‍ ‍ ‍ علی رغم نزدیک شدن به بازی هایی آسیای ۲۰۲۶ : (( چندمین استعفای سرمربی تیم ملی بزرگسالان طی سال…

t.me/fpps98

‍ ‍ با ورود استقلال به لیگ برتر تنیس روی میز : (( دخالت آشکار رئیس فدراسیون و‌ تحمیل نفرات به باشگاه استقلال ))یکی از نزدیکان به باشگاه :فکر نمی کردیم اینقدر چیپ باشند !!!بعضی از اسم و رسم داران و بعضی ها که حتی اسمشان در کتاب موش و گربه پینگ پنگ هم نبوده، برای عقد قرارداد و یا زدن زیر آب آن یکی، پاشنه درب باشگاه را در آورده اند !!!آقایان و خانم ها، شاید بعضی از شماها شایسته باشید، اما دیگران هم شایسته هستند و بلکه شایسته تر از شماها، وقتی با توصیه فدراسیون منافع میلیاردی و یا چند صد میلیونی می برید، این یعنی تضعیف حقوق دیگران، این یعنی استفاده از رانت فدراسیون ،،،، این یعنی بی عدالتی و .... این یعنی کاهش شانس دیگران برای حضور باشگاهی، بوسیله رانت ...   آیا این اقدامات، نمونه دیگری از باند بازی و‌ پایمال کردن حقوق بخش وسیعی از فعالین پینگ پنگ ایران نیست ؟ در بخش بانوان :سه ورزشکار و یک مربی اصفهانی، مستقیما به باشگاه معرفی می شوند !!!!!آیا آن دختر قهرمان و آن مربی زحمتکشی که با فدراسیون و بعضی از اعضای هیات رئیسه اش، سلام و علیک گرم و‌ صمیمی ندارد و یا برایشان استوری نمی گذارد، باید اینگونه شانسش کم شود و یا نادیده گرفته شود ؟آیا این انصاف است ؟ آیا این انسانیت است ؟چرا اجازه نمی دهید باشگاه ها خودشان تصمیم بگیرند که کدام ورزشکار را برای تیم دختر و یا کدام سرمربی و مربی و کادر  را برای تیم مردان، انتخاب کنند  ؟‌آیا درست است که بعضی از منصب داران و مرتبطین، از مناصب خود برای نزدیک شدن به باشگاه، استفاده کرده اند ؟  در رابطه با کادر کنار ورزشکاران، که متاسفانه فاجعه زشتی رخ داده، همه به جان هم افتاده اند، همه بر علیه هم شده اند !!از رئیس فدراسیون گرفته تا عضو هیات رئیسه و از سرمربیان سه تا از تیم های ملی تا مدیر تیم های ملی تا آن دلال لوازم فروش و بی نام و نشان‌ در این ورزش ... روز گذشته یکی نزدیکان باشگاه به این کانال خبری گفت : فکر نمی کردیم رئیس این ورزش، ابن مقدار بی کلاس و بعضی از به اصطلاح صاحب نامان این ورزش، این اندازه چیپ باشند، او می گفت : باشگاه تعجب کرده که این ها چقدر بر علیه یکدیگر می زنند !!خانواده محترم تنیس روی میز و دستگاه های نظارتی وزارت ورزش :ببینید این گروه حاکم انتصابی در تنیس روی میز، چگونه به شخصیت حقوقی این ورزش لطمه می زنند و از آن سو چگونه منافع این ورزش را در بین نزدیکان و وابستگان خود تقسیم می کنند و یا اجازه می‌دهند افراد منصوب به خود، با موقعیت فدراسیونی، درب باشگاه ها را برای عقد قرارداد از پاشنه در بیاورند ؟ بعضی ها هم که دارای چنین سمت در این ورزش هستند و هنوز سیر نشده و گرسنه اند !!