لنزها با لبخندت آشنا بودندبا لبخند آغاز میکردی و با لبخند به پایان میرساندی.لحنت مهربان,سخنت عشق و…

لنزها با لبخندت آشنا بودندبا لبخند آغاز میکردی و با لبخند به پایان میرساندی.لحنت مهربان,سخنت عشق و نگاهت لبریز از محبت.لبخندت را میشناختیم.صدایت بگوشمان همیشه آشنا بود.ناملایمات زندگی نا امیدت نکرد.باز هم لبخند زدی به همان مردمی که تورا دشنام دادند.قضاوتت کردند.محکومت کردند در عدالتخانه ای که از عدالتش خبری نبود.برایشان دعا کردی.برای همانهایی که آرزوی مرگت را داشتند.تو مهربان بودی.بهار فصل رویش است.پس چرا پرپر شدی؟!همین چند روز قبل با گندم کوچکت آرزوهای زیبا برایمان داشتی...چه شد؟ چرا ناگهانی ترک کردی زمین را؟نمیدانم چه بر تو گذشت.چه شد که دیگر نیستی.آخرین لحظات زندگیت چگونه سپری شد.!!آزاده مهربان،دیگر کوچه صدای پاهایت را نمی شنود.گندمت دستان مادر را لمس نمی کند.و دیگر لنزهای دوربین ما خنده هایت را ثبت نخواهد کرد...روحت شاد آزاده نامداری علی ناییج #آزاده_نامداری #قتل #فوت_آزاده_نامداری #خودکشی #گندم #آذین_نامداری #فرزاد_حسنی #قتل_مجری_صداوسیما #عاشقانه #سجاد_عبادی #رسانه_ملی #شبکه_تهران #علی_ناییج #استودیو11 #جام_جم #خبر #خبر_فوری #واحد_مرکزی_خبر #رادیوتلویزیون #کرونا #جهان_نما_تی_وی