🔺ری‌را امیری، که خیلی‌ها از سفر ۳۰۰۰ کیلومتری‌اش برای حمایت از جزایر ایرانی خلیج فارس وی را می‌شناس…

🔴شکست کافی نبود؛ ژاپن چگونه سرانجام تسلیم شد؟✍️مهدی عربشاهی🔺مامورو شیگمیتسو، وزیر امور خارجه وقت ژاپن، در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، از طرف ژاپن، سند تسلیم را در عرشه ناو جنگی یواس‌اس میسوری امضا می‌کند.🔺پانزدهم اوت سالگرد تسلیم ژاپن در سال ۱۹۴۵ است؛ روزی که امپراتور هیروهیتو پایان جنگ را اعلام کرد. اما ژاپن مدت‌ها پیش از آن از نظر نظامی شکست خورده بود. آنچه تسلیم را به تأخیر انداخت، ساختار قدرت، مقاومت ارتش، نگرانی از سرنوشت نظام امپراتوری و امید به یافتن راهی برای پایان جنگ بدون پذیرش کامل شکست بود. این گزارش روایت می‌کند که چگونه این راه‌ها یکی پس از دیگری بسته شدند.🔺برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید#نه_به_جمهوری_اسلامی#نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی@IranianRepublic

🔴بررسی ابعاد، علل و پیامدهای پیمان دفاعی «توافق مکه»🔺امضای پیمان دفاعی سه جانبه میان عربستان، پاکستان و ترکیه (معروف به توافق مکه) در ۱۶ مرداد، بازتاب‌های گسترده‌ای داشته است. اگرچه اعلام شده این توافق علیه هیچ کشوری نیست، اما تحلیلی بر انگیزه‌ها، پیام‌ها و محدودیت‌های عملی آن نشان می‌دهد که این گام می‌تواند معادلات منطقه‌ای را دستخوش تغییر کند:۱. انگیزه‌های اصلی عربستان سعودیناامیدی از توافق جامع با آمریکا: ریاض پیش‌تر به دنبال توافق دفاعی فراگیر (مشابه پیمان آمریکا و ژاپن) بود. شرط واشنگتن برای این امر، پیوستن عربستان به «پیمان ابراهیم» بود که پس از وقایع ۷ اکتبر و جنگ غزه انگیزه ریاض برای آن کاهش یافت.بی‌اعتمادی به چتر حمایتی واشنگتن: عدم دفاع موثر آمریکا از عربستان در ناآرامی‌های منطقه و تجربه حمله به آرامکو (۲۰۱۹)، ریاض را به این نتیجه رساند که آمریکا دیگر قابل اعتماد کامل نیست.آمادگی برای خاورمیانه بدون آمریکا: این اقدام مقدمه‌ای است برای تامین امنیت عربستان در صورتی که آمریکا حضور خود در منطقه را کاهش دهد.ارسال پیام فشار به واشنگتن: نشان دادن این موضوع که دست ریاض بسته نیست و گزینه‌های منطقه‌ای جایگزین دارد.۲. چرا پاکستان و ترکیه وارد این پیمان شدند؟پاکستان:پس از تیرگی روابط در دوره عمران‌خان و تمایل عربستان به هند، دولت جدید (شهباز شریف و ارتش) به دنبال احیای روابط دیرینه و نقد کردن حمایت‌های مالی ریاض برای حل بدهی‌های سنگین خود است.پاکستان ارتش قدرتمند و توان هسته‌ای دارد؛ نکته مهم و مبهم این است که آیا این توافق شامل گسترش چتر هسته‌ای پاکستان بر فراز عربستان می‌شود یا خیر.ترکیه:منافع اقتصادی و تسلیحاتی: عربستان بازار بزرگی برای پهپادها و تجهیزات نظامی ترکیه است. همچنین سرمایه‌گذاری ریاض به کاهش تورم ترکیه کمک می‌کند.تبدیل به هاب انرژی: آنکارا به دنبال تبدیل شدن به ترمینال انتقال انرژی از خلیج فارس به اروپا (از مسیرهای جایگزین تنگه هرمز) است.ملاحظات با تاخیر: ترکیه به دلیل ارزیابی عواقب این پیمان بر روابطش با ناتو، ایران و هند، با تاخیر به آن پیوست و مقاماتش تاکید کردند این توافق علیه ایران نیست.۳. موضع مصر چه بود؟مصر در مذاکرات حضور داشت اما فعلاً ترجیح داده ملحق نشود؛ زیرا توافق امنیتی با امارات دارد و با توجه به اختلافات ریاض و ابوظبی، ترجیح می‌دهد دست به عصا حرکت کند و مانع تشدید تنش با ایران نیز بشود.