احتمالن چندوقت که بگذره، دیگه خاطره‌ی شفافی از این روزا و تحلیل‌ها و نتایج جام‌جهانی یاد خیلیامون ن…

احتمالن چندوقت که بگذره، دیگه خاطره‌ی شفافی از این روزا و تحلیل‌ها و نتایج جام‌جهانی یاد خیلیامون نباشه و در گذر پرشتاب اتفاقات گم بشه، همین الانش هم شور و هیجانی که تجربه کردیم بعید می‌دونم شباهتی با نیمه‌نهایی جام‌جهانی داشته‌باشه...اما می‌نویسم که اینجا بمونه که اگه گذرم باز بهش افتاد، یادم بیاد چقدر همه‌چیز متغیره... تیمی که این‌همه سرش قسم می‌خوردیم امشب بد بازی کرد، خیلی بد...و اسپانیایی که خوشم نمیاد ازش، بیشتر بازیکناش و سبک بازیشون تو بازی‌های قبلی رو نمی‌پسندم و ته دلم ذوق می‌کردم که تحقیرش رو ببینم، به شکل کم‌نظیری منظم و منسجم و خوب بود؛ همه‌چیز رو تحت کنترل خودش درآورد و درنهایت به اون چیزی که می‌خواست رسید... و راستش بعید می‌دونم بشه حریف این تیم توی فینال شد، مگر اینکه یه تیم با ذهنیت دیگه‌ای بخواد توی فینال بازی کنه...حداقل امیدوارم تلخی بیشتری در انتظارم نباشه و فرداشب انگلیس آرژانتین رو کنار بزنه، بره فینال و اونجا هم کار نشد رو شدنی بکنه و جام رو به خونه ببره و در نهایت خامه‌ی روی کیک، تحقق فرصت انتقام فرانسه از آرژانتین! که زخم اون قهرمانی چرک جانبدارانه‌ی 2022 رو یکم تسکین بده...این‌ها احساسات و امیال منه و می‌دونم احتمال تحققشون چقدر کمه....نوشتم که احساسات و افکار امشبم اینجا ثبت شده‌باشه، همین...