درود میفرستم به همرزمان عزیز دفعه‌ی قبل که جنگ شد و سکوت کردیم، گفتیم بگذار آمریکا و اسرائیل همه‌چی…

درود میفرستم به همرزمان عزیز دفعه‌ی قبل که جنگ شد و سکوت کردیم، گفتیم بگذار آمریکا و اسرائیل همه‌چیز را بزنند، بعد ما وارد میدان می‌شویم. کار به جایی رسید که پای میز مذاکره نشستند و حتی تا آستانه‌ی توافق هم پیش رفتند، اما رگ حماقت حکومت دوباره جنبید؛ همه‌چیز را بر هم زد و ناخواسته یک فرصت دیگر در اختیار ما گذاشت.دوستان، در زمان جنگ، حکومت‌هایی که هدف حمله قرار می‌گیرند صدها برابر ضعیف‌تر و دست‌وپابسته‌تر می‌شوند. تتمه‌ی جمهوری اسلامی امروز در ضعیف‌ترین، متزلزل‌ترین و آسیب‌پذیرترین وضعیت خود قرار دارد. اکنون زمان سکوت نیست. باید از این فضای به‌وجودآمده نهایت استفاده را برد؛ اعتصاب‌ها را آغاز کنیم و گسترش دهیم. آن کاری که جبهه‌ی داخلی می‌تواند انجام دهد، هیچ جبهه‌ی خارجی از انجامش برنمی‌آید.جمهوری اسلامی با برجسته کردن کشته شدن سربازان، تلاش می‌کند چهره‌ای مظلوم از خود بسازد. در جنگ گذشته ما تعداد بیشتری از سربازان را از دست دادیم، اما آن زمان کسانی بودند که عقلانیت بیشتری داشتند و میدانستن با بر ملا کردن واقعیت موجب وحشت و فرار نیروها میشوند اما کاری که امروز حکومت انجام می‌دهد، مستقیماً روحیه‌ی نیروهای خودش را فرسوده و متلاشی می‌کند. با ادامه این روند ما شاهد  فرار نیروهای کادر و سربازان از پادگان‌ها میشویم ما باید با اطلاع رسانی هم از جان سربازان محافظت کنیم و هم کمر حکومت رو بیش از پیش بشکنیم زیرا جمهوری اسلامی بدون نیروهای نظامی‌اش چیزی جز لاشه‌ای بی‌جان نیست. اما این به آن معنا نیست که دست روی دست بگذاریم تا خودبه‌خود فروبپاشد؛ بلکه ما نیز باید از درون، هر آنچه در توان داریم انجام دهیم تا ترس در بدنه‌ی حکومت عمیق‌تر شود و ستون فقرات آن در هم بشکند.یادمان باشد سیاست یعنی معامله؛ اگر با مجتبی نشد، با مصطفی، و اگر با او هم نشد، فرد دیگری را پیدا می‌کنند. این روزها وضعیت معیشتی اکثریت مردم به مرز بحران رسیده است. بانک‌ها، با بهانه‌هایی مانند هک شدن و از بیم آشکار شدن ورشکستگی، پول مردم را گرو گرفته‌اند. اقتصاد عملاً فروپاشیده، تعدیل نیرو هر روز گسترده‌تر می‌شود، موج بیکاری در حال گسترش است و نارضایتی عمومی به‌شدت افزایش یافته. حکومت نفس‌های آخر خود را می‌کشد و بازماندگانش مانند کفتار به جان یکدیگر افتاده‌اند. اگر امروز دست به عمل نزنیم، شاید فردا دیگر چنین فرصتی پیش نیاید.اگر جمهوری اسلامی در میانه‌ی جنگ بخواهد سلاحش را به سوی مردم بگیرد، هزینه‌های سنگینی در انتظارش خواهد بود زیرا دستانی از آسمان هست که موجب خنثی سازی آنها شود