنه و فاجعه بعدی را بکارد. پیش از این گفته‌ام که چندوچون آنچه در ۱۸ و ۱۹ دی سال پیش گذشت، باید با تحقیقات همه‌جانبه یک کمیته مستقل و ملی حقیقت‌یاب روشن شود‌. تا آن زمان لازم است تک‌تک متهمان به وکیل مستقل، دادگاه علنی و حق دفاع واقعی دسترسی داشته باشند. صد البته خانواده‌های همه‌ی قربانیان، نه فقط وابستگان به حکومت و یا حامیان آن نیز از حق دادخواهی برخوردار گردند. روشن است که مخالفت من با اعدام به‌معنای انکار جرم یا نادیده‌گرفتن رنج قربانیان نیست. اما معتقدم عدالت ترمیمی باید هم از حقوق متهمان دفاع کند، هم حقوق تمام قربانیان و خانواده‌های آنها را به‌رسمیت بشناسد و هم در صدور حکم و یا اجرای آن مصالح ملی را در نظر بگیرد. اکنون می‌گویم که اعدام‌ها، صرف‌نظر از مغایرتشان با موازین حقوق بشر، دردی از ایران را دوا نمی‌کند و ترسی هم در دل‌ها نمی‌اندازد. حتی اگر بپذیریم که ممکن است هراس موقت ایجاد کند، اما تردید نیست که مشروعیت، رضایت و ثبات پایدار نمی‌سازد و چرخه تخاصم و انتقام را سرعت می‌بخشد و عمیق‌تر می‌کند. به باور من اعدام‌ها شکاف حکومت و ملت را عمیق‌تر می‌کند، امکان گفت‌وگو و تغییرات مسالمت‌آمیز را کاهش می‌دهد و خطر ورود مجدد جامعه به چرخه خشونت متقابل را جدا افزایش می‌دهد. به همین دلیل و به حکم وظیفه انسانی و ملی با دادن هشدار در مورد ادامه این روند فاجعه‌بار، که حاصلی جز تزاید خشم و خشونت در جامعه نخواهد داشت، از تمام دلسوزان این سرزمین اهورایی، با هر گرایش سیاسی و اعتقادی، می‌خواهم به هر نحو قانونی و مدنی که صلاح و موثر می‌بینند، مخالفت خود را با این مجازات بی‌بازگشت صریحا اعلام کنند و برای توقف اعدام‌ها چاره‌ای بیندیشند. سیدمصطفی تاجزاده ۱۲ مرداد ۱۴۰۵  زندان اوین @hoseinrazzagh

‍ ‍ 🔖شبهکم‌ الله ‌بالخیر و العافیه!‏ادعای همشهری درباره «عدم‌ انتشار صوت از مجتبی بدلایل امنیتی» ناخواسته تبدیل به یک گاف شد تا روایت‌های درگوشی از دیدار تنها مسئول جمهوری اسلامی با «خامنه‌ای دوم» دهان به دهان بچرخد؛ اینکه دیدار در آمبولانسی گردشی در سطح شهر قم انجام شده و مرد همیشه پشت پرده بیت؛ حسین طائب، نفر سوم و گاد جلسه بوده. اینکه رئیس‌جمهوری اسلامی با مردی نقاب‌دار دیدار و گفت‌وشنود مکتوب کرده که ادعا میشده رهبر جمهوری‌اسلامی‌ست! اینکه به تقاضاهای دیدار مجدد او با رهبر سوم پاسخ رد داده شده و فقط اجازهٔ استفتای مکتوب داده‌اند. اینکه تمشیت امور در دست مسعود است و رخِ کار مصطفی. ‏چه این پچ‌پچ‌ها راست باشد چه بخشی از واقعیت، بازهم از سورئال بودن وضعیت جمهوری‌اسلامی، نمی‌کاهد؛ رهبری نقاب‌دار و غایب؛ با راسپوتینی بنام طائب، و باقیماندهٔ بیتی که گویا جمیعا مبعوث شده‌اند به جانشینیِ ولی امر مسلمین جهان؛ و مسئولانی که هرچه تمنای فرج میکنند به زیارت «نائبِ غایبِ امامِ غایب» نائل نمیشوند. شیوه‌ای پیچیده و مخوف از رهبری که در هزارتوی امن و هزارلایهٔ راست و دروغ گم و گور شده تا علی‌الاصول با پروژهٔ خون‌خواهی و جنگ فرسایشی، فعلا تمام بحران‌های کشور را زیر قالی کند و شرایطی طلایی بسازد برای جولان الیگارش‌های اقتصادی و برادران قاچاقچی. ‏بعید نیست این گیج‌بازی‌ها و شل‌کن سفت‌کن‌های ترامپ هم بابت همین شرایطی‌ باشد که اساسا معلوم نیست با چه حکومتی و چه کسی طرف است! 🖋️حسین رزاق@hoseinrazzagh ‏

