Girêdayî ti kes nînimSa zimanê xwe ra dîn imŞîrîntir ji canê min eTa ew hebe, ez dimînimگـرێدایی ت…

‍شڤان و مارشڤانەک، مارەکی ژ ناڤا تۆمێن کو ئاگر گرتی‌بوو ڕزگار دکه و داڤێژە ناڤا توورکێ خوە  و ب رێ دکەڤە. چەند خولەک دەرباس نەبووبوو کو مار سەرێ خوە ژ ناڤا توورکێ تینە دەر و ژ شڤێن را دبێژە: ل ئوستیێ تە لێ‌دم یا ل لێڤێن تە؟شڤان دبێژە: ما دەست‌مزێ رندیێ, ڤا یە؟مار دبێژە: دەست‌مزێ رندیێ, نەرندی یە!ئەو بریار ددن کو کەسەکی پەیدا بکن تا سەوا ڤێ مژارێ را دادوەریێ بکە...ئەو هندەکێ تەرن تا دگهێژن رۆڤیەکێ و چارەیا وی کارێ ژێ دپرسن.رۆڤی دبێژە;  ئەز تا راستیا وی کارێ ب چاڤێن خوە نەبینم, نە دکارم ببرم و نە ژی دادوەریێ بکم!شڤان و مار, تەڤ رۆڤی ڤەدگەرن جەم تۆمێن کو ئاگر گرتی‌بوو.ڕۆڤی ژ شڤێن را دبێژە; مێر باڤێژە ناڤا ئێگرشڤان دەستوورێ ڕۆڤی ب جیهـ تینە و مێر دئاڤێژە ناڤا ئێگر.مار ل دەست‌وپیان دکەڤە و داخوازا ئالیکاریێ دکە!ڕۆڤی دبێژە; کریڤۆ! ل ناڤا ئێگر بمینە تا دەست‌مزێ رندیێ و نەرندیێ, رند بزانبی!#پەند؛ دڤێ مەرڤ د ژیانا خوە دا باش بزانبە کو ژ کێ را رێز بگرە و قەنجیێ بکەپەیڤێن دژوار ـــ واژەهای دشوار:تۆم ــ بوتەئاگر ــ آتشرزگار ــ  رها, آزادتوورک ــ توبرەخولەک ــ دقیقەبریار ــ تصمیممژار ــ موضوعدادوەری ــ قضاوت, عدالتهندەکێ ــ اندکیتەڤ ــ همراهئالیکاری ــ کمک, یاریدڤێ ـــ بایدمەرڤ ــ انسانقەنجی ــ خوبیوەرگێر: #ئەلی_رەجەب‌زادە_گولیل@Palikan_welate_me@kaniyadil

لۆ (نیمایی)خوەستنئەو،‌ تە هاکا دخوازن؛ ژن؛ تەنێ خاپ و خوارن،ڤەخوارنژن؛ تەنێ ژان، تەنێ ژن...لێ، گولا من! قە مالا کو جارێ ژیدینێن سەری‌هشک و دل‌رەش دلەک دن بکن خوەش قە مالا کو جارێ ژیژ دل ببین، دلێن دندلێ تە، دلێ من...**نەئێشە، نەئێشە گولا منئەگەر دین ژ کۆراهیا دل ببێژنکو ژن، یانێ تەنیا تەنێ زەند و بازنبرا ئەو قە هین ژیب دل‌خوەستنا خوە بنازنبرا ئەو دیسا ژی د چەرمێ کەران دا برازنبرا کۆر بن، تا نەبینن؛ کو ئەز، خوە سەوا تە دخوازمو ئەو، تە سەوا خوە دخوازن! #سپاهی_لایین (کاوە زێدان)t.me/maname49

ناخوش! باز، بر بساط اشک و آه خیس و خسته می‌کنم نگاهرو به آن‌که سخت ناخوش است؛ در هوای هول دوستان مستدر پناه ارتفاع پستدر سکوت مومنان بت‌پرستبا صدای سرد مردمی که پشت هر شکستداد می‌زنند و دست...**هان خدای جان در آستین! هان قلیل دوستان راستین!حواستان به این غریب خسته هست؟!ناخوشی چنین چگونه زنده‌است؟! **در شبی سترون و سیاه مات، می‌کنم نگاه در عمیق زخم‌های میهنی تباهکه ناخوش است و نیمه‌جان میان دوزخ ثوابو، بهشت سنگی گناهکاش خواب دیده‌باشم، آه؛ کاش اشتباه کرده‌باشم؛ اشتباه! #سپاهی_لایین (کاوە زێدان)t.me/maname49

