🔺 آمریکا چه زمانی دست از اشتباه‌کردن در رابطه با ایران برمی‌دارد؟ / چطور مفهوم «ولایت» موجب‌ تاب‌آو…

🔺 آمریکا چه زمانی دست از اشتباه‌کردن در رابطه با ایران برمی‌دارد؟ / چطور مفهوم «ولایت» موجب‌ تاب‌آوری سیستم سیاسی ایران شد؟ / ایران دیاسپورای تورنتو نیست / Good Authority توهم فروپاشی ساختاری🔹 با گذشت شش ماه از آغاز جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، کارزار گسترده و مستمر برای قطع رأس هرم رهبری سیاسی و نظامی به تسلیم تهران ختم نشده است. به‌رغم ترور دو چهره کلیدی، از جمله رهبر عالی کشور در اواخر فوریه، نیروهای مسلح همچنان با قدرت به حملات تلافی‌جویانه پهپادی و موشکی علیه نیروهای آمریکایی و متحدان منطقه‌ای ادامه می‌دهند. واشنگتن و اورشلیم با یک محاسبه کاملاً اشتباه، انتظار داشتند که با حذف رهبران ارشد، نظام حاکم که گمان می‌رفت پایگاه اجتماعی ناچیزی دارد، با اعتراضات گسترده سرنگون شود. 🔹 این خطای مرگبار استراتژیک ناشی از آن است که سیاست‌گذاران، دیاسپورای طرفدار جنگ در تورنتو و لس‌آنجلس را معادل کل جامعه ایران پنداشته و جمهوری اسلامی را با رژیم‌های شکننده کودتایی مانند عراق و لیبی مقایسه کردند. نظم سیاسی پس از سال ۱۹۷۹، از دل یک انقلاب مردمی متولد شده و مانند چین و کوبا، از نفوذ عمیق اجتماعی و انسجام نهادی فوق‌العاده‌ای برای مقاومت در برابر فشارهای خارجی برخوردار است.شبکه‌های پنهان بسیج🔹 قدرت سازمان‌دهی، یکی از استوانه‌های اصلی بقای این ساختار است. نظامی که در طول بیش از چهار دهه شبکه‌ای عظیم در مساجد، دانشگاه‌ها و بوروکراسی دولتی شکل داده تا در زمان بروز خطرات سیاسی و خارجی، حامیانش را به سرعت بسیج کند؛ همان‌گونه که از ۱۹۹۹ تا ژانویه ۲۰۲۶ شاهد راهپیمایی‌های گسترده حامیان بودیم. سلطه صدای مخالفان خارج‌نشین، این توهم را ایجاد کرده که جامعه یکپارچه مخالف سیستم است. 🔹اما داده‌ها تصویری کاملاً متفاوت ارائه می‌دهند؛ در یک نظرسنجی ملی در سال ۲۰۲۴، تنها ۳۰ درصد خواهان تغییر رژیم بودند و تحقیقات نشان داد که حدود ۴۷ درصد همچنان از حاکمیت حمایت می‌کنند. نتایج انتخابات ۲۰۲۱ با مشارکت ۴۸ درصدی و رأی ۲۲ میلیونی به نامزدهای غیر اصلاح‌طلب نیز گواه روشنی بر این پایگاه اجتماعی است. اعتراضات سال‌های اخیر علیه شرایط اقتصادی و حجاب، هرگز تضمینی برای استقبال از مداخله نظامی خارجی نیست؛ چرا که تهدیدات خارجی به صورت تاریخی پدیده مقاومت و «تجمع حول پرچم» را فعال می‌کند.معماری بقا و مقاومت🔹 تقلیل دادن این ساختار پیچیده به یک رژیم کاملاً فردمحور، خطای محاسباتی بزرگ ناظران غربی است. این سیستم با شبکه‌ای از نهادهای رسمی و غیررسمی، نهادهای نظارتی، جناح‌های رقیب و تشکیلات امنیتی اداره می‌شود که تداوم رهبری را تضمین می‌کند و همین معماری چندلایه، تاب‌آوری آن را پس از ترور بالاترین مقام کشور به خوبی توجیه می‌کند. 🔹فراتر از ساختار سیاسی، آموزه‌های مذهب شیعه و مفهوم عمیق «ولایت» پیوندی ارگانیک و معنوی میان بدنه نظامی و رهبری ایجاد کرده که با درک مرسوم غربی متفاوت است. فرهنگ شهادت، در طول جنگ با عراق به حافظه جمعی نهادهای نظامی تبدیل شد. این پیوند معنوی، آستانه تحمل تلفات را در نیروهای مسلح به شدت بالا برده است. این نهادها از ظرفیتی خیره‌کننده برای جذب ضربات مهلک برخوردارند و این تلفات سنگین نه تنها باعث فروپاشی نمی‌شود، بلکه مردم عادی را بیش از پیش به هسته مرکزی حکومت نزدیک می‌سازد.#جهت_پرس🆔 @jahatpress 🌐 jahatpress.ir