۴. پیام‌های سیاسی توافق به بازیگران منطقه و جهانبه اسرائیل: ارسال پیامی جدی علیه اقدامات تجاوزکارانه و تقابل با انحصار سلاح هسته‌ای تل‌آویو با تکیه بر توان هسته‌ای پاکستان. همچنین پاسخ به اختلافات ترکیه و اسرائیل در سوریه.به ایران: پیامی محترمانه جهت کاهش تنش‌ها با عربستان و اعلام عدم رضایت از وضع موجود، در عین تاکید بر عدم خصومت مستقیم یا ضدایرانی بودن پیمان.به امارات: هشدار نسبت به جداسازی مسیر خود از عربستان، همکاری با اسرائیل و رقابت‌های تجاری/مالی سنگین با ریاض.به هند: تضعیف موضع هند درباره کشمیر با بین‌المللی‌تر شدن نقش پاکستان و احتمال احتیاط هند در سرمایه‌گذاری‌های خلیج فارس.به انصارالله یمن: تلاش عربستان برای موازنه، هرچند به دلیل غیردولتی بودن حوثی‌ها، بعید است این توافق تاثیری بر رفتارهای تدافعی/تهاجمی آن‌ها بگذارد.به آمریکا و چین: تایید گفتمان پکن مبنی بر عدم قابل‌اعتماد بودن آمریکا و تمایل قدرت‌های متوسط منطقه‌ای برای ایجاد توازن میان چین و آمریکا.🔺این توافق در حال حاضر بیشتر یک توافق سیاسی و روی کاغذ است تا یک پیمان نظامی-عملیاتی ساختارمند (مانند ناتو که دارای مقر، مانورهای مشترک و تعهدات عملیاتی شفاف است). هنوز مشخص نیست در صورت وقوع یک درگیری واقعی، ترکیه یا پاکستان تا چه حد حاضرمند ورود نظامی به نفع عربستان شوند؛ لذا تاثیر فوری و مستقیمی بر معادلات منطقه ندارد و باید منتظر آزمون عملی آن ماند.#نه_به_جمهوری_اسلامی#نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی@IranianRepublic

🔴دو راهی اصلاح طلبان؛ بازتعریف یا خروج از سپهر سیاسی ✍️حسین علی‌اعلا* ​🔺ابلاغ حکم اخیر رهبری به آقای حسین طائب برای ریاست سازمان بسیج و تعیین مأموریت‌های کلیدی نظیر «تعمیق فرهنگ مقاومت»، «تقویت شبکه اطلاعاتی مردمی» و «عمق مقابله مردم‌پایه با تهدیدات»، نقطه‌عطف مهمی در ترسیم نقشه راه آینده کشور به شمار می‌رود. این حکم فراتر از یک تغییر مدیریت ساده، از دکترین جدیدی پرده برمی‌دارد که در آن مرز میان حوزه‌های امنیتی، اجتماعی و مردمی بیش از پیش در هم می‌آمیزد.​🔺در این میان، پرسش اساسی و بنیادینی که فعالان و نظریه‌پردازان سیاسی با آن مواجه‌اند، این است که با شکل‌گیری چنین ساختار فراگیر و امنیتی-مردمی، چه سرنوشتی در انتظار احزاب سیاسی و به‌ویژه جریان اصلاح‌طلب خواهد بود؟​ 🔺" تنگی عرصه و انقباض شدید فضای مدنی "​وقتی راهبرد کلان کشور بر محور «هر ایرانی یک بسیجی» و پایش اطلاعاتی مردمی استوار می‌شود، به ناچار فضا برای فعالیت‌های مدنی مستقل، تشکل‌های خودبنیاد و احزاب سیاسی منتقد به شدت تنگ می‌گردد. در چنین فضایی، دایره تعریف «خود» و « غیر خودی» در عرصه سیاسی محدودتر شده و بازیگریِ سیاسی از کانال احزاب کلاسیک جای خود را به نظارت‌های حداکثری و امنیتی‌سازیِ هرگونه کنشگری مستقل می‌دهد.​🔺" ضرورت تجدیدنظر بنیادین یا خطر حذف قهری "​دیدگاه واقع‌بینانه حاکی از آن است که استمرار رویکرد فعلی از سوی جریان اصلاح‌طلب — مبنی بر تلاش برای حفظ حضور حداقلی در ساختار قدرت با وجود تنگ‌تر شدن روزافزون حلقه‌ها — دیگر «محلی از اعراب» ندارد. اصرار بر ادامه فعالیت به شیوه سنتی، در غیاب ابزارهای مؤثر اثرگذاری و با وجود چتر نظارتی و اجرایی جدید، نه‌تنها دستاوردی برای این جریان نخواهد داشت، بلکه هزینه‌های سنگینی را به بدنه اجتماعی و سیاسی آن تحمیل می‌کند.​از این منظر، جریان اصلاح‌طلب یا باید دست به یک تجدیدنظر ساختاری و پارادایمی عمیق در ماهیت، اهداف و تاکتیک‌های خود بزند (و تعریف کاملاً متفاوتی از کنشگری در عصر جدید ارائه دهد)، یا آنکه آگاهانه با چشم‌پوشی از ادامه فعالیت‌های فرسایشی، عواقب و چالش‌های ناشی از تداوم این مسیر را بپذیرد.