نیروگاه خورشیدی شناور سد کرخه؛ گامی ارزشمند که ضرورت آن را پیش‌تر مطرح کرده بودم!​🎥 کلیپی که مشاهده…

نیروگاه خورشیدی شناور سد کرخه؛ گامی ارزشمند که ضرورت آن را پیش‌تر مطرح کرده بودم!​🎥 کلیپی که مشاهده می‌کنید، از تصمیم دولت برای احداث یک نیروگاه خورشیدی شناور بر روی سد کرخه خبر می‌دهد. در این ویدیو به پروژه‌های عظیمی مثل نیروگاه ۱۲۰۰ مگاواتی چین در شاندونگ، پروژه ۱۲۰۰ مگاواتی کره جنوبی و ۶۰۰ مگاواتی هند در اومکارشوار اشاره می‌شود.​البته در کلیپ، ظرفیت پروژه ایران ۲ مگاوات عنوان شده که به نظر می‌رسد یک خطای رسانه‌ای یا نگارشی است و قاعدتاً باید هدف‌گذاری روی مقیاسی بزرگ (مثلاً ۲۰۰۰ مگاوات) باشد؛ چرا که ۲ مگاوات برای پتانسیل عظیم کرخه بسیار ناچیز است.​از شنیدن این خبر بسیار خرسند شدم، چرا که حرکت به این سمت، دقیقاً همان راهکاری است که پیش از این در گفتگوهای تخصصی یک گروه تلگرامی اقتصادی در حوزه صنعت خودرو به آن اشاره کرده بودم.​ بازخوانی تحلیل‌های گذشته (ژوئیه و اوت ۲۰۲۱):​من در مرداد و تیرماه سال ۱۴۰۰ (حدود ۵ سال پیش)، با محاسبات تحلیلی به پتانسیل و بحران سد کرخه اشاره کرده و نوشته بودم:​سد کرخه با وسعت ۴۷ کیلومتر مربع و ظرفیت ۵.۹ میلیارد متر مکعب، در یکی از گرم‌ترین نقاط جغرافیایی کشور قرار دارد. برآوردها نشان می‌دهد سالانه بین ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون متر مکعب آب از این سد تبخیر می‌شود؛ یعنی رقمی نزدیک به ۴ برابر کل ظرفیت سد کرج!​در همان زمان، راهکارهای متعددی از جمله پوشش‌های درختی در اطراف سد، پوشش‌های پلیمری روی آب، کشت سطحی برنج و نهایتاً مزارع خورشیدی شناور را پیشنهاد دادم و اشاره کردم که:​به ازای هر ۱۶ کیلومتر مربع مزرعه تولید برق خورشیدی، می‌توان بیش از ۱۰۰۰ مگاوات برق تولید کرد.​ چرا احداث نیروگاه خورشیدی شناور روی سد کرخه یک بازی برد-برد است؟​این اقدام دولت (در صورت اجرای درست و در مقیاس بزرگ) مزایای استراتژیک چندگانه‌ای برای اقتصاد انرژی و محیط زیست کشور دارد:​۱. معجزه بازگشت آب (کاهش چشمگیر تبخیر):اگر با پوشش مزارع خورشیدی بتوانیم جلوی تبخیر حتی ۴۰۰ میلیون متر مکعب آب را بگیریم، این حجم آبِ آزاد شده در پایین‌دست می‌تواند نیاز آبی ۴ مگا-پروژه صنعتی در حد و اندازه "فولاد مبارکه" یا هزاران هکتار اراضی کشاورزی خوزستان را تأمین کند.​۲. راندمان بالاتر پنل‌های خورشیدی:آب به عنوان یک خنک‌کننده طبیعی برای پنل‌ها عمل می‌کند. خنک ماندن پنل‌ها در گرمای طاقت‌فرسای خوزستان، راندمان تولید برق آن‌ها را نسبت به نیروگاه‌های خورشیدی روی زمین (که در اثر گرمای شدید دچار افت تولید می‌شوند) تا ۱۵ درصد افزایش می‌دهد.​۳. صفر شدن هزینه زمین و آماده‌سازی:یکی از چالش‌های بزرگ مزارع خورشیدی، تملک اراضی و تسطیح خاک است. سد کرخه یک فضای آماده و بدون معارضِ ۴۷ کیلومتر مربعی را در اختیار این فناوری قرار می‌دهد.​۴. هم‌افزایی با نیروگاه برق‌آبی سد:زیرساخت‌های انتقال برق (خطوط انتقال و پست‌های توزیع) در محل سد کرخه از قبل وجود دارند. این یعنی بخش زیادی از هزینه‌های کلانِ سرمایه‌گذاری برای اتصال به شبکه سراسری صرفه‌جویی می‌شود.​​در نهایت، تصمیم دولت برای ورود به عرصه نیروگاه‌های شناور، تأییدی بر دیدگاه‌های گذشته‌ای است که از سر دلسوزی و نگاه کارشناسی مطرح کرده بودم.​امیدوارم این پروژه در صورت اجرا، اسیر بروکراسی و محدودیت‌های بودجه‌ای نشود و در ابعاد واقعی و کلان (نه در حد ۲ مگاواتِ محدود) به بهره‌برداری برسد تا هم ناترازی برق کشور — علی‌الخصوص استان خوزستان — را جبران کند و هم ناجی آب حیاتی سد کرخه شود.کلیپ را در لینک ذیل ملاحظه فرمائیدt.me/IREnergyEconomics/254