🔖جنگ؛ امر ملی یا حاکمیتی؟ 🎙️مناظره علیرضا رجایی و حسین قاضیانطرح دو نگاه متفاوت به جنگ، مسئولیت حکومت، تاثیر جنگ بر جامعه مدنی و تفکیک امر ملی و امر حاکمیتی. علیرضا رجایی حمله آمریکا و اسرائیل را تجاوزی آشکار به خاک ایران و بزرگ‌ترین تهدید علیه تمامیت ارضی کشور توصیف کرد. او تأکید داشت که حتی اگر ابزار دفاعی در اختیار حکومت باشد، این موضوع اصل دفاع از کشور را بی‌اعتبار نمی‌کند و مخالفت با جنگ به معنای حمایت از حکومت نیست.حسین قاضیان نیز با متجاوز دانستن آمریکا و اسرائیل، پرسش اصلی را چگونگی رسیدن ایران به وضعیت جنگی دانست.او شعار «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی» را بیشتر اعلام موضعی اخلاقی توصیف کرد که به‌تنهایی تغییری در واقعیت زندگی مردم ایجاد نمی‌کند.در مقابل، رجایی تأکید کرد که حفظ موضع اخلاقی در جامعه‌ای استبدادی خود کنشی سیاسی است؛ به‌ویژه زمانی که فعالان مدنی برای امضای بیانیه یا اعتراض مسالمت‌آمیز زندانی می‌شوند. از نگاه او، همین صداها رشته اخلاقی و سیاسی جامعه را زنده نگه می‌دارند، حتی اگر اثر فوری و تعیین‌کننده‌ای نداشته باشند.🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید #استودیو_پات@studio_patt

🔴 دعوت به مشارکت در ثبت و مستندسازی رویدادهای سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵معلمان، دانش‌آموزان و سیستم آموزشی ایران، یکی از دشوارترین سال‌های تحصیلی خود را پشت سر گذاشتند. اعتراضات دی‌ماه، جنگ، ناامنی، تعطیلی مدارس، آسیب به دانش‌آموزان، معلمان و زیرساخت‌های آموزشی، بخشی از واقعیت تلخی است که بر آموزش این سرزمین سایه افکند. ثبت و مستندسازی آنچه در این دوره بر آموزش ایران گذشت، تنها با مشارکت آگاهانه و مسئولانه معلمان ممکن است. لازمه تعهد معلمان، تنها آموزش در کلاس درس نیست؛ بلکه ثبت و روایت حقیقت نیز بخشی از رسالت آنان است. جامعه معلمان ایران وظیفه دارد به شکلی مستقل، با ثبت دقیق مشاهدات، گردآوری مستندات و روایت آنچه بر آموزش کشور گذشته است، حافظه تاریخی جامعه را پاس بدارد و راوی صادق روزهایی باشد که در چند ماه گذشته به کشته و آسیب‌دیدن صدها تن از فرزندان این سرزمین و وارد آمدن خسارت‌های گسترده به نظام آموزشی انجامید.ثبت حقیقت، وظیفه‌ای جمعی است. آنچه امروز مستند نشود، فردا به آسانی فراموش یا تحریف خواهد شد.شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از تمامی معلمان، مدیران، مشاوران، کادر آموزشی و کارکنان مدارس سراسر کشور دعوت می‌کند با تکمیل پرسشنامه زیر، در این اقدام جمعی مشارکت کنند تا بتوانیم به شکلی مستقل، دقیق و مستند، این روزهای ناگوار را در حافظه تاریخی کشور ثبت کنیم. اطلاعات گردآوری‌شده به مستندسازی تأثیر اعتراضات، جنگ و دیگر بحران‌های اخیر بر نظام آموزشی، دانش‌آموزان، معلمان و مدارس کشور کمک خواهد کرد و گامی مؤثر در حفظ حقیقت و ثبت روایت مستقل جامعه فرهنگیان از این برهه تاریخی خواهد بود.لینک تکمیل پرسشنامه:forms.gle/q1KJNjkQE1Ksufer6%D9%84%D8%A7%D… به دکر است:- مشارکت در این پرسشنامه کاملاً داوطلبانه است.- این پرسشنامه کاملاً ناشناس بوده و هیچ‌گونه اطلاعات هویتی از پاسخ‌دهندگان جمع‌آوری نمی‌شود.لطفا این پرسشنامه را با دیگر همکاران فرهنگی خود به اشتراک بگذارید و آنان را نیز به مشارکت در این اقدام جمعی دعوت کنید. 🔹🔹🔹اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:🆔 @kashowranewsما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با جدیدترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:📡 تلگرام 🌐 سایت📸 اینستاگرام🐦 توییتر X📲 واتس‌اپ🎥 یوتیوب

