۴۷ سال از گنجینه ادبیاتمان غافل بودیماینجا موکب رسانهای «همراه اول» است، خیمهای برپا شده در روزه…
انتشار: 2026/07/06 08:42 UTC
۴۷ سال از گنجینه ادبیاتمان غافل بودیماینجا موکب رسانهای «همراه اول» است، خیمهای برپا شده در روزهای پربغض مراسم وداع و تشییع رهبر شهید. فضایی که در آن رسانه، هنر و سوگ به هم گره خوردهاند. امروز، رضا اسماعیلی، شاعر آیینی، مهمان این موکب بود. او روبروی ما نشست تا از دردی کهنه در ادبیات و خاطراتی متفاوت از عالیترین مقام کشور بگوید. موکب رسانهای؛ گام اول برای کشف یک گنجینهاسماعیلی با استقبال از برپایی موکب رسانهای همراه اول، صحبتهایش را با یک نقد جدی به متولیان فرهنگی آغاز میکند. او ادبیات انقلاب را به «تنگه هرمز» تشبیه کرده و میگوید: «برپایی این موکبهای رسانهای اتفاق بسیار مبارکی است. ما ۴۷ سال از ادبیات بایگانیشدهمان غافل بودیم؛ مثل تنگه هرمز که تازه فهمیدیم چه گنجی آنجاست. ظرفیت و پتانسیل ادبیات کمتر از سینما نیست اما متاسفانه مدیران کوتاهی کردهاند.»او موکب رسانهای را جرقه و گام اول ثبت و روایت خاطرات اهل قلم میداند و ادامه میدهد: «باید نقشه راهی تهیه شود تا تجربیات شاعران مکتوب گردد. اگر این خاطرات در همین موکبها به شکلی هنرمندانه روایت شود، قطعا بیننده خواهد داشت. امیدوارم کاری که شما در این موکب رسانهای شروع کردید جرقه و گام اولی باشد که توسعه پیدا کند.» عالیترین مقام کشور مشتاق شنیدن شعر بودبخش جذاب صحبتهای اسماعیلی، روایت او از دیدارهای سالانه شاعران با مقام معظم رهبری است. او با مقایسه سختی وقت گرفتن از یک مدیر ردهچندم با سعهصدر رهبری میگوید: «ایشان با وجود بالاترین مشغلههای سیاسی، با حوصله به حرفهای ما گوش میدادند. در این جلسات هیچ دیوار و فاصلهای نبود و آقا با شوخطبعی و تسلط ادبی، فضا را چنان میشکستند که انگار با یک شاعر همجنس خودمان نشست و برخاست میکردیم.»او برای اثبات این صمیمیت، خاطرهای از شعرخوانی جوانی با ظاهر کاملا مدرن (محمدجواد آسمان) نقل میکند: «در دیداری او با تردید در چشمان رهبری نگاه کرد و پرسید که آیا اجازه دارد پیش از شعر اصلی، یک شعر عاشقانه بخواند؟ آقا با تبسمی شیرین گفتند: بخوان، عاشقانه بخوان!»

