سید علی! تابوتت به عراق که رسید،جنگ دوباره شروع شد، چهار ماه انتظار کشیدی و حتی به یک قبر هم نرسید…
انتشار: 2026/07/09 02:21 UTC
سید علی! تابوتت به عراق که رسید،جنگ دوباره شروع شد، چهار ماه انتظار کشیدی و حتی به یک قبر هم نرسیدی چه برسد به ارزوهایی مثل فتح قدس ونماز در مسجدالاقصی و هسته ای و«قله» وازین حرفها.مثل رویاهای میلیونها ایرانی برای کمی آسودگیکه هرگز به واقعیت نپیوست. مثل رویای اسرا پناهی، دختر اردبیل که «سلام فرمانده»نخواند وجمجمه اش خرد شد،مثل رویاهای ارمیتا گراوند، قربانی حجاب اجباری، بادت هست گفتی «حرام سیاسی» است و پاسدارانت زدندوکشتند؟ مثل ارزوهای ابوالفضل ادینه زاده وپدرش که به حسرت تلخ مدوامی بدل شد، مثل رویاهای احمد خسروانی برای قهرمانی، که قدش از قبر بلندتربود، مثل آرزوی نوید افکاری که خانواده اش را در افتخار وآرامش غرق کند،و وطنش را سربلند،یا رویاهای پدر ومادر های ان دهها هزار تنی که میخواستند، بچه هایشان خوشبخت وخوشحال باشند،اما در دی ماه حتی به خانه هایشان هم نرسیدند، چه برسد به ارزوهاشان.اری سید علی، قبر هم میتواند برای یک مرده آرزو باشد، تو در دوران زمامداری ات حتی قبر راهم از کشتگان و بازماندگان دریغ کردی،پاسدارانت جنازه هارا دزدیدند، بردند در روستاهای دور به خاک سپردند،مثل نیکا وآرزوهای روشن کوچکش وگور. روستایی اش، یا آن پدر ومادری که پول نداشتند جنازه پسرشان را از تو بخرند و هرگز یک قبر برای نشستن کنار ان وگریستن، نداشتند.@hydroforum
