📢‏فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی که داده شد، رژیم از همون ساعات ابتدایی‌اش شروع به تهدید کرد و گفت "هرکس بیاد ب…

📢‏فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی که داده شد، رژیم از همون ساعات ابتدایی‌اش شروع به تهدید کرد و گفت "هرکس بیاد بیرون برخورد میکنیم". ضحاکعلی پیام تهدید داد که "اغتشاشگر را باید سر جایش نشاند".نیروهای سرکوب رژیم از بامداد ۱۸م "اسلحه‌به‌دست" تو خیابون‌ها موضع گرفتند.نه از موکب خبری بود و نه از غذا و شربت و وسیله ایاب‌ذهاب رایگان و کارت هدیه و رانت و اضافه‌کار و تشویقی و...بلااستثناء همگی میدانستیم زد و خورد و سرکوب در راه است (هرچند که حجم و گستردگی جنایتی که رژیم بنا داشت انجام دهد را نمیدانستیم).بااینحال چی شد؟!ده‌ها میلیون مردم کشور (حقیقتا بی‌اغراق، ده‌ها میلیون)، زن و مرد، پیر و جوان، مذهبی و لاییک و... در سرتاسر کشور و از تهران و مشهد و اصفهان گرفته تا کوچکترین و دورافتاده‌ترین روستاهایی که حتی اسمش را هم نشنیده بودیم به خیابان‌ها آمدند. آن‌هم نه فقط در ۱۸م، بلکه در شب دوم جمعیت حتی از ۱۸م هم بیشتر و مصمم‌تر بود).ما چنین ملتی هستیم. شجاع و شریف و میهن‌پرست.این حقیقتا چیز کمی نیست که ده‌ها میلیون نفر از یک ملت، هم‌صدا و متحد، با علم به تمام خطراتش، "به‌خاطر میهن و ملت" به خیابان‌ها بیایند و با دست خالی جلوی کثیف‌ترین و جانی‌ترین حکومت تاریخ سینه سپر کنند. حقیقتا چیز کمی نیست.ج.ا هرقدر هم که تلاش کند و تبلیغات کند و امکانات حکومتی تامین کند تا مزدوران پلشتش را به خیابان‌ها بیاورد و پشت تابوت رهبرش به‌خط کند، باز هم نمیتواند حقیقت و ماهیتِ ملت ایران را جعل کند و وارونه نشان دهد.ما چیزی که با چشمان خودمان دیده‌ایم را هرگز فراموش نمیکنیم.ما ملت‌مان را دیده‌ایم و میشناسیم. جلوه‌های زیادی از شکوه و بزرگی‌اش دیده‌ایم، و آخرینشان هم در ۱۸ و ۱۹ و ۲۰ و ۲۱ دیماه ۱۴۰۴ بود (و همینطور هم در تشییع پیکر ده‌ها هزار جاویدنام وطن).رژیم ملاها و طرفداران و رسانه‌هایشان شاید دنیا را بتوانند فریب دهند. ما را اما هرگز نمیتوانند.افسانه‌ی فیکِ اقتدار و حاکمیت‌شان را شاید بتوانند به احمق‌ها بفروشند. به ما اما نمیتوانند.تاریخِ این سرزمین را ملتی خواهد نوشت که یکپارچه و یک‌صدا، شکوه و عزت و رفاه و اقتدار شاهنشاهی پیشین‌ش را میخواهد و دنبال میکند؛ نه یک‌مشت مفتخورِ موکب‌چیِ پرچم‌گردانِ حاکم‌به‌‌زورِ اسلحه.ایران عزیزمان را قطعا از اشغالگرانش پس خواهیم گرفت.این حکم تاریخ است و ذره‌ای در آن شک ندارم.دیر و زود دارد، سوخت و سوز اما خیر.پاینده ایران.‌