نامش مانا، آن بخشی تواناچهل روز از درگذشت جعفر بهرامی، آخرین بازمانده بخشیهای اسفراین، گذشت.این نوا…
انتشار: 2026/07/16 14:53 UTC
نامش مانا، آن بخشی تواناچهل روز از درگذشت جعفر بهرامی، آخرین بازمانده بخشیهای اسفراین، گذشت.این نوازنده چیرهدست دوتار متولد ۱۳۲۹ روستای خوش اسفراین، فرزند بخشی بهرام بهرامی بود. بهرام بهرامی خود از بزرگترین دوتارنوازان و بخشیهای روزگار خویش و همعصر استاد مختار زنبیل باف بود. استاد بهرام هنرجویان بسیاری داشته که از جوین؛ جلگه شوقان و گلیان و حتی مانهسملقان میآمدند که بنا بر گفته استاد جعفر بهرامی هنرجویان و شاگردان بهرام بخشی، روزها و ماهها در خانه بهرام بهرامی به فراگیری و آموزش دوتار میپرداختند بدون اینکه استاد بهرامی کوچکترین حقالزحمه از آنها بگیرد. جعفر بهرامی درباره سخاوت و دست و دلبازی پدرش میگفت: برخی بخشیها ماهها در خانه ما می ماندند و به فراگیری علوم موسیقی میپرداختند بدون اینکه احساس کنند در خانه بهرام بخشی ممکن است کمبود مواد غذایی و خورد و خوراک وجود داشته باشد اما در مورد جعفر بهرامی باید گفت که او از کودکی به موسیقی و دو تارنوازی پرداخت. در ابتدا پدرش بهرام بخشی مخالف سرسخت جعفر در فراگیری دوتار بود چرا که میترسید اگر دوتار نواز قابلی شود ممکن است در محافل دچار اعتیاد شود و به خاطر همین مخالفتها، جعفر به روستای اجقان میرفت و از محضر استاد عیسی بخشی رمضانی پدر بزرگ شاعر بلند آوازه شهرمان مهدی رمضانی بهره میگرفت. جعفر بهرامی طی سال ها در محضر هنرمندانی چون عیسی بخشی و مختار زنبیل باف و پس از آن در محضر پدرش، بهرام بخشی، موسیقی دوتار را به صورت حرفه ای فرا گرفت و تبدیل به یک هنرمند ارزنده شد که سالیان سال از اوایل دهه ۴۰ تا اوایل دهه ۷۰ باعث گرمی بخشی محافل و عروسی های اهالی خراسان شمالی به خصوص اسفراین و دامنه سالوک میشد. استاد بهرامی از اوایل دهه ۷۰ حضور در مراسم عروسی ها را کنار گذاشت اما همچنان به عنوان پیشکسوت موسیقی مقامی خراسان در مراسم و جلسات رسمی و غیر رسمی به دوتارنوازی و خوانندگی می پرداخت. استاد جعفر بهرامی به خاطر سال ها خدمت به موسیقی مقامی خراسان موفق به دریافت ده ها لوح تقدیر و تجلیل توسط وزارت ارشاد شد . او سالیان سال در مراسمات مختلف به دو تار نوازی می پرداخت و در مورد سال ها شرکت در عروسی های خراسان هرگز احساس پشیمانی نکرد که هیچ بلکه بارها به نگارنده این مطلب ،رضا قارشی ( نویسنده ، پژوهشگر کرد خراسان ) خاطر نشان می کرد که هرگاه به یک عروسی برای دو تار نوازی دعوت می شدم در همان مراسم به واسطه موسیقی و هنر من ۲ تا دل ، عاشق یکدیگر می شدند و پس از پایان عروسی به عروسی دیگری در مجاورت همان عروسی قبلی دعوت می شدم و اینگونه بود که ذوق و شوق هنری من به خاطر اینکه باعث یک ازدواج و یک وصلت دیگر شده بود بیش از پیش خوشحال می شدم و بارها خاطر نشان می کرد که وقتی سه روز به عید به یک عروسی می رفتم تا ۲۰ روز بعد از عید هم در همان روستا بدون برنامهریزی قبلی پایه ریزی یک وصلت و عروسی دیگر شکل می گرفت که خوشحالی بنده را بیش از پیش می کرد و با انگیزه بیشتری به دو تار نوازی می پرداختم. استاد جعفر بهرامی خوشبختانه به خاطر شاگردان و تلمذ در محضر پدر که دغدغه اصلی او این بود که مبادا در عروسی ها دچار اعتیاد شود هرگز