🔖جنگ؛ امر ملّی یا حاکمیتی؟!🎙️مناظره علیرضا رجایی و حسین قاضیان 💠نمره پنجم از فصل سوّم #امکانبا حسین رزاق🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt

🔖چرا جمهوری‌اسلامی نمیرود؟🎙️مهرزاد بروجردیدر گفتگو با حسین رزاق 💠نمره چهارم از فصل سوّم #امکان🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt

‍ 🔖هر روز با اذان صبح حداقل یک اعدام‏پرونده بابک زنجانی؛ ۲.۷ میلیارد یورو؛ حکم اعدام اولیه صادر شد اما اجرا نشد و پرونده به مسیر دیگری رفت.‏پرونده چای دبش؛ ۳.۴ میلیارد دلار؛ تاکنون اعدامی در این پرونده شکل نگرفته است.‏پرونده فساد شرکت بازرگانی پتروشیمی؛ ۶.۶ میلیارد یورو؛ اعدام اجرا نشد.‏تخلفات فولاد مبارکه؛ ۹۲ هزار میلیارد تومان؛ اعدام در پی نداشت.‏پرونده بانک سرمایه؛ ۱۴ هزار میلیارد تومان؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده صندوق ذخیره فرهنگیان؛ ۸ هزار میلیارد تومان؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده ثامن‌الحجج؛ حدود ۱۲ هزار میلیارد تومان؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده کاسپین و تعاونی‌های وابسته؛ بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومان؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده پدیده شاندیز؛ حدود ۳۴ هزار میلیارد تومان؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده دکل نفتی گمشده؛ ۸۷ میلیون دلار؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده دو دکل نفتی؛ ۱۲۴ میلیون دلار؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده گروه عظام؛ بیش از ۶۰۰ میلیون یورو؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده ارزهای ترجیحی و دریافت ارز بدون انجام تعهد؛ ده‌ها میلیارد دلار؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده تعهدات ارزی ایفا نشده؛ ده‌ها میلیارد یورو؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده تراستی‌های ارزی و انتقال پول نفت؛ صدها میلیون دلار تا ارقام بالاتر؛ اعدام اجرا نشده است.‏پرونده شهرام جزایری؛ حدود هزار میلیارد تومان (برآوردهای مختلف)؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده بانک تات؛ حدود ۵.۳ میلیارد دلار؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده واردات کنجاله و نهاده‌های دامی؛ حدود ۷۰۰ میلیون دلار؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده بنیاد شهید؛ هزاران میلیارد تومان و تخلفات ارزی؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده بیمه ایران؛ صدها میلیارد تومان؛ اعدام اجرا نشد.‏پرونده جوانان ایرانی بدلیل اعتراض خیابانی؛ هر روز با اذان صبح حداقل یک اعدام.@hoseinrazzagh

🔖بازندگانِ سربلندبهای صلح‌طلبی در هیاهوی جنگ و خشونت🎙️مهرداد درویش‌پوردر گفتگو با حسین رزاق 💠نمره سوّم از فصل سوّم #امکان🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt

‏🔖اعلام شده تراستی‌ها ۱۱ میلیارد دلار بدهکارند و نمیدهند، اما کسی نام آنها را نمی‌گوید! نام کارتل‌های نفتی که تبدیل به الیگارش‌های بزرگ اقتصادی شدند. الیگارش‌هایی که به راحتی کشور را بهم میریزند تا رییس بانک مرکزی را عوض کنند؛ گرای جنگ و جلسات میدهند تا پروژه رهبری پدرخوانده تراستی‌ها عملی شود. حتی اپوزیسیون تراستی می‌سازند، و غوغای خیابانی میسازند برای هوا کردن توافق. برای این شبکه، بحران‌ یک تهدید نیست؛ شیوه زیست آنهاست. آنوقت رییس سازمان بازرسی کل کشور در صداوسیما می‌نشیند و با وقاحت میگوید پول را برده‌اند و نمیدهند، اما جرات ندارد هیچ نامی بگوید. وقیح‌ها!@hoseinrazzagh

🔖آتش‌بسِ شکننده؛بین مردم و حکومت!🎙️سعید پیوندیدر گفتگو با حسین رزاق #استودیو_پات🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt

🔖 ‏مسئله اصلی جمهوری اسلامی «نفوذ» نیست؛ خودِ ساختار فاسد و مستبد پرور آن است. تا ساختار استبداد دینی پابرجاست، توفیری نمی‌کند خامنه‌ای هشتاد و چند ساله باشد که سال‌ها می‌گفت «به آمریکا اعتماد ندارد» یا فرزند نوباوه‌اش که از مخفیگاه می‌نویسد «علی‌الاصول نظر دیگری داشته». هر دو در چارچوب همان ساختار خودکامه‌ساز، به یک اشاره، یک مملکت را میدهند به فنا و نفوذی‌ها فقط تماشاچی این بازی سفاهتند و سمشکه میشکنند! ‏@hoseinrazzagh

🔖در ستایشِ شکست💠درباره آخرین نامهٔ سعید مدنی به آصف بیات 🎙️علیرضا بهتوییدر گفتگو با حسین رزاق #استودیو_پات🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt

