این حق هر انسانی است کهحماقت کند و تصمیم اشتباه بگیرد.به شرط اینکه این کار را با پول و منابع خودش ا…

در جهانی که حولِ محور حواس‌پرتی مهندسی شده است، منبع کمیاب دیگر اطلاعات نیست، بلکه تفکر بدون اختلال است.ما دائماً توسط اعلان‌ها، مکالمات، صفحات نمایش، جمعیت، الگوریتم‌ها و حضور افراد دیگر در محیط اطراف‌مان دچار وقفه می‌شویم و به‌ندرت به یک فکر اجازه می‌دهیم فراتر از اولین انگیزه‌اش رشد کند.تفکر عمیق نیازمند تداوم است: توانایی ماندن به‌اندازه کافی طولانی با یک ایده تا به‌چیزی بیش از یک واکنش تبدیل شود.مشکل جهان مدرن این نیست که مردم نمی‌توانند فکر کنند؛ بلکه این است که آن‌ها تقریباً هرگز به‌اندازه کافی بدون مزاحمت نمی‌مانند تا کشف کنند که واقعاً چه فکر می‌کنند.#پادیادگیری@HosseinGaeeni

ریچارد فاینمن، فیزیک‌دان نظری که در سال ۱۹۶۵ جایزه نوبل را دریافت کرد، تعریف کرد که چگونه پدرش درس بسیار ساده‌ای به او آموخت. او می‌توانست یاد بگیرد که چگونه «پرنده» را در زبان‌های مختلف بگوید، اما این به آن معنا نبود که می‌دانست چگونه می‌تواند پرواز کند، یا چگونه بال‌هایش را برای خلاص شدن از شر انگل‌ها به‌هم می‌زند.دانستن نام چیزی با فهمیدن چیستی آن یک‌سان نیست.من فکر می‌کنم این سردرگمی اغلب در آموزش پیش می‌آید. ما اغلب فکر می‌کنیم که یاد گرفته‌ایم زیرا می‌توانیم یک تعریف، یک فرمول یا یک کلمه اختصاری را تکرار کنیم. در واقع، ما به‌سختی یاد گرفته‌ایم که آن را نام‌گذاری کنیم.فهمیدن به چیزی متفاوت نیاز دارد.این مستلزم پرسیدن از خودمان است که چرا چیزها به این شکل هستند، چگونه کار می‌کنند و چه هدفی را دنبال می‌کنند. این مستلزم پیوند دادن ایده‌ها با واقعیت و کشف این است که چگونه به توضیح جهان کمک می‌کنند.این اتفاق هر روز در اقتصاد می‌افتد.ما می‌توانیم معنای تولید ناخالص داخلی، تورم یا نرخ بهره را تکرار کنیم. این تضمین نمی‌کند که ما بفهمیم آن‌ها چه‌چیزی در مورد یک کشور به‌ما می‌گویند یا چرا زندگی مردم را تغییر می‌دهند.بهترین گواه این‌که چیزی را فهمیده‌ایم این نیست که بتوانیم آن را از حفظ تکرار کنیم.بلکه این است که بتوانیم آن را با کلمات خودمان توضیح دهیم و از آن برای درک بهتر واقعیت استفاده کنیم.می‌توانیم آن را «آزمون دانش فاینمن» بنامیم. من شما را تشویق می‌کنم که درباره تجربه فاینمن وقتی که برای تدریس فیزیک به دانشگاهی در برزیل رفت، بخوانید. آن را در گوگل جستجو کنید.او تحت تأثیر قرار گرفت که دانش‌آموزان خیلی زود شروع به مطالعه فیزیک کردند، ساعت‌های زیادی را صرف خواندن متون کردند و می‌توانستند به‌خوبی به امتحانات پاسخ دهند.اما وقتی از آن‌ها خواست توضیح دهند که چگونه نور ورودی از پنجره در یک لیوان آب که روی میز قرار دارد، شکسته می‌شود، آن‌ها ساکت ماندند.آن‌ها فرمول‌ها را از بر می‌دانستند، اما نمی‌دانستند که چگونه این فرمول‌ها به بهترین شکل واقعیت را توضیح می‌دهند.این شکست بزرگ آموزش ماست: ایجاد طوطی‌های تحصیل‌کرده‌ای که نمی‌توانند محیط اطراف خود را درک کنند.#یادگیری #پادیادگیری @HosseinGaeeni

