در ادبیات، درست مانند عشق، از آنچه دیگران انتخاب میکنند شگفتزده میشویم.آندره مورو (به نقل از کتا…
انتشار: 2026/06/22 21:46 UTCدریافت: 2026/08/15 01:38 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:38 UTC
در ادبیات، درست مانند عشق، از آنچه دیگران انتخاب میکنند شگفتزده میشویم.آندره مورو (به نقل از کتاب «بازگشت به عشق» اثر دکتر هارویل هندریکس)بسیاری از ما وقتی به انتخابهای عاطفی دیگران نگاه میکنیم، متعجب میشویم؛ گاهی با خود میگوییم: «آخه چطور این دو نفر کنار هم دوام میارن؟» یا «چرا کسی باید جذب چنین شخصیتی بشه؟»اما واقعیت این است که انتخابهای ما در عشق، هرگز تصادفی نیستند.دکتر هارویل هندریکس در تئوری ایماگو توضیح میدهد که ناخودآگاه ما به دنبال یک «سازگاری سطحی» یا یک رابطه بینقص و بدون چالش نیست. تحسین یا تعجب ما از انتخابهای دیگران به این دلیل است که ما فقط ظاهر رابطه را میبینیم، در حالی که در لایههای زیرین، ناخودآگاه هر فرد در حال جستجوی کسی است که: بیشترین شباهت را به مراقبین اولیه دوران کودکیاش (با تمام ویژگیهای مثبت و منفی آنها) داشته باشد.بتواند دقیقاً همان جراحتهای قدیمی و ناامنیهای دوران رشد را دوباره فعال کند.چرا این ناهمخوانی و انتخابهای عجیب، اساس رشد هستند؟عشق در نگاه اول شاید شبیه به یک جادو به نظر برسد، اما در اصل، کششی است برای «شفا و تکامل». ما جذب کسانی میشویم که به نوعی مکملِ بخشهای آسیبدیده یا رشدنیافته وجود خودمان هستند. تضادها و تفاوتهایی که در ابتدا ما را شگفتزده یا حتی کلافه میکنند، در واقع همان بوم نقاشی هستند که قرار است روی آن، مهارتهای ارتباطی جدید، پذیرش و بلوغ عاطفی را تمرین کنیم.اگر به انتخابهای خود یا دیگران نگاه کنیم، متوجه میشویم که عشق فراتر از یک تفاهم ساده، یک دعوت است؛ دعوتی برای دیدن دنیایِ کاملاً متفاوتِ یک انسان دیگر و گسترش دادن مرزهای وجودی خودمان برای جا دادن آن تفاوتها.#ایماگوتراپی #هارویل_هندریکسایماگوایرانJoin → @ImagoIran

