توضیح بهتر این است که هر دو دولت میکوشند جنگی ناتمام را از طریق ابهامی که در داخل مذاکره شده مدیری…
انتشار: 2026/07/01 18:58 UTC
توضیح بهتر این است که هر دو دولت میکوشند جنگی ناتمام را از طریق ابهامی که در داخل مذاکره شده مدیریت کنند. سیاست واشنگتن میان موفقیت coercive، یعنی موفقیت حاصل از فشار، و خروج دیپلماتیک به این سو و آن سو کشیده میشود. سیاست تهران میان مقاومت بازدارنده و کاهش فشار از مسیر مذاکره حرکت میکند. ایالات متحده ناچار است با اسرائیل، کنگره، اختلافات اطلاعاتی، برنامهریزان نظامی و زمانبندی انتخاباتی چانه بزند. ایران ناچار است میان دفتر رئیسجمهور، شورای عالی امنیت ملی، نظامیان، مجلسیها، نهادهای اطلاعاتی و جریانهای مختلف درون ساختار سیاسی هماهنگی ایجاد کند. در هر دو کشور، چانهزنی خارجی از چانهزنی داخلی جدا نیست.از این نظر، جنگ ناتمام، جنگی بر سر تفسیر نیز هست. هر طرف میکوشد تعریف کند چه اتفاقی افتاده، چه چیزی به دست آمده، چه چیزی نباید واگذار شود، و چه چیزی را میتوان به آینده موکول کرد. مدل چانهزنی بوروکراتیک کمک میکند این وضعیت را روشنتر ببینیم: تناقضها صدای مزاحم در حاشیهٔ سیاست نیستند؛ خودشان شاهدیاند بر اینکه سیاست چگونه ساخته میشود.