روز عکاس؟نمی‌دونم منم به عکاسی علاقه داشتم چون دایی‌م لابراتوار عکاسی داشت و اون دوره که همه ایرانی…

روز عکاس؟نمی‌دونم منم به عکاسی علاقه داشتم چون دایی‌م لابراتوار عکاسی داشت و اون دوره که همه ایرانی‌ها واسه کار می‌رفتن جاپُن، رفته بوده جاپُن و این شور و شوق و علاقه از اونور آب می‌خوره یا نه؟اولین دوربینم رو ۲ میلیون خریدم، از آقا دادمرزی. نیکونِ دی سی‌صدِ دستِ دو ولی در حد نو. اولین عکس‌های پست‌های سال ۹۴ این کانال حاصلِ اون دوره‌ایه‌ که عکاسی‌کردن، زنده‌م می‌کرد. هنوز هم همین‌کار رو می‌کنه البته. اون موقع‌ها عکاسی یعنی خودت رو نبینی. یعنی چشم‌های من رو ول کن، نگاهم رو بچسب! متأسفانه بخشی از جامعه‌ی رسانه این راه رو اشتباه رفتن، ذائقه‌ها رو هم خراب کردن. مای مخاطب دیگه همه‌ش دنبال اینیم یکی دوربین رو بچرخونه و حرف بزنه، قر و قمیش‌ بیاد و روایت کنه. شاید مقتضای زمانه‌ست نمی‌دونم. شاید ماها دیگه قدیمی شدیم. الان باید نیو‌فِیس شد. انگار باید قوانین رو ریکاوری کرد. ما داریم نوستالژی می‌شیم ظاهراً. ولی هنوزم هرکی‌ می‌پرسه دوربینت‌ چیه، گوشی‌ت چیه، می‌گم به این چیز‌ها نیست! دوربین عکس نمی‌گیره! همه‌چی‌ دستِ عکاسه‌! دستِ خداست.. @ir_tavabin