از اسامی که شنیدیم، به نظر ما فقط شاید مجید احتشام زاده با آن سوابق طولانی، و .... حقش است که برای معاش زندگی اش، قرارداد ببندد و از این پینگ پنگ منتفع شود، اما همین احتشام زاده اگر علنا منتقد فدراسیون می‌شد و یا در رسانه ها از این گروه انتصابی تعریف تمجید الکی نمی کرد، آیا اجازه بستن قرارداد و کسب منافع به حق در این ورزش، به او می دادند ؟ نگاه کنید به سرنوشت ابراهیم علیدخت از دیگر قهرمان بزرگ و بسیاری از مربیان و متخصصین دیگر ...شک‌ نکنید این حجم ظلم پایدار نمی ماند و شک نکنید این گروه به واقع انتصابی، با بدترین وضعیت و‌ آبروریزی از این ورزش می روند !!   از فدراسیون باید  پرسید، شما چه کاره اید که برای باشگاه لیگ برتری تعیین تکلیف می کنید ؟‌البته برای دست اندرکاران باشگاه نیز بابد متاسف بود که اجازه دخالت در امور حرفه ای باشگاه را به دیگران می دهندt.me/fpps98

‍ «قصد ورود به جزئیات فنی در مورد تغییرات امتیاز و گیم را ندارم، چرا که تعیین این موارد در حیطه اختیارات فدراسیون است؛ اما صرفاً جهت بررسی علمی و طرح دغدغه‌های موجود، نکات زیر را به عنوان ستون‌های عملکردی یک ورزشکار حرفه‌ای مطرح می‌کنم:۱. زمان استاندارد هر رالی.۲. زمان استراحت بین رالی‌ها.۳. زمان‌بندی هر گیم.۴. زمان استراحت بین گیم‌ها.۵. زمان قانونی برای وقفه‌ها (مانند برداشتن حوله، رسیدگی به حوادث و غیره).۶. زمان فیزیولوژیک انتقال کاته‌کول‌آمین‌ها از غدد فوق‌کلیوی به عضلات (جهت آمادگی سیستم عضلانی).۷. زمان استراحت بین دو مسابقه.۸. تعداد مسابقات در یک روز.۹. تعیین حداکثر بار تمرینی روزانه، استراحت بین روزها و فرصت بازسازی انرژی.۱۰. زمان لازم برای ریکاوری سیستم عصبی-روانی.۱۱. مدیریت فشارهای عصبی و تکنیک‌های آرام‌سازی (Relaxation).۱۲. تفاوت اثرگذاری مسابقه «تک‌توپه» با «چندتوپه» و تحلیل نبود فرصت استراحت فعال.۱۳. توجه به تفاوت‌های فردی ورزشکاران.۱۴. نقش حیاتی کوچ (راهنمای مسلط به مسائل روانی، فنی، تاکتیکی و داوری).۱۵. استانداردهای سالن، تعداد میزها و جو حاکم بر مسابقه.۱۶. مدیریت استرس‌های محیطی (جت‌لگ، کیفیت خوابگاه و فاصله تا سالن).۱۷. پروتکل‌های گرم‌کردن.۱۸. مدیریت عوامل محیطی (رطوبت، فشار هوا و اقلیم).۱۹. تفاوت استانداردهای توپ تمرینی با توپ مسابقه.۲۰. استانداردهای داوری و نحوه برگزاری مسابقات.۲۱. مدیریت ریکاوری، داروها و مکمل‌های ورزشی.۲۲. زمان استراحت و دوره انتقال بین فازهای آماده‌سازی.۲۳. مدیریت ساعت بیولوژیک بدن (اختلاف ساعت مبدأ و مقصد).۲۴. تمرینات اختصاصی جهت سازگاری محیطی و تطبیق بدن.ادامه نمی‌دهم؛ چرا که نباید در کار متخصصان مربوطه و تیم فنی‌شان دخالت کرد.یا حق،عمیدی»***نتیجه‌گیری کانال:این فهرست که توسط آقای عمیدی مطرح شده است، نه صرفاً یک لیست ساده، بلکه «استانداردهای حداقلیِ» ورزش حرفه‌ای در سطح جهان است. پرسش اساسی اینجاست که آیا فدراسیونِ ما برای مدیریتِ این ۲۴ فاکتورِ حیاتی، برنامه‌ای مبتنی بر علمِ روز دارد، یا موفقیت‌هایِ احتمالیِ ما همچنان بر پایه «اتفاق» و «توان فردی ورزشکاران» رقم می‌خورد؟!