کتاب زمان

واژۀ «اخلاق» در زبان فارسی تقریباً همیشه با احترام بیش‌ازاندازه و حتی تقدیس به کار می‌رود. بنابراین، روبه‌رو شدن با واژۀ «اخلاق‌زدگی» (که خواننده را به‌درستی به یاد پدیده‌هایی همچون کپک‌زدگی، فلک‌زدگی، افراط‌زدگی، و … می‌اندازد) احتمالاً خلاف عادت است. اما باید به یاد داشت که هر پدیده‌ای، حتی اخلاق و گفتار اخلاقی، می‌تواند آفت‌زده شود.احتمالاً همۀ ما نمونه‌های این آفت‌زدگی را در موعظه‌های اخلاقی و مسابقه‌های مرسوم در قضاوت اخلاقی (به‌ویژه در بحث‌های مبتذل شبکه‌های اجتماعی) دیده‌ایم.در این کتاب، جولیا درایور به دو نمونه از آفت‌های فراگیرِ مرتبط با اخلاق می‌پردازد: اخلاق‌زدگی (کاربرد نابه‌جای ملاحظات اخلاقی) و بیش‌فعالیِ اخلاقی (گرایش به تحمیل ارزش‌های اخلاقیِ خود بر دیگران).#اخلاق_زدگی_و_بیش_فعالی_اخلاقی#جولیا_درایور#کرگدن#کتاب_زمان

هرگاه مفهومی در برابر شفافیت مقاومت می‌کند و با سماجت از فهمیده شدن طفره می‌رود، بازآفرینی آن ضرورت می‌یابد. اراده از همین دست مفاهیم است. وقتی به فرزندانمان توصیه می‌کنیم اراده‌ای قوی داشته باشند یا دوستمان را به ضعف اراده متهم می‌کنیم، لازم است معلوم کنیم سخن دقیقاً بر سر چیست. نویسندگان این کتاب می‌کوشند فهمی روشن از اراده به دست دهند و، در دورانی که می‌توان آن را «عصر لذت‌گرایی» نامید، این مفهوم را سازگار با اولویت‌های افراد تعریف کنند.شناخت اراده و تقویت آنْ جدیت و تمرکز لازم برای رسیدن به اهداف را ایجاد می‌کند، اما برای رسیدن به مقصد کافی نیست. برای دستیابی به اهداف، افزون بر شناخت، به ابزارها یا مهارت‌هایی نیاز داریم که ما را در سطح عمل و رفتار همراهی کنند. راهکارها و مهارت‌هایی همچون «عادت‌های سازنده»، «خویشتن‌داری»، «تلاشگری»، و «تاب‌آوری» در این مسیر به کمکمان می‌آید. در این کتاب، مهارت‌های یادشده و سازوکار عادت‌ها با رویکردی معطوف به توانمندسازی افراد بررسی می‌شود.#تقلای_اراده_در_عصر_لذت_گرایی#محمدعلی_صفرپور#احسان_اژدری#زهرا_پذیرایی#کرگدن#کتاب_زمان

اگر منصفانه نگاه کنیم، تصویری که یالوم در دو رمان وقتی نیچه گریست و درمان شوپنهاور پیش چشم می‌گذارد حاوی حقایقی بسیار اساسی دربارۀ موجودیت روان‌شناختی فیلسوفان و فلسفه‌ورزان است: اینکه همانند هر انسان دیگری نیازهایی دارند (نیاز به تعلق، رابطۀ سالم، دوست داشته‌شدن، کنارآمدن با تنهایی، و …) و فلسفۀ آنها از وضعیت روان‌شناختی‌شان تأثیر می‌پذیرد.اما این تصویر کاستی‌هایی اساسی نیز دارد: ساده‌انگاری و تقویت پیش‌انگاره‌های کلیشه‌ای دربارۀ فیلسوف، فلسفه، و مشاورۀ فلسفی. آیا هیچ فلسفه‌ورزی می‌تواند باور کند که اتفاقاتی شبیه آنچه یالوم در این دو رمان توصیف می‌کند بر نیچه یا شوپنهاور تأثیرِ فکری یا روحی قابل‌ملاحظه بگذارند (چه رسد به اینکه موجب تحول نیچه یا شوپنهاور شوند)؟کتاب‌های یالوم در ایران با استقبال فراوانی روبه‌رو شده‌اند، اما نگاه سنجشگرانه به اندیشه و آثار او هنوز به‌طور جدی آغاز نشده است. در این جستار، شلومیت شوستر (از پیشگامان مشاورۀ فلسفی) یالوم را از منظر مشاورۀ فلسفی و با تکیه بر دو رمان وقتی نیچه گریست و درمان شوپنهاور نقد می‌کند.#نقدی_فلسفی_به_یالوم#شلومیت_شوستر#کاوه_خسروانی#کرگدن#کتاب_زمان

