کمال آدمی در جهان چند است:- اقوال نیک و افعال نیک و اخلاق نیک و معارف - هرکه در این چهار چیز، به کم…

نقل است که شبلی یک روز یکی را دید، زار میگریست.گفت: چرا میگریی؟ گفت: دوستی داشتم، بمرد.گفت: ای نادان !چرا دوستی گیری که بمیرد. #عطار_نیشابوریجَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no

گاهی آرامش در رها کردن واقعیتو پناه بردن به آغوشی خیالی‌ست.جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no

و عشقتنها عشقمرا به وسعت اندوه زندگی ها برد....#سهراب_سپهریجَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no

خلق و اجرا، یوهان ترپانیه و آگوستن تریو.دو انسان که در حالی که زندگی روزمره‌شان به والسی سوررئال و شاعرانه تبدیل می‌شود، تعادل خود را از دست می‌دهند. شاید این اتفاق تصادفی بوده، و شاید هم قرار بوده که یکدیگر را پیدا کنند.جست‌وجوی نوسان‌وار برای یافتن تعادل و ساختن لحظه‌های کامل در کنار یکدیگر، با همکاری ظریف و حساسی شکل می‌گیرد، درست شبیه شکنندگی خود زندگی.لحظه‌ای از زمان، حکایتی از اینکه چگونه ارتباط میان آدم‌ها می‌تواند به اعتماد متقابل منجر شود و چگونه همین ارتباط می‌تواند چیزی ناممکن و در عین حال جادویی خلق کند.جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no

چون به درخت رسیدیبه تماشا بمانتماشا تو رابه آسمان خواهد برد...سهراب_سپهریمیخواهم دست هایم را در باغچه بکارم ؛سبز میشوم آیا ؟فروغ_فرخزادجَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no

⁨ همهٔ ما از کودکی یاد گرفته‌ایم که حال خوبمان به اتفاقات بیرونی وابسته است؛وقتی شرایط بهتر شود، وقتی آدم مناسب وارد زندگی‌مان شود، وقتی پول بیشتری داشته باشیم، آن وقت احساس شادی، آرامش یا قدردانی خواهیم کرد.اما اگر این فقط یک باورِ آموخته‌شده باشد چه؟شاید نقطهٔ شروعِ تغییر، بیرون از ما نباشد؛ بلکه در انتخاب آگاهانهٔ حالتِ درونی‌مان باشد.هر بار که با وجود شرایط، عشق، قدردانی، آرامش یا امید را انتخاب می‌کنیم، در حال تمرین یک هویت جدید هستیم.این مسیر همیشه آسان نیست.گاهی زمین می‌خوریم، دوباره بلند می‌شویم و دوباره خودمان را انتخاب می‌کنیم.شاید همین انتخاب‌های کوچک و تکرارشونده، همان چیزی باشد که زندگی‌مان را آرام‌آرام متحول می‌کند.جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no