«نکته آخر اینکه؛ در تحلیل‌های ورزشی، “مدح و ثنا” به بهانه حفظ حرمتِ پیشکسوتان و کارکنانِ قدیمی، نه یک تحلیل علمی است و نه نشان‌دهنده حرفه‌ای‌گری. این رویه، در واقع استفاده ابزاری از “تاریخ فدراسیون” برای سرپوش گذاشتن بر ناکارآمدی‌هایِ فعلی است.پوشاندنِ خطاهایِ مدیریتی با نقابِ “کسوت”، بازیچه قرار دادنِ اعتبارِ گذشته است. ورزش حرفه‌ای، میدانِ علم و اعداد است، نه میدانِ تعارفاتِ اداری. اگر قرار است به پیشکسوتان احترام بگذاریم، باید اجازه ندهیم عملکردِ ضعیفِ امروز، خاطره‌یِ درخششِ دیروز را در ذهن‌ها مخدوش کند. بیایید به‌جای تملق، به منطق و علم تکیه کنیم.التماسِ تفکر.»t.me/iranttf

بنیامین فرجی در قامت یک قهرمان جهاننگاهی کارشناسی به عملکرد درخشان بنیامین فرجی در مسابقات اسمش سوئدبه قلم سعید منتصریبازیکن اسبق تیم ملی، مربی بین‌المللی و کارشناس تنیس روی میزمسابقات اسمش سوئد که از رقابت‌های معتبر و سطح بالای پروتورهای جهانی در رده جوانان به شمار می‌رود، آزمونی بسیار ارزشمند برای ارزیابی توانایی‌ها و ظرفیت‌های آینده بنیامین فرجی بود،رقابتی که این بازیکن جوان با عملکردی تحسین‌برانگیز در آن، بار دیگر شایستگی‌های خود را به نمایش گذاشت.بنیامین در مرحله گروهی، با ارائه بازی‌های تهاجمی و استفاده مؤثر از توانایی‌های فنی خود، بر حریفان ایتالیا،فرانسه،لهستان و دانمارک غلبه کرد و با اقتدار به عنوان صدرنشین گروه راهی مرحله حذفی شد.در مرحله یک‌هشتم نهایی، او در برابر حریف قدرتمند چین‌تایپه‌ای قرار گرفت و یکی از رقابت‌های جذاب و نزدیک این مرحله را رقم زد. بنیامین با تکیه بر حملات پرتعداد، جسارت در اجرای ضربات و حفظ فشار مستمر، توانست حریف را شکست دهد و به جمع هشت بازیکن برتر مسابقات راه پیدا کند.در مرحله یک‌چهارم نهایی نیز یک حریف چپ‌دست پرتغالی مقابل او قرار گرفت،اما بنیامین با در اختیار گرفتن ریتم بازی، کنترل جریان مسابقه و اجرای حملات قدرتمند و تمام‌کننده، با نتیجه خیره‌کننده ۴ بر صفر به پیروزی رسید و ضمن کسب یک مدال تاریخی، حضور خود در سکوی مسابقات را قطعی کرد.اما در مرحله نیمه‌نهایی، بنیامین در برابر بازیکن ژاپنی و سید اول مسابقات قرار گرفت،دیداری تماشایی، نزدیک و نفس‌گیر که از ابتدا تا انتها در بالاترین سطح فنی دنبال شد. رالی‌های طولانی، تغییرات مداوم در روند بازی، جسارت در حمله و فراز و فرودهای متعدد، این مسابقه را به یکی از دیدنی‌ترین دیدارهای رقابت‌ها تبدیل کرد. در نهایت، بنیامین با اختلافی بسیار اندک نتیجه را واگذار کرد و از رسیدن به فینال بازماند.از نگاه فنی، به اعتقاد بنده بنیامین شایستگی حضور در فینال را داشت. با این حال، یکی از نکات تاکتیکی قابل تأمل در این دیدار، اصرار بر استفاده مکرر از سرویس‌های «هوک» و انتخاب نقطه فرود آن در منطقه فورهند حریف ژاپنی بود. این انتخاب در مواردی به حریف فرصت می‌داد تا با حرکت به منطقه فورهند ودریافت از بک‌هند، بنیامین را غافلگیر کرده و امکان اجرای مؤثر تاکتیک ضربه سوم را از او سلب کند.