گرفتار افیونی نشد و صحیح و سالم و پاک زندگی کرد. استاد بهرامی اشعار دینی و مذهبی و حماسی جعفر قلی زنگلی شاعر و عارف کرمانج را کاملآ حفظ بود و در محافل عمومی و مذهبی همیشه داستان کفتر و باز و معراج رسول گرامی را همیشه هم به ترکی ، هم به کردی و هم به فارسی به زیبایی نقل می کرد و بارها و بارها در محافل خصوصی و رسمی با خواندن اشعار جعفر قلی اشک دوستداران فرهنگ و هنر را بر دیدگان جاری می کرد. جعفر بهرامی بارها استاد کلیم الله توحدی ( کانیمال ) را نه تنها بزرگترین حامی خویش بلکه حامی فرهنگ و هنر موسیقی خراسان شمالی می دانست. او بارها و بارها در رادیو و تلویزیون و جشنواره های موسیقی خراسان به هنر نمایی پرداخت. استاد جعفر بهرامی هم عصر و دوست هنرمندانی چون : شهید حاج محمد ابراهیم باقری و مرحوم استاد پرویز دردی ، مرحوم استاد علیرضا زنبیل باف ، مرحوم خان محمد عاشقی ومرحوم استادی از خوش علیا و همچنین قشمه نواز مرحوم حسن آقایی بود. نام و یادشان گرامی . استاد جعفر بهرامی در خرداد ماه سال ۱۴۰۵ در سن ۷۶ سالگی در روستای خوش اسفراین بر اثر آمبولی ریه به دیار حق شتافت و تمام دوستداران فرهنگ و هنر و سرزمین خویش را به سوگ نشاند. آری او بیش از ۶۵ سال به فرهنگ هنر و موسیقی سرزمین خراسان شمالی خدمت کرد.اینک بعنوان نمونه میتوانیم به یکی از اشعار و سه خشتی منتسب به ایشان که در ذیل آمده ، اشاره نمود..ئیمام زەدە پەریمانەڤەرکەتیە، ب دەمانهزەبار تەرن ل ئەرمانەنام و یاد او برقرار و بر دوام باد و راهش پر رهرو...#رضا_قارشی - نویسنده و پژوهشگر موسیقی خراسان@kaniyadil
پستهای تلگرام — کانیادل
شڤان و مارشڤانەک، مارەکی ژ ناڤا تۆمێن کو ئاگر گرتیبوو ڕزگار دکه و داڤێژە ناڤا توورکێ خوە و ب رێ دکەڤە. چەند خولەک دەرباس نەبووبوو کو مار سەرێ خوە ژ ناڤا توورکێ تینە دەر و ژ شڤێن را دبێژە: ل ئوستیێ تە لێدم یا ل لێڤێن تە؟شڤان دبێژە: ما دەستمزێ رندیێ, ڤا یە؟مار دبێژە: دەستمزێ رندیێ, نەرندی یە!ئەو بریار ددن کو کەسەکی پەیدا بکن تا سەوا ڤێ مژارێ را دادوەریێ بکە...ئەو هندەکێ تەرن تا دگهێژن رۆڤیەکێ و چارەیا وی کارێ ژێ دپرسن.رۆڤی دبێژە; ئەز تا راستیا وی کارێ ب چاڤێن خوە نەبینم, نە دکارم ببرم و نە ژی دادوەریێ بکم!شڤان و مار, تەڤ رۆڤی ڤەدگەرن جەم تۆمێن کو ئاگر گرتیبوو.ڕۆڤی ژ شڤێن را دبێژە; مێر باڤێژە ناڤا ئێگرشڤان دەستوورێ ڕۆڤی ب جیهـ تینە و مێر دئاڤێژە ناڤا ئێگر.مار ل دەستوپیان دکەڤە و داخوازا ئالیکاریێ دکە!ڕۆڤی دبێژە; کریڤۆ! ل ناڤا ئێگر بمینە تا دەستمزێ رندیێ و نەرندیێ, رند بزانبی!#پەند؛ دڤێ مەرڤ د ژیانا خوە دا باش بزانبە کو ژ کێ را رێز بگرە و قەنجیێ بکەپەیڤێن دژوار ـــ واژەهای دشوار:تۆم ــ بوتەئاگر ــ آتشرزگار ــ رها, آزادتوورک ــ توبرەخولەک ــ دقیقەبریار ــ تصمیممژار ــ موضوعدادوەری ــ قضاوت, عدالتهندەکێ ــ اندکیتەڤ ــ همراهئالیکاری ــ کمک, یاریدڤێ ـــ بایدمەرڤ ــ انسانقەنجی ــ خوبیوەرگێر: #ئەلی_رەجەبزادە_گولیل@Palikan_welate_me@kaniyadil
لۆ (نیمایی)خوەستنئەو، تە هاکا دخوازن؛ ژن؛ تەنێ خاپ و خوارن،ڤەخوارنژن؛ تەنێ ژان، تەنێ ژن...لێ، گولا من! قە مالا کو جارێ ژیدینێن سەریهشک و دلرەش دلەک دن بکن خوەش قە مالا کو جارێ ژیژ دل ببین، دلێن دندلێ تە، دلێ من...**نەئێشە، نەئێشە گولا منئەگەر دین ژ کۆراهیا دل ببێژنکو ژن، یانێ تەنیا تەنێ زەند و بازنبرا ئەو قە هین ژیب دلخوەستنا خوە بنازنبرا ئەو دیسا ژی د چەرمێ کەران دا برازنبرا کۆر بن، تا نەبینن؛ کو ئەز، خوە سەوا تە دخوازمو ئەو، تە سەوا خوە دخوازن! #سپاهی_لایین (کاوە زێدان)t.me/maname49
