📓 بیچارگان (۲۷)✍🏻 فئودور داستایوفسکی🔁 برگردان: آرزو آشتیجو📚 نشر چشمه، چاپ شانزدهم، ۱۴۰۱👥 کتابخوان…
انتشار: 2026/07/05 05:34 UTCدریافت: 2026/08/01 00:12 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:12 UTC
📓 بیچارگان (۲۷)✍🏻 فئودور داستایوفسکی🔁 برگردان: آرزو آشتیجو📚 نشر چشمه، چاپ شانزدهم، ۱۴۰۱👥 کتابخوان: گوشهکتاب ترنجان📝 فراز شماره ۱۲۸۹آدمهای ثروتمند دوستندارند بیچارگان با صدای بلند از بخت بدشان مویه و زاری کنند. میگویند آرامششان را برهممیزنند. آخر آنها مزاحمند! البته فقر همیشه مزاحم است. حتماً نالههای از سر گرسنگی آنها مزاحم خواب ایشان است. خوب است به شما بگویم دلبند من! به این دلیل این قضیه را برای شما توصیفکردم که میخواستم درد را از قلبم دورکنم و بیشتر بهاینخاطر که به شما چشمهای از سبک نوشتاری توصیفی خودم را نشانبدهم. چون شما خودتان حتماً میدانید عزیزکم، که اخیراً دارد در نوشتارم سبک شکلمیگیرد. اما فیالحال چنان اندوهی بر من مستولیشده که با تمام وجودم با این غم همدردیمی.کنم. گرچه خودم میدانم عزیزکم، که همدردی در چنین شرایطی راهبهجایینمیبرد، بالاخره آدم باید یکجوری حق را به خودش هم بدهد. اصل مطلب این است که گاهی بیهیچ دلیلی خودت را نابودمیکنی، برای خودت قد ارزنی ارزش قایل نیستی و شأن خودت را از یکمشت خاک کمتر میدانی اما اگر بنا به قیاس باشد، یکجورهایی منهم شبیه همین پسربچهام که از من کمک خواست؛ وحشتزده و مطرود.📖 ص ۱۱۸ و ۱۱۹@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚
پستهای تلگرام — کتابخون
📓 دیوانه (۴)✍🏻 جبران خلیل جبران🔄 برگردان: موسی بیدج📚 نشر افق، ۱۳۹۵🧔🏻♂ کتابخوان: ناصر رضاییپور📝 فراز شماره ۱۳۱۷مترسکیکبار به مترسکی گفتم: «خسته نشدهای از اینکه تکوتنها در این کشتزار نشستهای؟»گفت: «من از ترساندن بسیار لذتمیبرم؛ برای همین از کارم راضیام و خسته نمیشوم.»کمی فکرکردم و گفتم: «راست میگویی، زیرا من نیز پیشتر این تجربه را داشتهام.»گفت: «تو اشتباهمیکنی؛ برای اینکه طعم چنین لذتی را کسی نمیفهمد مگر اینکه مثل من تنش پر از کاه باشد.»اینجا بود که من از پیش او رفتم درحالیکه نفهمیدهبودم آیا از من تعریفکردهبود یا بدم را گفتهبود؟یکسال گذشت و در این فاصله مترسک، فیلسوف و علامه شدهبود. وقتی بار دیگر از کنارش گذشتم، دیدم دو کلاغ زیر کلاهش آشیانه میسازند.📖 ص ۲۰@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚
📓 دیوانه (۳)✍🏻 جبران خلیل جبران🔄 برگردان: موسی بیدج📚 نشر افق، ۱۳۹۵🧔🏻♂ کتابخوان: ناصر رضاییپور📝 فراز شماره ۱۳۱۶ای دوست!دوست من! وقتی به آسمانت فرامیشوی، من به دوزخم فرومیروم. با اینکه مرا از تو فاصلهای عبورناپذیر جدامیکند اما تو همچنان مرا خطابمیکنی که «ای دوست! ای رفیق!» و من پاسختمیدهم «ای دوست! ای رفیق!» زیرا نمیخواهم تو دوزخ مرا ببینی. چراکه شعلهاش چشمانت را میسوزاند و دودش بینیات را میگیراند. و من بیمناکم مبادا کسی چون تو از دوزخم دیدارکند، چراکه ترجیحمیدهم در دوزخم تنها باشم.📖 ص ۱۸@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚
📓 دیوانه (۲)✍🏻 جبران خلیل جبران🔄 برگردان: موسی بیدج📚 نشر افق، ۱۳۹۵🧔🏻♂ کتابخوان: ناصر رضاییپور📝 فراز شماره ۱۳۱۵ای دوست!دوست من! من آنی نیستم که تو میبینی. ظاهرم جامهای است که با نخ نرمش و نیکی بهدقت بافته شدهاست. ... اما باطن پنهان و بزرگی که آن را «من» خطابمیکنم، رازی است مبهم که در اعماق خاموش خویشتنم نهفته است و جز من، هیچکس دیگری به آن دسترسی ندارد. این راز درون، همیشه پنهان و نهفته باقیمیماند.📖 ص ۱۶@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚
📓 دیوانه (۱)✍🏻 جبران خلیل جبران🔄 برگردان: موسی بیدج📚 نشر افق، ۱۳۹۵🧔🏻♂ کتابخوان: ناصر رضاییپور📝 فراز شماره ۱۳۱۴خدا... هزارسال دیگر منتظر شدم و باز برای چهارمینبار از کوه مقدس بالارفتم و رو به خداوند گفتم ای خدای دانا و حکیم! ای کمال و دليل من! من ديروز توام و تو فردای منی. من ریشه تو در تیرگیهای زمینم و تو غنچههای من در روشنیهای آسمان. من و تو پیش روی آفتاب با هم میبالیم.در این موقع بود که خداوند بر من رحمآورد، بر سرم خمشد و در گوشم کلماتی گفت که از شدت شیرینی و زیبایی ذوبمیشدند. خداوند همانگونه که دریا جویباری را که بهسوی آن سرازیر میشود، در آغوش میگیرد، مرا در اعماق خود فراگرفت. آنگاه زمانی که به جلگهها و درهها فرودآمدم، خدا هم آنجا بود.📖 ص ۱۴ و ۱۵@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚
📔 دیوانه✍🏻 جبران خلیل جبران🔄 موسی بیدجص📚 نشر فرهنگ/ افقها، چاپ پنجم، ۱۳۹۵جبران خلیل جبران (۱۹۳۱-۱۸۸۳)، شاعر، نویسنده و نقاش لبنانی و از پرخوانندهترین نویسندگان عربزبان جهان است. آثار او آمیزهای از شعر، عرفان، فلسفه و تأمل درباره انسان، عشق، آزادی و معنای زندگیاند.دیوانه (The Madman) مجموعهای از حکایتها، تمثیلها و قطعات کوتاه است که نخستینبار در ۱۹۱۸ منتشرشد. جبران در این کتاب با زبانی شاعرانه و گاه طنزآمیز، به مفاهیمی چون هویت، آزادی، حقیقت، ریاکاری اجتماعی و نسبت فرد با جامعه میپردازد که خواننده را به بازنگری در باورهای عادتی و مرز میان «عاقل» و «دیوانه» دعوتمیکند.موسی بیدج، شاعر و پژوهشگر ادبیات عرب، از مترجمان شناختهشده آثار عربی معاصر است. او با ترجمه آثار متعددی از نویسندگان عرب، در معرفی ادبیات و فرهنگ معاصر عرب به خواننده فارسیزبان نقش داشتهاست. ترجمه او از «دیوانه» نیز امکان خواندن یکی از آثار مهم جبران را با نثری فارسی و شاعرانه فراهمکردهاست.از فردا فرازهایی از این کتاب را باهم میخوانیم.@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚
راهی که به پایان نمیرسدتأملی بر «راه بیکناره» ناصر ایرانی✍🏻 ناصر رضاییپور ۱۶ تیرماه ۱۴۰۵«راه بیکناره» را میتوان یکی از رمانهای شاخص گروه سنی نوجوان در ادبیات دفاع مقدس دانست؛ اثری که در عین روایت جنگ، از بسیاری از کلیشههای این حوزه فاصلهمیگیرد. ناصر ایرانی، که در آثارش، همیشه دغدغه «انسان» داشته، در این رمان بیشازآنکه به بازنمایی عملیات نظامی علاقهمند باشد، به تجربه زیسته انسان در دل جنگ میپردازد. جنگ، در اینجا نه قهرمان اصلی، بلکه بستری برای آزمودهشدن انسان است.🔸 از دیدگاه قالباگر کتاب را در دوره زمانی خودش و بدون درنظرداشتن قواعد داستاننویسی نوین دهه حاضر بخوانیم، «راه بیکناره» از نثری روان، موجز و تصویری بهرهمیبرد؛ نثری که برای مخاطب نوجوان نوشتهشده، اما هرگز به سادهانگاری نمیافتد. روایت با ضرباهنگی متعادل پیشمیرود و نویسنده، از توصیفهای طولانی یا شعارهای مستقیم پرهیزمیکند. این ایجاز باعثمیشود بار عاطفی بسیاری از صحنهها، نه با توضیح، بلکه از خلال موقعیتها و رفتار شخصیتها منتقلشود.یکی از ویژگیهای مهم یک رمان موفق، حرکت پیوسته روایت است. در این کتاب نیز، نهتنها «راه بیکناره»، نمادی از معنا و محتوای داستان است، بلکه ساختار داستان نیز بر پایه حرکت شکلگرفتهاست. شخصیتها مدام در مسیرند؛ از نقطهای به نقطه دیگر میروند و همین حرکت بیرونی، بهتدریج به سفری درونی تبدیلمیشود. راه، در این رمان، استعارهای از رشد، انتخاب و تجربه است.🔸 از دیدگاه محتوااگرچه داستان در بستر جنگ ایران و عراق رخمیدهد، اما موضوع اصلی آن جنگ نیست. آنچه ناصر ایرانی روایتمیکند، زیستن در شرایط جنگ است؛ اینکه انسان چگونه میان ترس و مسؤولیت، دلبستگی و وظیفه، امید و ناامیدی تصمیممیگیرد.ازهمینرو، شخصیتهای رمان، بیشازآنکه نمادهایی ایدئولوژیک باشند، انسانهایی با تردیدها و احساسات واقعیاند. نویسنده میکوشد از جنگ، تصویری انسانی ارائهدهد؛ تصویری که در آن، شجاعت همواره در کنار اضطراب و دلتنگی معنامییابد.یکی دیگر از امتیازهای رمان، پرهیز از دوگانهسازیهای ساده است. «راه بیکناره» نه جنگ را رمانتیک میکند و نه آن را صرفاً عرصه ویرانی میبیند. جنگ در این اثر، واقعیتی است که آدمها را تغییرمیدهد؛ برخی را پختهتر میکند، برخی را فرسودهتر، اما هیچکس از آن بیتأثیر عبورنمیکند.شاید بههمیندلیل، به گمان من، این رمان پساز گذشت چند دهه از انتشار توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، همچنان خواندنی است؛ چراکه ارزش آن تنها در روایت بخشی از تاریخ معاصر ایران نیست، بلکه در یادآوری این حقیقت است که در دل هر جنگ، پیشاز هرچیز، سرگذشت انسانها جریاندارد؛ انسانهایی که باید در مسیری بیانتها، میان بیم و امید، راه خود را پیداکنند.@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