‍ 🔖تو باید جرأت ادامه‌دادن داشته باشی، نه امیدِ رسیدن🖋️نامه چهارم سعید مدنی به آصف بیاتآقای دکتر بیات عزیزبا سلام و درود فراوان و عذرخواهی از تأخیر در پاسخ به سبب محدودیت‌های زندان، گرفتاری‌های پس از آزادی از زندان و از آن مهم‌تر پیچیده‌تر شدن وضعیت ایران و ورود عوامل متعدد مداخله‌کننده‌ی جدید در تحولات کشور و جامعه‌ی ایران. الان که این پاسخ را ارسال می‌کنم حدود سه ماه است که با پایان حکم نهایی چهار سال حبس از زندان آزاد شده‌ام و همان‌طور که به بسیاری از دوستانم گفته‌ام ظاهر وضعیت اجتماعی برای من بی‌شباهت به داستان آلیس در سرزمین عجایب نیست. از دختران و پسران جوان در کافه‌ها بدون مزاحمت پذیرایی می‌شود و خانم‌ها با ظواهری گوناگون اما بدون روسری یا حجاب از کنار یگان‌های پلیس و ماشین‌هایی که روی آنها دوشکا سوار شده است و نظامیان نقاب‌دار پشت آنها آماده‌ی شلیک هستند می‌گذرند اغلب و با استثنائاتی بدون آن‌که کم‌ترین تذکری به آنها داده شود، گاهی نیز لبخندی ردوبدل می‌شود. خاطرات کشتار فجیع و بی‌سابقه‌ی هزاران نفر در دی‌ماه در خیابان‌های شهرها و حتی روستاها از تهران بزرگ گرفته تا زیراب کوچک در شمال هنوز روح و ذهن همه‌ی مردم و نه فقط خانواده‌های داغدار را می‌آزارد.جنگ و سایه‌ی جنگ و خرابی‌ها و خسارات دو جنگ اخیر امید به بهروزی و آرامش را در چارچوب سیاست ها و ساختار کنونی تا اطلاع ثانوی برای ملت نابود کرده و نه تنها نظام حکمرانی بلکه همه‌ی مردم را با روزمرگی در وضعیت تعلیق قرار داده است. همان‌طور که گفته‌اید جامعه‌ی ایران دچار ترومایی ملی شده است. تقریباً اغلب دوستانی که پس از آزادی از زندان برای تجدید دیدار به سراغم آمدند یا تماس تلفنی گرفتند این جمله را تکرار کردند که «از زندان کوچک به زندان بزرگ خوش آمدی…»به‌نظرم اعتراضات دی‌ماه و خشونت عریان نظام در برابر آن در عین حال که ضرورت ترویج مشی خشونت‌پرهیز را بیش از گذشته نشان داد، شانس گذار دموکراتیک خشونت پرهیز را در آینده کاهش داد. در واقع اگر اعتراضات دی ماه با همان سبک و سیاق روزهای اول یعنی در فاصله‌ی ۶ تا ۱۷ دی ادامه می‌یافت ممکن بود مثل جنبش مهسا نتایج وعواقب خیره‌کننده‌ای به‌دنبال داشته باشد؛ اما فراخوان غیرمسئولانه و فرصت‌طلبانه‌ی آقای پهلوی آن‌هم با ادعای رسیدن کمک از خارج و همین طور ورود «گارد جاویدان» (بدنام‌ترین نیروی سرکوب نظامی زمان پهلوی) بهانه‌ای شد برای سرکوب و قتل حداکثری که سپهر سیاسی ایران را خونین‌تر از قبل کرد. این توضیح برای تبرئه یا مشروع‌سازی کشتار هزاران جوان رعنا و زیبا یا هجوم نیروهای سرکوب به بیمارستان‌ها و جنایات بی‌شمار دیگرنیست؛ بی‌تردید نظام حاکم مقصر تک‌تک خون‌های به‌زمین‌ریخته است و به همان میزان هم‌اکنون دچار بحران مشروعیتی بیشتر از گذشته است.ادعای نظام مبنی بر مداخله‌ی تروریست‌ها و عوامل موساد ضعیف‌تر از آن است که بتواند چنین اعتراض گسترده‌ و کشتار بی‌سابقه‌ای را توجیه کند. کما این‌که گزارش‌های شاهدان عینی هم ناقض این ادعا است. در این‌که اسراییل همواره پروژه‌هایی را علیه ایران تدارک دیده تردید ندارم؛ اما همچنان‌که در مقاله‌ی ایلناعی در «هیوم» (به فرض صحت) آمده، پروژه‌های اسراییل عمدتاً منحصر به نفوذ در نظام جمهوری اسلامی یا آموزش نیروهای مسلح ازجمله کردها (اگرچه آنها تکذیب کرده‌اند) و امثال آن بوده و نه اعزام نیروهای مسلح مخفی که مردم معترض را در چنین ابعاد وسیعی در خیابان‌ها به قتل برسانند.اما متأسفانه بخشی از جامعه‌ی ایران در اثر ناامیدی از تغییر داخلی به این نتیجه رسیده است که شاید تنها مداخله‌ی خارجی بتواند رژیم را سرنگون کند. این تصور به‌ویژه پس از جنگ دوازده روزه سال گذشته و کشتار دی‌ماه در میان برخی گروه های اجتماعی تقویت شده است.به نظرم در میان هیاهوی جنگ بلندتر کردن همزمان صدا علیه جنگ واستبداد و دعوت به صلح و دموکراسی وظیفه‌ی بسیار خطیری است که می‌تواند در بحران‌های آینده و عبور جامعه‌ی ایران به سوی توسعه، عدالت و آزادی نقش و سهم بسیار داشته باشد. چرا نباید همزمان در برابر فاشیسم مهاجم نتانیاهو وترامپ از یک‌سو و استبداد داخلی و سرکوب دگراندیشان از سوی دیگر نایستیم و از منافع ملی و حقوق مردم ایران دفاع نکنیم؟ چرا آینده‌ی جامعه‌ی ایران را در گرداب انتخاب بین بد و بدتر نابود کنیم؟ چرا باید تسلیم یکی از دو منطق «هر کی بیاد از اینها بهتره» یا پذیرش فقر، نابرابری، استبداد و له شدن منزلت انسانی یک ملت زیر بار سختی معیشت و دشواری های زندگی روزمره موجود شویم؟🔗متن کامل نامه@hoseinrazzagh

🔖 جنگ یا صلح؟!ما در منازعه‌ای گیر کرده‌ایم که از یک‌سو عده‌ای میخواهند جمهوری‌اسلامی بهرقیمتی بماند و از آمریکا هم انتقام بگیرند، و از سوی دیگر عده‌ای که میخواهند جمهوری‌اسلامی بهرقیمتی برود و در این جنگ شکست بخورد. این‌وسط مردمی هستند که نه جنگ میخواهند نه جمهوری اسلامی نه مداخله خارجی اما دارند قربانی میشوند و کشوری که ویران میشود.🎙️بخش‌هایی از مناظره حسین رزاق با علم صالح🔗فیلم کامل@hoseinrazzagh