​​🔺پیام حکم اخیر صریح‌تر از آن است که بتوان آن را با عینک خوش‌بینیِ کلاسیک تحلیل کرد. برای جریان اصلاح‌طلب، دوراهی دشواری پدید آمده است: یا پذیرش واقعیتِ به حاشیه رانده شدن کامل و تبعات سنگین آن، یا بازنگری شجاعانه در فلسفه وجودی و نحوه حضور در سپهر سیاسی ایرانِ امروز. زمان برای تصمیم‌سازی‌های انفعالی به پایان رسیده است.*جانباز و رزمنده هشت سال جنگ و مسئول دفتر حزب مجمع ایثارگران ورامین منبع: صبح‌ما#نه_به_جمهوری_اسلامی#نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی@IranianRepublic

🔺مهدی عربشاهی: تشدید سرکوب در ایران تلاشی برای مهار نارضایتی و کنترل فضای اجتماعی است#نه_به_جمهوری_اسلامی#نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی@IranianRepublic

🔴روایت‌های زنان از جنگ مرا درگیر می‌کند✍️رها ثابت سروستانی 🔺در شهری آرام در شمال اروپا زندگی می‌کنم؛ شهری که بزرگ‌ترین دغدغه‌اش این است که زمستان زودتر تمام شود، تا مردمش دوباره زیر نور آفتاب قدم بزنند و گرمای کم‌جانش را روی صورتشان حس کنند. من در این شهر، در دانشگاه درس می‌دهم، تحقیق می‌کنم، و زندگی‌ای دارم که از بیرون، منظم و بی‌تلاطم به نظر می‌رسد.🔺اما هر بار که خبری از ایران می‌رسد، این آرامش ترک برمی‌دارد.🔺من نه پناهنده‌ام، نه مهاجر، و نه حتی انتخاب کرده‌ام که دور از ایران بمانم. فاصله‌ام با ایران، انتخاب نبوده؛ نتیجه‌ی محرومیتی است که سال‌هاست بر زندگی‌ام سایه انداخته ، محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی، از حق آموزش، از حق حضور در دانشگاه. گذشته‌ای هم دارم که هنوز با من راه می‌رود: سال‌هایی از زندان، به جرم باور، به جرم اندیشه، به جرم خدمت به کودکان و زنان محروم ، به جرم آن‌که بهایی‌ام، هویتی که از همان نخستین روزهای پس از انقلاب، با سرکوب و تبعیض در هم تنیده شده است.🔺و این تبعیض، فقط در مرزهای ایران باقی نمی‌ماند.گاهی احساس می‌کنم آن را با خودم حمل می‌کنم؛ بر شانه‌هایم، در نگاه‌ها، در سکوت‌ها. انگار تبعیض، جغرافیا نمی‌شناسد.🔺با این همه، فاصله چیزی را کم نمی‌کند.درد، راه خودش را پیدا می‌کند.🔺هر بار که تصویری از سرکوب های داخل ایران می‌بینم، هر بار که خبر کشته شدن و یا اعدام انسانی را می‌شنوم، درونم فرو می‌ریزد. و این روزها با انفجارهر بمبی ، چیزی در من هم منفجر می‌شود. با هر خانه ای که ویران میشود و با هر زخمی که بر تن کسی می‌نشیند، دلم شکافته می‌شود.🔺و هر بار که کسی برای دادخواهی و اعتراض به زندان می‌رود، من هم دوباره زندانی می‌شوم، در خاطره، در بدن، در زمان.🔺من ایران را زندگی می‌کنم، حتی از دور.دردش را، لحظه به لحظه، می‌کشم.🔺ایران برای من فقط یک کشور نیست؛رشته‌ای است که به تمام وجودم گره خورده؛ حس، خاطره، رنج، و امیدچیزی که هرگز از من جدا نمی‌شود، حتی اگر هزاران کیلومتر دورتر باشم.🔺با این‌که هر روز باید به مسئولیت‌های کاری‌ام برسم؛ کلاس‌ها، نوشتن، جلسات، و تعهداتی که زندگی دانشگاهی از من می‌طلبد، اما ذهنم جای دیگری است. بیشتر از هر زمان دیگری، بی‌اختیار بارها و بارها به صفحه‌ی موبایلم نگاه می‌کنم؛ انگار می‌ترسم خبری از ایران را از دست بدهم. این عادت، آرام‌آرام تمرکزم را می‌فرساید، کارهایم را نیمه‌تمام می‌گذارد، و مرا در حالتی معلق نگه می‌دارد؛ نه کاملاً اینجا، نه واقعاً آنجا.