حلزون درونت را پیدا کن!جنوب ایتالیا زیستگاه نوعی عروس دریایی بنام "مدوز" و انواع حلزونهای دریایی ا…
انتشار: 2026/08/03 07:36 UTCدریافت: 2026/08/12 17:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 17:40 UTC
حلزون درونت را پیدا کن!جنوب ایتالیا زیستگاه نوعی عروس دریایی بنام "مدوز" و انواع حلزونهای دریایی است.هر از گاهی این عروس دریایی حلزونهای کوچک دریا را قورت میدهد و آنها را به مجرای هاضمهاش انتقال میدهد. اما پوسته سخت حلزون از او محافظت میکند و مانع هضم آن میشود.حلزون به دیوارهی مجرای هاضمه ی عروس دریایی میچسبد و آرام آرام شروع به خوردن عروس دریایی از درون به بیرون میکند.زمانی که حلزون به رشد کامل خود میرسد، دیگر خبری از عروس دریایی نیست، چون حلزون به تدریج آن را از درون خورده است. بعضی از ما همانند عروس دریایی هستیم که حلزون درونمان، ما را آرام آرام از درون میخورد.حلزون درون ما میتواند:عصبانيت، دلواپسی، فکر و خیال بیهوده، افسردگی، خشم، نگرانی، طمع، حرص و زیاده خواهی و... باشد.این حلزونها آرام آرام در وجود ما رشد می کنند و با دندانهای خود، وجود ما را می جوند آرامتر از آنچه که فکر میکنیم.🖊#دکتر_جانیس_وب
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — کتاب بخوانیم
"تین"آسمون آبادی پل پیچ اُوره،دس زوری ها کجا اُورانو بورهاَفتاونه کشین به بن، بسن وِ زنجیر،شوونه تویچننه دی ملک دلگیر دلتنگیا مه سی تو اما تمومی ناره،رهیا و تو رسسن کل دیر و ناهمارهمه آخرین برگ ری درخت هُشک جورمچی باد سرد پاییز دسمه بیر و بورم بورم نیل بمونم دی ملک بی هنارسدی زمسون تنیا دی یخبنون بی کسدی یخبنون بی کسدی یخبنون بی کس یه زخم هزار ساله ها مین جونمبارکوله د نهگوتن ها ری زونمخینمونه کرده فلک د شیشه جوریرَه بورو ، رَهمو بورَن هر دوری طوری دلتنگیا مه سی تو اما تمومی ناره،رهیا و تو رسسن کل دیر و ناهمارهمه آخرین برگ ری درخت هُشک جورمچی باد سرد پاییز دسمه بیر و بورم بورم نیل بمونم دی ملک بی هنارسدی زمسون تنیا، دی یخبنون بی کسدی یخبنون بی کسدی یخبنون بی کس"🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀"جهنم درّه"آسمون این وطناسیر ابراستدست قدرتی کجاسبازش کنه بازخورشیدو به بند کشیدن، بستن به زنجیرسیاهی رو پاشیدن رواین ملک دلگیر دلتنگی هام برا تواما پایان ندارنراهای به تو رسیدندور و ناهموارنمن آخرین برگ ایندرخت خشک جورمچو باد سرد پاییزدستمو بگیر و کن دورم ببر نذار بمونم تو این مُلک بی فریاد رستو این زمستون تنهاراین زمهریر بی کساین زمهریر بی کساین زمهریر بی کس یه زخمِ هزار سالهتو عمق جونمکوله باری از نگفتنرو زبونمفلک هم خون ما روکرده تو شیشه جاریراهزنا هم هر بار ما رو یه جوری غارت کردن دلتنگی هام برا تواما پایان ندارنراهای به تو رسیدندور و ناهموارنمن آخرین برگ ایندرخت خشک جورمچو باد سرد پاییزدستمو بگیر و کن دورم ببر نذار بمونم تو این مُلک بی فریاد رستو این زمستون تنهاراین زمهریر بی کساین زمهریر بی کساین زمهریر بی کس"
آدمها همديگر را با كلمات به دست مىآوردندو با رفتار از دست مىدهند!ونسان ونگوک
#بختیاری_قسمت🎙#منوچهر_زنگنهنبیدی ببینی شل اوویدمه ،به خین دلم پرچل اوویدمهمو مندیر یه باد پوئیزیوم، که چی بید پیری خل اوبیدمه مو بردِ زره آسیو غمم که اشکستم و قَل قَل اوبیدمه کُنارم مِنه سینه ی روزگار ببین قسمت بردل اوبیدمه نه سی افشنیدن منه دست باد که سی پل بریدن پل اوبیدمهچطوری مو یادت کنم بی وفا یه عمره که سیت معطل اوبیدمهنبیدی ببینی شل اوویدمه ،به خین دلم پرچل اوویدمهمو مندیر یه باد پوئیزیوم، که چی بید پیری خل اوبیدمه...پرچل آلوده مندیر منتظربردل سنگ آسیابقل قل تکه تکهخین خونافشنیدن افشاندن