در مقابل، هر زمان که بنیامین از سرویس‌های کوتاه «های‌تاس» با تمرکز بیشتر بر نقطه فرود بک‌هند و وسط میزحریف استفاده کرد، شرایط برای اجرای ضربه سوم و آغاز حملات قدرتمند او فراهم شد و در موارد متعددی نیز از همین تاکتیک موفق به کسب امتیاز شد. به باور من، اگر این رویکرد تاکتیکی با استمرار بیشتری دنبال می‌شد، می‌توانست در سرنوشت مسابقه تأثیرگذار باشد. در نهایت، دیدار با اختلاف تنها دو امتیاز به سود بازیکن ژاپنی خاتمه یافت و بنیامین از رسیدن به فینالی که شایستگی حضور در آن را داشت، بازماند.نقدی بر فرمت جدید مسابقاتدر پایان، لازم می‌دانم نکته‌ای را نیز درباره تصمیم فدراسیون جهانی تنیس روی میز در خصوص برگزاری این رقابت‌ها با گیم‌های هفت‌امتیازی مطرح کنم.به اعتقاد بنده، اگر این فرمت که در حال حاضر به صورت آزمایشی در حال بررسی است، قرار باشد در آینده به شکل گسترده اجرایی شود، می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر کیفیت و جذابیت مسابقات تنیس روی میز جهان داشته باشد.کوتاه شدن گیم‌ها، فشار روحی و روانی و میزان استرس بازیکنان را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد و از سوی دیگر، ممکن است جسارت و ریسک‌پذیری بازیکنان را کاهش داده و آنان را به سمت بازی‌های محافظه‌کارانه سوق دهد. در چنین شرایطی، کیفیت فنی رالی‌ها و امکان جبران اشتباهات نیز محدودتر خواهد شد و این موضوع می‌تواند حتی بر احساس عدالت و برابری در رقابت‌ها تأثیرگذار باشد.به نظر می‌رسد فدراسیون تنیس روی میز ایران نیز می‌تواند با ارائه دیدگاه‌های کارشناسی و انتقال تجربیات مربیان، بازیکنان و کارشناسان داخلی به فدراسیون جهانی، در روند بررسی و تصمیم‌گیری نهایی درباره این تغییرات نقش مؤثری ایفا کند.در پایان، این موفقیت ارزشمند را به بنیامین فرجی عزیز، پدر بزرگوار ایشان و جامعه بزرگ تنیس روی میز ایران صمیمانه تبریک عرض می‌کنم.کسب این مدال تاریخی، بار دیگر نشان داد که بنیامین فرجی از ظرفیت و توانایی لازم برای حضور در بالاترین سطوح تنیس روی میز جهان برخوردار است. با تداوم این مسیر، برنامه‌ریزی صحیح، حمایت مناسب و کسب تجربه بیشتر در میادین بین‌المللی، بی‌تردید می‌توان به آینده‌ای درخشان برای این استعداد ارزشمند امیدوار بود.برای بنیامین عزیز آرزومندم با انگیزه، تلاش بیشتر، همچنان برای تنیس روی میز ایران افتخارآفرینی کرده و در آینده شاهد تاریخ‌سازی‌های بیشتری از سوی این قهرمان جوان باشیم.t.me/iranttf

‍ تحلیلی دیگر از نتایج دسته های برتر نوجوانان پسر و دختر : در کمال تعجب .. دو قطب اصلی پینگ پنگ، در همسایگی یکدیگر، اما فاقد حتی یک‌ نماینده در دسته برتر ! انتظارات از قزوین و البرز، بسیار بسیار فراتر از خیلی از استان های دیگر است ؟ جالب اینکه این دو استان،…بنام خدا / اصلاح خیرهنوز دقایقی از انتشار این تحلیل نگذشته، توجه علاقه مندان به کانال های صدای پینگ پنگ ایران و تنیس روی میز ایران، بسیار برایمان جالب و در عین حال ارزشمند بود، لذا قبل از پرداختن به آن ها، باید ابتدا سریعا عرض کنیم که سرکار خانم نیاقی ها، مدت هاست هیچ فعالیت فدراسیونی ندارند، ایشان در حال حاضر دو شعبه باشگاه خصوصی خود را در قزوین اداره می کنند و ثمین برگشایی هم تحت نظر ایشان فعالیت می نمایند اگرچه دور شدن امثال خانم نیاقی ها از کادر تیم‌های ملی دختران، ناراحت کننده است، چرا که امثال ایشان می توانند علاوه بر مباحث فنی، الگوهای مناسب فرهنگی اخلاقی برای دختران کم سن و سالمان نیز باشند، اما در هر حال خوشحالیم که خانم نیاقی ها مدت هاست وقت بیشتری برای پینگ پنگ قزوین می گذارد و قطعا نتایج این زحمات را نیز در آینده خواهیم دیداما فدراسیون،این فدراسیون آنقدر در ابلاغ زدن و در بوق و کرنا کردن انواع ابلاغ ها تبحر و بزرگنمایی حبری دارد، که گاها یادشان می رود، عدم استمرار همکاری ها و یا استعفاها و یا دلایل این جدایی ها را نیز اطلاع رسانی کنند !! به عنوان مثال، همین عدم همکاری خانم نیاقی ها، یا استعفای رضا وفایی راد د ایم ملی نوجوانان، یا عدم فعالیت منصوره رضایی در تیم ملی بزرگسالان و ... و یا سرنوشت نا معلوم ده ها اتوبوس مشاور و ... آزاده سر افراز هم که یکی از بهترین های اخلاقی و فنی پینگ پنگ ما بوده، بدون سر و صدا کنار گذاشته شد، همچنین از این همه سال تجربه کیوانی و ایرانمنش بی بهره ایم، امثال فاطمه رجبی ها را متاسفانه دیگر نداریم و ... قوام زاده عاشق و بی نظیر هم که باید همچنان غصه پینگ پنگ را بخورد اما همچنان فدراسیون را شرمنده کند و البته این لیست طولانیست ... به امید پیروزی ایران و ایرانی t.me/iranttf

‍ تحلیلی دیگر از نتایج دسته های برتر نوجوانان پسر و دختر :در کمال تعجب ..دو قطب اصلی پینگ پنگ، در همسایگی یکدیگر، اما فاقد حتی یک‌ نماینده در دسته برتر !انتظارات از قزوین و البرز، بسیار بسیار فراتر از خیلی از استان های دیگر است ؟جالب اینکه این دو استان، چهار مربی در تیم های ملی رده های سنی نیز دارند :شیشه گرها، سرمربی تیم ملی هوپس پسران (رده سنی قبل از نوجوانان)‌ و‌ زهرا نیاقی ها مربی هوپس، از استان قزوین،و‌ از طرفی مریم معظمی و امیر بخشی، سرمربی و مربی تیم های ملی نوجوانان دختر و‌ پسر از استان البرز،که اتفاقا هر چهار نفر این مربیان، در همه هیات های این دو استان نیز دارای جایگاه و تعامل بوده و هستند،لذا این مربیان ملی باید تلاششان را برای استانشان بیشتر و فکری برای سازندگی در استان خود بکنند،به عبارتی :         «چراغی كه به خانه رواست به مسجد حرام است.»هیات هر دو استان دارای سالن های اختصاصی و‌ کاملا مناسب هستند، البرز سال هاست که در راه اندازی سال های خصوصی پیش قدم بوده و قزوین هم اخیرا در این حوزه فعالیت هایی هر چند اندک داشته است،هر دو استان از قطب های اصلی تنیس روی میز در سال های متمادی بوده اند، هر دو استان در گذشته و حال ، ورزشکاران متعددی در تیم های ملی بزرگسالان، جوانان و نوجوان داشته اند !