🔺در میان همه‌ی این آشوب درونی، چیزی هست که هنوز به آن چنگ می‌زنم، هویتم به‌عنوان یک محقق.🔺سال‌هاست که روایت‌ها را دنبال می‌کنم؛ صداهایی که از دل سرکوب و ستم بیرون می‌آیند، از لابه‌لای سکوت‌ها و سانسورها راه خود را باز می‌کنند. این روزها، اما، آنچه می‌خوانم جنس دیگری دارد. روایت‌هایی از زیستن زیر سایه‌ی حملات جنگی، آن هم در روزهای آغازین سال نو. تجربه‌هایی که حتی در حافظه‌ی جمعی ما، در دوران جنگ هشت‌ساله‌ی ایران و عراق، به این شکل ثبت نشده بودند. 🔺مطلب کامل را اینجا بخوانید#نه_به_جمهوری_اسلامی#نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی@IranianRepublic

🔴سگ زرد برادر شغال است!🔺به گزارش رسانه های خبری غلامحسین محمدی به عنوان سرپرست تامین اجتماعی با حکم وزیرکار منصوب شد. وزیرکار میدری از مدیریت و تخصص او بسیار داد سخن داد اما نگفت برنامه او برای تصدی این سمت در تامین اجتماعی چیست و چرا سالاری که با این همه هیاهو به میدان آورده شده بود، رفت؟!!نوکران مافیا هیچگاه پاسخگو نیستند. سالاری که با وعده اجرای ماده ۵۴ و با هیاهوی خانه کارگر و اتحادیه پیشکسوتان و کانون های بازنشستگی با ادعای نجات و حل مشکلات تامین اجتماعی آمده بود دستاوردی جز خانه خرابی بیشتر برای زحمتکشان هیچ نداشت.به جای لغو بیمه تکمیلی، بیمه اکمل را به بازنشستگان تحمیل کرد. طرح حقوق بازنشستگی با متوسط ۳۰ سال کارکرد را ارایه داد، تعداد مشاغل سخت و زیان آور را کاهش داد، ۳۰۰ قلم دارو و آزمایش را از لیست رایگان بودن بیرون آورد و پولی کرد، با همدستی کانون عالی انجمن های صنفی، کانون عالی شوراهای اسلامی، کانون عالی مجمع نمایندگان و با دادن میلیاردها تومان به این خوش رقصان و اجرای یک شوی تلویزیونی تلاش کرد اینگونه به جامعه القا کند که نمایندگان کارگری از «لایحه جدید تامین اجتماعی» استقبال کرده اند.به این خیانت ها اضافه کنیم گرسنگی دادن به بازنشستگان با حذف ۷۱۵ هزار تومان کمک معیشتی از لیست حقوق، افزایش ندادن مزایای جانبی حقوق بازنشستگان. فریاد هر هفته ای بازنشستگان معترض در یکشنبه های اعتراض بی دلیل نبود:با حقوق کم ما/ سالاری زندگی کنحداقل حقوق/ برای همه وزیراناین فریادها آبروی نداشته ای برای مافیای لانه کرده در دولت و تامین اجتماعی و وزارت کار، نگذاشت. سالاری با آوردن پسران ربیعی و میدری به تامین اجتماعی نوکری خود را بطور کامل انجام داد.سالاری سالاری/ ننگت باد ننگت باد!🔺ماشینی که موتورش خراب است با تعویض برف پاک کن راه نخواهد افتاد.غلامحسین محمدی نیز عمله ای دیگر از مافیاست و راه خانه خراب تامین اجتماعی را ادامه خواهد داد.اتفاقی که در شرف وقوع است پرداخت معوقات فروردین و اردیبهشت سرنوشت نامعلومی خواهد یافت.اما یکشنبه های اعتراض همچنان زنده و قدرتمند در مقابل هرگونه دست اندازی و فساد خواهد ایستاد.تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها می آییم 🔺تا فساد باقی است اعتراض هست و خاموش نخواهد شد.تا فساد باقی است، تا پاسخگویی و شفافیت وجود نداشته باشد، بی تردید در به روی همان پاشنه خیانت به زحمتکشان خواهد چرخید.پس جناب محمدی:به چرخ تا بچرخیم!بدهی های دولت پرداخت باید گردداتحاد اتحاد علیه فقر و فسادسندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران بازنشستگان متحد تهرانی بازنشستگان کف خیابان گیلانبازنشستگان مستقل قزوینبازنشستگان مستقل تبریزبازنشستگان مستقل رامهرمز۲۲ مرداد ۱۴۰۵#نه_به_جمهوری_اسلامی#نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی@IranianRepublic