آدمی، روزی از میانِ ما می‌رود؛ اما بعضی صداها، خاموش نمی‌شوند... در هیاهوی این روزگار، دعایی بر زبا…

آدمی، روزی از میانِ ما می‌رود؛ اما بعضی صداها، خاموش نمی‌شوند... در هیاهوی این روزگار، دعایی بر زبان آورد که نه برای خود، که برای مردمان سرزمینش بود؛ برای تمام ایرانی‌ها... چه آنان که در این خاک نفس می‌کشند، و چه آنان که دور از آن، دلتنگش مانده‌اند. کاش انسان،…#در_وصف_مشاهیربرای اکبر عبدیبرای مردی که عمرش وقف خنده مردم سرزمین غمزده‌اش شد.برای چهره خندانی که بارِ هزاران رنج را مثل ترانزیستورهای برق در جَلّاجَل گرمای تابستان بوشهر، به لبخند روی لب‌هایش تبدیل می‌شد.برای مردی که هیچگاه از درونش خاطره‌ای نجوشید بی‌آنکه ارمغان‌آور قهقهه‌های از ته دل باشد.برای مردی که هربار دلمان با لهجه شیرین ترکی‌اش قش می‌رفتبرای او که همچون دیگر هنرمندان واقعی، قلبش تحمل پمپاژ غمِ مردمِ زیر توپ و خمپاره را نداشت و لابلای همین سروصداها ایستاد.روانش شاد، یادش مانا🌹🖤ع.دبه نمایندگی از جامعه هنری هورداد@hurdad