ناخوش! باز، بر بساط اشک و آه خیس و خسته میکنم نگاهرو به آنکه سخت ناخوش است؛ در هوای هول دوستان مستدر پناه ارتفاع پستدر سکوت مومنان بتپرستبا صدای سرد مردمی که پشت هر شکستداد میزنند و دست...**هان خدای جان در آستین! هان قلیل دوستان راستین!حواستان به این غریب خسته هست؟!ناخوشی چنین چگونه زندهاست؟! **در شبی سترون و سیاه مات، میکنم نگاه در عمیق زخمهای میهنی تباهکه ناخوش است و نیمهجان میان دوزخ ثوابو، بهشت سنگی گناهکاش خواب دیدهباشم، آه؛ کاش اشتباه کردهباشم؛ اشتباه! #سپاهی_لایین (کاوە زێدان)t.me/maname49
"جەعفەرقولی، وەلی دینێ خۆراسانێ"ئهڤ گۆتارا ب قهلهما مامۆستە ئهبدوڵاهـ سەمهدی ژ مههابادێ یه، ب سهرناڤێ "جهفهرقولی زهنگهلی "دینێ خۆراسانێ"، ههفت مههـ بهرێ؛ ۱٤ دی ۱٤۰٤ د ههژمارا ۳۳۹ کۆڤارا "رامان" ده ل ههولێرێ هاتیه وهشاندن. ئهم نها وێ ب شانازی پێشکەشی وە رندان دکن."Ceferqulî Zengelî, welî Dînê Xorasanê"Ev gotara bi qelemaEbdullah Samedî yê ji Mehabadê, bi sernavê "Cefer-Qulî Zengelî "Dîne Xorasanê", heft meh berê ; 14 Dey 1404 di hejmara 339 kovara "Raman" de, li Hewlêrê hate weşandin. Em niha wê bi şanazî pêşkêşî we rindan dikin.جعفرقلی زنگلی، ولی دیوانەی خراسانیاین مقالۀ بە قلم استاد عبدالله صمدی از مهاباد، تحت عنوان* "جعفرقلی زنگلی، ولی دیوانۀ خراسانی" هفت ماه قبل در شماره (339) مجلۀ «رامان» اربیل، به تاریخ 14 دیماه 1404 منتشر شده است و ما اکنون آن را با افتخار تقدیم نگاهتان میکنیم.ــــــــــــــــــ* (وهلی دێوانه) شاعر مشهور کورد از ایل «جاف» و از طایفهی «کمالهای» است. وی در سال 1745 میلادی متولد شد و سال 1801 در سن 56 سالگی زندگی را بدرود گفت. نامش «میرزا ولید» بود. او از معدود باسوادان عصر خود و جوانی برازنده و پر احساس بود که گرفتار کمند عشق دخترکی از ایل خود، به نام «شَم» شد. سرنوشت چنین بود که هیچگاه به همدیگر نرسند. این جدایی باعث شد که میرزا ولید تا آخرین روز حیات، سرگشته و شیدا در دشت و کوهپایه، آواره شود و اشعار سوزناکی در وصف معشوق بسراید. در یکی از شعرهایش وصیت میکند که بر سر راه کوچ ایل دفن شود و سنگ مزارش نیز به اندازهی قامت «شَم» باشد، با طاقی به زیبایی تاق ابروان وی. اکنون مزار وی بر سرِ راه کوچ ایل با سنگی به اندازۀ قامت و تاقی به شیوۀ کمان ابروی معشوق، تک و تنها خودنمایی میکند.نامِ مقالۀ بنده (جعفرقلی زنگلی، ولی دیوانۀ خراسان) اشاره به مقایسه و هم سرنوشتی این دو شاعر دارد.✍ به قلم زیبای استاد عبدالله صمدی مهاباد@kaniyadilلینک مقاله:👇 raman-media.net/wp-content/uploads/2026/0…
Girêdayî ti kes nînimSa zimanê xwe ra dîn imŞîrîntir ji canê min eTa ew hebe, ez dimînimگـرێدایی ت کــەس نینمسا زمانێ خوه را دینمشیریـــنتر ژ جـانـــێ منەتا ئــەو هەبە، ئهز دمینم#ئەلی_رەجەبزادە_گولیل@Palikan_welate_me@kaniyadil
بمینەکەزەب دیسا ل سینگێ ته ب خوینە بخوین ئهی ئاشقێ کو دل برینە ب دەڤ بێ دەنگی و ژ دل دنالیبلا گەپا دلان ل دل بمینە#نووژین@Kaniyadil