⭕️ جامعهٔ چهارکوهانی با میانهٔ اجتماعی بزرگ✍️ محمدرضا جلائی‌پورایران‌وایر یک گزارش غیرعمومیِ دستیار…

⭕️ جامعهٔ چهارکوهانی با میانهٔ اجتماعی بزرگ✍️ محمدرضا جلائی‌پورایران‌وایر یک گزارش غیرعمومیِ دستیار اجتماعی رئیس جمهور از افکارسنجی آراء را منتشر کرده است. کاش نتایج چنین افکارسنجی‌های معتبر و روشمندی که با منابع عمومی انجام می‌شوند عمومی منتشر شوند که هم مورد استفادهٔ طیف وسیع‌تری از کارشناسان قرار گیرد و هم سوژهٔ رسانه‌های وابسته به منابع مالی متجاوزان به ایران نشود. از قضا تحلیل محتوای کارشناسانهٔ این افکارسنجی با آن‌چه همین رسانه‌های وابسته تبلیغ می‌کنند فاصلهٔ زیادی دارد. در ادامه برای نمونه به چند نکتهٔ برآمده از این افکارسنجی که با نتایج افکارسنجی‌های معتبر دیگری که بعد از جنگ انجام شده هم سازگار است اشاره می‌کنم:🔷 جامعهٔ چهارکوهانی و نه دوقطبیبر خلاف تصور دوقطبی‌ای که در بسیاری از رسانه‌ها و توسط بخشی از نیروهای سیاسی برساخته می‌شود، داده‌های نظرسنجی‌های معتبر نشان می‌دهد که طیفِ سیاسی جامعهٔ ایران دوقطبی و U شکل نیست، بلکه تقریبا به چهار کوهان مساوی ۲۵ درصدی تقسیم می‌شود: وفاداران سرسخت نظام، حامیان منتقد نظام، منتقدان اصلاح‌گرای نظام و بریدگان از نظام. به تعبیر دیگر دو کوهان میانی و اصلاح‌گرای نظام که حامی تغییر اصلاحی/رفورمویستی (تدریجی و قانونی و خشونت‌پرهیز) هستند بزرگ‌ترین گروه را تشکیل می‌دهند و البته بر خلاف دو گروه ۲۵ درصدیِ دو سر طیف، رسانهٔ بزرگ ندارند، و بخش بزرگی‌شان نمایندهٔ‌ سیاسی ندارند و کمتر از دو سر طیف در فضای عمومی و شبکه‌های اجتماعیِ مرئی هستند.اعداد افکارسنجی‌های معتبر وقتی معنادار می‌شود که جهت تغییرشان مورد توجه قرار گیرد و در مقایسه با سایر کشورها و/یا در مقایسه با قبل از جنگ تحلیل شود. بسیاری از اعداد نگران‌کننده در سطح جهانی رو به افزایش بوده‌اند و قبل از جنگ هم بالا بود. آن‌چه در اثر تجربهٔ دی‌ماه و جنگ بالاتر یا پایین‌تر آمده است شایستهٔ تحلیل بیشتری است:🔷 ریزش معنادار امیدواران به براندازی و رشد حامیان اصلاحات معناداردر نظرسنجی آراء ۱۹ درصد جمعیت فقط «تغییر نظام» را چاره‌ساز می‌دانند. اما این اقلیت قبل از جنگ حدود ۳۰ درصد شده بود. به تعبیر دیگر، امیدواران به براندازی و انواع انقلاب آرام و ناآرام در اثر تجربهٔ دی‌ماه و جنگ ریزش تندی داشته‌اند. در مقابل کسانی که خود را حامی و امیدروار به اصلاحات اساسی یا محدود در چارچوب جمهوری اسلامی معرفی می‌کنند (روی هم حدود ۶۶ درصد) به نسبت قبل از جنگ رشد بیش از ۱۵ درصدی کرده‌اند. 🔷 آن‌چه در جامعهٔ چهارکوهانی ایران به نسبت قبل بیشتر شده است:افتخار به ایرانی بودن (به ۸۵ درصد رسیده است که هم در مقایسه با سایر جوامع و هم در مقایسه با سال‌های قبل چشم‌گیر است)؛ حس همبستگی ملی، احساس تعلق به هویت ایرانی یا ایرانی-اسلامی؛ میل به ماندن در ایران (که برای اولین بار در سال‌های اخیر افزایش یافته است)؛ محبوبیت رئیس جمهور (به نسبت قبل از جنگ ۶ درصد رشد کرده)؛ اعتماد به قوای سه‌گانه و نهادهای حکومتی (که البته علی‌رغم افزایش نسبت به قبل جنگ هنوز پایین و بین ۲۳ تا ۳۳ درصد است)؛ مقبولیت نظام (که به ۵۸ درصد رسیده است؛ ۱۲ درصد بیشتر از ۱۴۰۳)؛ درصد ایرانیانی که برای تامین نیازهای اولیه زیر فشار اقتصادی شدیدند و خشم و غم را زیاد تجربه می‌کنند (که به سطح نگران‌کننده‌ای رسیده است)؛ امید به تغییر معنادار در دورهٔ رهبری سوم انقلاب؛ حمایت از تقویت رابطه با چین؛ و بی‌اعتمادی به آمریکا.🔷 آنچه در جامعهٔ چهارکوهانی ایران به نسبت قبل کمتر شده است:میل به مهاجرت (بعد از سال‌ها که همواره رو به افزایش بود کاهش یافته است و البته همچنان بالا است)؛ بدبینی اقتصادی به آینده (علی‌رغم جنگ و تحریم و محاصره،‌ کسانی که آیندهٔ اقتصادی را بدتر می‌بینند از ۷۰ درصد در ۱۴۰۲ به ۶۳ درصد امروز رسیده است)؛ ناامیدان مطلق از امکان بهبود در چارچوب نظام (به ۹ درصد رسیده است)؛ و حمایت از افزایش رابطه با آمریکا. ادامه 👇