‼️بسیاری از مدیران تمایل بسیار زیادی به انتقاد دارند، اما در زمینه تشویق و تحسین، بسیار ممسک اند به…
انتشار: 2026/08/02 05:38 UTCدریافت: 2026/08/07 10:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 10:10 UTC
‼️بسیاری از مدیران تمایل بسیار زیادی به انتقاد دارند، اما در زمینه تشویق و تحسین، بسیار ممسک اند به طوری که زیردستان آنان احساس می کنند تنها زمانی که اشتباهی مرتکب می شوند درباره نحوه انجام کارشان با آنها گفت و گو میشود. این تمایل به انتقاد بخشی از وجود مدیرانی است که برای مدت زمانی طولانی از دادن بازخورد امتناع میکنند. جی آر لارسون روان شناس دانشگاه ایلینویز در اوربانا میگوید: بیشتر مشکلات موجود در عملکرد کارکنان یکباره ظاهر نمی شوند، بلکه به آرامی طی زمان به وجود می می آیند. هنگامی که رئیس نتواند احساساتش را بی درنگ آشکار کند تدریجاً حالت ناکامی در او پدید می آید. سپس یک روز به حد انفجار می رسد. ‼️چنانچه انتقاد را زودتر مطرح سازد کارمند او می تواند مشکل را اصلاح کند. بیشتر مواقع افراد فقط زمانی انتقاد میکنند که به حد انفجار رسیده اند یعنی وقتی که عصبانی تر از آن شده اند که بتوانند جلوی خودشان را بگیرند و در این زمان انتقاد را به بدترین شکل ممکن ابراز می کنند. فهرست دور و درازی از شکایتهایی را که در دلشان انبار کرده بودند به یاد می آورند.و با لحنی گزنده یا تهدید آمیز انتقاد میکنند. این حملات، ضد حمله ای به دنبال دارند. کارکنان این گفته ها را هتک حرمت تلقی میکنند و از این رو در مقابل آن عصبانی می شوند. این بدترین راه برانگیختن یک فرد است.بخش هایی از کتاب هوش هیجانی - دانیل گلمن - فصل مدیریت صمیمانه#هوش_هیجانی در کانال آموزشی مدیریت منابع انسانی با ما همراه باشید👇👇👇@HRMCHANNEL