نگاهی به ورزشکاران گذشته و‌ حال قزوین : مجتبی سید تقیا، حمید رضا قائمی، یعقوب نعمتی، مسعود جهان میهن، مسعود جامعی، مجتبی امینی، محمد رضا نعمتی، محسن شیشه گرها، وحید انتطاری، مسعود یزدی ها، مرحوم روح الله شیشه گرها، حمید رضا طاهرخانی و بعضی دیگر از پسران همچون ایمان گلشاهی،زهرا نیاقی ها، سولماز محمد پور، ثمین برگشایی و بعضی دیگر از دختران،همگی این پسران و دختران، یا از ورزشکاران ملی رده های سنی نوجوانان تا بزرگسالان و یا از برترین های کشور بوده اندنگاهی به ورزشکاران گذشته و‌ حال البرز  :مریم معطمی، غزاله مولاطلب، فاطمه جمالی فر، مریم فرعی، پریناز حاجیلو و‌ بعضی دیگر در دختران،مجید گنجی، بهمن علیشیان، مهران اوجانی، سیاوش سلطانی، بیژن غفاری، پوریا حجازیان، حمید شمس، مهدی معدن کن، آرین غفاری، نوید شمس و بعضی دیگر در پسران،همگی این ها یا از ورزشکاران ملی نوجوانان تا بزرگسالان و یا از برترین های کشور بوده اندحالا چه شده که این دو استان با بیش از ۴۰ سال سابقه بازیکن سازی و کماکان دارای ظرفیت، حتی یک نماینده در دسته برتر پسران و دختران نوجوان که مجموعا می شوند ۳۲ نفر، نداشته باشند !اما پیشنهادات :به نظر می رسد قزوین باید نسبت به افزایش سالن های خصوصی و همچنین برنامه های جدید استعدادیابی و آموزشی، اهتمام ویژه و‌ متفاوتی داشته باشد،و‌ یا مثلا هیات باید حمایت از ورزشکارانی که در حال رشد هستند و می توانند در سطح ملی مطرح شوند را به موقع حمایت نماید، به مانند پویا جوادی و مهیار بهنام نژاد در گذشته که ولقعا حیف شدند و‌ اتفاقا در زمان حال و تا دیر نشده، همین ثمین برگشایی دختر شایسته ای که هم تکنیکی عالی دارد و هم شخصیت قهرمانی و انگیزه های زیاد و هم حمایت خانواده، هرچه بیشتر و سریعتر تا ملی پوش شدن حمایت گردد، این نقطه همان نقطه ای است که باید حمایت‌ها از چنین ورزشکارانی بیشتر شود، قزوین در گذشته هم ثابت کرده که چنین برنامه‌هایی را‌ می تواند اجرایی کند،(به مانند رفتن نسل نعمتی و امینی و روی کار امدن نسل طاهرخانی و مرحوم روح الله شیشه گرها)البته قزوین اخیرا اقداماتی در زمینه راه اندازی سالنی خصوصی انجام داده که قطعا برای استان با ظرفیتی مثل قزوین، اصلا کافی نیستبه نظر می رسد البرز که پس از سال ها و به تازگی مدیری کاملا پینگ پنگی را با فردی علاقه مند اما بیگانه با ورزش جابجا کرده، نمی شود در کوتاه مدت انتطار بیشتر از این را هم داشت، اما البرز باید برای برون رفت از این وضعیت، به همگرایی ها و هم افزایی ها توجه کند، استعدادیابی و رده هوپس و سازندگی در مراکز خصوصی را مجددا جدی بگیرد،البته بعضی از مربیان استان البرز، بیشتر از اینکه همچون گذشته به فکر بازیکن سازی در استان خود باشند، در خدمت منویات و دستورات رئیس فدراسیون هستند،بی شک هر دو استان با ظرفیت های نابی که دارند، می توانند با برگزاری نشست‌های تخصصی و‌ کالبدشکافی موضوعات متعدد و‌ البته توچه ویژه به هم افزایی و همگرایی بیشتر در بین  همه زحمتکشان و‌ متخصصان و مربیان قدیم و جدید ادوار هیات، این وضعیت را تغییر دهندامید است بزودی اخبار امیدوار کننده ای از برنامه‌های زیر بنایی این دو استان شنیده شودt.me/iranttf