"جەعفەرقولی، وەلی دینێ خۆراسانێ"ئه‌ڤ گۆتارا ب قه‌له‌ما مامۆستە ئه‌بدوڵاهـ سەمه‌دی ژ مه‌هابادێ یه، ب سه‌رناڤێ "جه‌فه‌رقولی زه‌نگه‌لی "دینێ خۆراسانێ"، هه‌فت مه‌هـ به‌رێ؛ ۱٤ دی ۱٤۰٤ د هه‌ژمارا ۳۳۹ کۆڤارا "رامان" ده ل هه‌ولێرێ هاتیه‌ وه‌شاندن. ئه‌م نها وێ ب شانازی پێشکەشی وە رندان دکن."Ceferqulî Zengelî, welî Dînê Xorasanê"Ev gotara bi qelemaEbdullah Samedî yê ji Mehabadê, bi sernavê "Cefer-Qulî Zengelî "Dîne Xorasanê", heft meh berê ; 14 Dey  1404 di hejmara 339 kovara "Raman" de, li Hewlêrê hate weşandin. Em niha wê bi şanazî pêşkêşî we rindan dikin.جعفرقلی زنگلی، ولی دیوانە‌ی خراسانیاین مقالۀ بە قلم استاد عبدالله صمدی از مهاباد،  تحت عنوان* "جعفرقلی زنگلی، ولی دیوانۀ خراسانی" هفت ماه قبل در شماره (339) مجلۀ «رامان» اربیل، به تاریخ 14 دیماه 1404 منتشر شده است و ما اکنون آن را با افتخار تقدیم نگاهتان می‌کنیم.ــــــــــــــــــ* (وه‌لی دێوانه‌) شاعر مشهور کورد از ایل «جاف» و از طایفه‌ی «کماله‌ای» است. وی در سال 1745 میلادی متولد شد و سال 1801 در سن 56 سالگی زندگی را بدرود گفت. نامش «میرزا ولید» بود. او از معدود باسوادان عصر خود و جوانی برازنده و پر احساس بود که گرفتار کمند عشق دخترکی از ایل خود، به نام «شَم» شد. سرنوشت چنین بود که هیچگاه به همدیگر نرسند. این جدایی باعث شد که میرزا ولید تا آخرین روز حیات، سرگشته و شیدا در دشت و کوهپایه، آواره شود و اشعار سوزناکی در وصف معشوق بسراید. در یکی از شعرهایش وصیت می‌کند که بر سر راه کوچ ایل دفن شود و سنگ مزارش نیز به اندازه‌ی قامت «شَم» باشد، با طاقی به زیبایی تاق ابروان وی. اکنون مزار وی بر سرِ راه کوچ ایل با سنگی به اندازۀ قامت و تاقی به شیوۀ کمان ابروی معشوق، تک و تنها خودنمایی می‌کند.نامِ مقالۀ بنده (جعفرقلی زنگلی، ولی دیوانۀ خراسان) اشاره به مقایسه و هم سرنوشتی این دو شاعر دارد.✍ به قلم زیبای استاد عبدالله صمدی مهاباد@kaniyadilلینک مقاله:👇 raman-media.net/wp-content/uploads/2026/0…

بمینەکەزەب دیسا ل سینگێ ته ب خوینە بخوین ئه‌ی ئاشقێ کو دل برینە ب دەڤ بێ دەنگی و ژ دل دنالیبلا گەپا دلان ل دل بمینە#نووژین@Kaniyadil

یک گام بلند فرهنگی و هنری؛نمایشگاه آثار خوشنویسی غفار قنبرپور در اربیل گشایش یافتغفار قنبرپور، هنرمند شناخته‌شدهٔ خوشنویسی و از کُردهای شمال خراسان، نمایشگاه ویژه‌ای از آثار خود را با عنوان «سرچشمه – THE SOURCE» در شهر اربیل برگزار کرده است.این نمایشگاه در مرکز جوانان، با همکاری بخش فرهنگ و اطلاع‌رسانی حزب دموکرات کردستان عراق برگزار شده و فرصتی برای بازخوانی دوبارهٔ آثار هنری این هنرمند و پرداختن دوباره به میراث ادبی و فرهنگی کُردی است.غفار قنبرپور در سال ۱۹۸۱ در شهر درگز استان خراسان متولد شده، دارای مدرک استادی خوشنویسی است و آثارش در چند نمایشگاه و رویداد بین‌المللی به نمایش درآمده‌اند. او دربارهٔ نمایشگاه می‌گوید: «سال‌هاست زبان، مادهٔ اصلی آثار هنری من است، بیشتر به فارسی و عربی. امروز، آرزو دارم این مسیر را در زبان نیاکانم؛ زبان کُردی، ادامه دهم و آشنایی با ادبیات کلاسیک کُردی، این پرسش را در ذهنم پررنگ‌ کرده که چگونه باید این مسیر را دنبال کرد؟ در اقلیم کردستان نیز تصمیم گرفته‌ام مرحلهٔ تازه را آغاز کنم که در آن گفت‌وگویی میان ادبیات، خوشنویسی و هنر معاصر شکل می‌گیرد.». @Kaniyadil