شما هم از این تجربه‌‌ها (نه در اعتیاد به مواد! بلکه در زمینه‌های دیگه 😉) سراغ دارید؟#پادیادگیری @HosseinGaeeni

کوچینگ در شرایطی که چیزها عادلانه نیستند !.سال ۱۹۷۸ یکی از پر حاشیه‌ترین مسابقات قهرمانی شطرنج جهان، در فیلیپین برگزار شد. مبارزه بین آناتولی کارپف که در آن زمان قهرمان بود، و ویکتور کورچنوی که قصد داشت تاج و تخت قهرمانی را از کارپف بگیرد..هر دو، بازیکن‌های به شدت قدرتمندی بودند و می‌شود گفت تقریبا در یک سطح بازی می‌کردند. کارپف فقط و فقط با یک امتیاز اختلاف، موفق به شکست دادن کورچنوی شد. اما در شرایطی که مسابقه به هیچ وجه «عادلانه» نبود..هر دو بازیکن روس بودند، اما در یک طرف صفحه شطرنج، کورچنوی قرار داشت که جزو اپوزوسیون اتحاد جماهیر شوروی بود؛ و در طرف دیگر کارپف، بازیکن محبوب حکومت شوروی بازی می‌کرد، و دولت نمی‌خواست اجازه بدهد که نماینده‌اش از چنین رویداد مهمی بازنده بیرون بیاید..تیم کارپف، به انواع و اقسام روش‌ها برای از بین بردن تمرکز کورچنوی متوسل شدند، که بخشی از این روش‌ها کاملا بر خلاف قوانین فدراسیون شطرنج بود، اما با لابی‌گری‌‌های دولت شوروی، هیچ جریمه‌ای برای کارپف در نظر گرفته نشد..کارپف بر خلاف قوانین، با کورچنوی دست نمی‌داد، در طول مسابقه چند نفر استخدام شده بودند تا از بین تماشاچی‌ها تمرکز حواس کورچنوی را از بین ببرند، حتی در حین مسابقه چندین بار، به شیوه‌های مختلف، کارپف موفق به تقلب شد. اما اعتراض‌های کورچنوی که مغضوب دولت شوروی بود، به جایی نرسید..همه‌ی شطرنج بازهای سطح بالا، یک تیم کوچینگ-منتورینگ همراه خود دارند. یکی از وظایف این تیم، این است که پس از هر شکست، عوامل حرفه‌ای و روانی که باعث باخت شدند را آنالیز کنند، و به بازیکن کمک کنند تا نقاط ضعف‌اش را پوشش بدهد..اما بعد از شکست کورچنوی در آن سال، تیم کوچینگ-منتورینگ کورچنوی چه چیزی برای بررسی داشتند؟ چطور می‌توانستند اشتباهات کورچنوی روی صفحه شطرنج را آنالیز کنند؟ چطور می‌توانستند مهارت‌های حرفه‌ای کورچنوی را مورد بررسی قرار بدهند؟.در چنین شرایطی، وظیفه کوچ-منتور این است که اجازه ندهد بازیکن با سرزنش کردن خود، آخرین داشته‌اش، یعنی اعتماد به نفس‌‌اش را هم از دست بدهد. بازیکن باید آماده بماند، خودش را با شرایط سازگار نگه دارد، در تلاطم‌ها نابود نشود، و منتظر روزی باشد که بتواند حق‌اش را پس بگیرد.#کوچینگ@baki_coach