این چند سطر را در روز درختکاری نوشتم؛ همان روزی که هر سال، تصویر رهبر شهید در حال کاشتن نهالی در حی…
انتشار: 2026/07/10 10:32 UTC
این چند سطر را در روز درختکاری نوشتم؛ همان روزی که هر سال، تصویر رهبر شهید در حال کاشتن نهالی در حیاط حسینیه، نویدبخش امید، آبادانی و آیندهای روشن بود. اما آن روز، هرگز گمان نمیکردم که پیش از رسیدن نیمه اسفند سال بعد، آن دستان مهربان برای همیشه از میان ما پر بکشند.هر سال، با فرارسیدن نیمه اسفند، رهبر شهید با دستانی که بوی مهر، امید و آبادانی میداد، نهالی در خاک مینشاند؛ گویی هر نهال، عهدی دوباره با ایران و نسلهای آینده بود.اما نیمه اسفند ۱۴۰۵، او دیگر به موعد کاشت آن نهال نرسید...این بار، تقدیر خواست که به جای نهالی کوچک، خون پاک و مطهرش درخت تنومند انقلاب اسلامی را سیراب کند. آن دستی که هر سال نهالی میکاشت، این بار با نثار جان، نهالی جاودانه از ایثار، عزت و استقامت در دل تاریخ نشاند.امروز، به بهانه آیین باشکوه تشییع رهبر شهید، آن یادداشت را منتشر میکنم؛ با این باور که اگرچه او دیگر در حیاط حسینیه نهالی نخواهد کاشت، اما خون پاکش، تا همیشه ضامن سرسبزی و استواری درخت انقلاب خواهد ماند و نامش در حافظه این سرزمین، همچون سرو، استوار و جاودانه خواهد بود.✍️محمد حاجیان▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️#بدرقه_آقای_شهید_ایران#باید_برخاست#تشییع_قائد_شهید👇👇👇@ilamhonarihttps://t.me/ilamjournalistsروابط عمومی ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان ایلام