کتاب جنایت سیلوسر بونارد نوشته‌ی آناتول فرانس، (ترجمه‌ی محمدرضا پارسایار، کتاب پارسه) داستانی است که در قالب یادداشت‌های روزانه‌ی یک پیرمرد دانشمند و کتاب‌شناس به نام سیلوسر بونارد روایت می‌شود. این رمان شرح زندگی مردی است که تمام عمر خود را در میان نسخه‌های خطی و کتاب‌های قدیمی سپری کرده و گویی در دنیایی جدا از واقعیت‌های روزمره ساکن است. داستان زمانی به اوج می‌رسد که بونارد در پی یافتن یک نسخه‌ی خطی کمیاب، با گذشته‌ی خود و نوه‌ی زنی که زمانی به او دلبسته بود روبرو می‌شود و درگیر ماجرایی می‌شود که او را از کنج کتابخانه به بطن زندگی و مسئولیت‌های اخلاقی می‌کشاند.#جنایت_سیلوستر_بونار#آناتول_فرانس#محمدرضا_پارسایار#پارسه#کتاب_زمان

کتاب پیش رو نه درباره آدمهایی است که نمی توانند تصمیم بگیرند و نه درباره کسانی است که از مسئولیت فرار میکنند. برعکس موضوع آن دقیقاً لحظه ای است که مسئولیت بیش از پیش سنگین است، اما تصمیم هنوز به اجرا نرسیده است. در این فاصله باریک در این شکاف میان توانستن و انجام دادن سازو کارهایی آشکار میشود که در حالت عادی زیر سرعت کنش پنهان می ماند. در نگیدن در اینجا نه پیش مرحله کنش است نه شکست آن؛ بلکه نوعی میدان دید است. وقتی کنش متوقف میشود، علیت آشکار میشود. آنچه تا پیش از این زنجیره ایطبیعی، بدیهی و ناگزیر به نظر می رسید ناگهان به شبکه ای از نیروها دلایل فشارها و امکانهای متضاد بدل میشود کنش که پیشتر پاسخی مستقیم به موقعیت جلوه میکرد، حالا به نتیجه مجموعه ای از نیروهای درگیر تبدیل میشود. در نگیدن این نیروها را به سطح می آورد. به همین دلیل است که در نگیدن در این کتاب نه ضعف اراده بلکه قدرت دیدناست. قدرت دیدن آنچه تصمیم را می سازد، قدرت دیدن فشار قانون، وزن گذشته، تهدید آینده و خشونتی که در خود ضرورت کنش نهفته است. آنچه متوقف میشود، فقط یک عمل نیست؛ توهم بداهت آن عمل است.#درباره_درنگیدن#یوزف_فوگل#علی_کشفی

پانصد سال از مرگ ماکیاولی می‌گذرد، اما نام او هنوز از جهت مکر و تزویر و دورویی در سیاست زبانزد همگان است. شکسپیر او را «آدمکش» لقب داد و این «ماکیاولی آدمکش» همواره نزد اندرزگران و اخلاقیون همه‌ی مکتب‌ها، اعم از محافظه‌کار و انقلابی، منفور بوده است. او چنان بدنام است که هنوز در مناظرات سیاسی اتهام ماکیاولیست‌بودن اتهامی سنگین به شمار می‌رود. اما پایه و مایه‌ی این شهرت شوم ماکیاولی چه بوده است؟ آیا به‌راستی مستحق چنین سوشهرتی است؟ او در آثار عمده‌اش دقیقا چه دیدگاه‌هایی را در باب سیاست و اخلاق سیاسی مطرح کرده است؟ این‌ها پرسش‌هایی هستند که کتاب حاضر می‌کوشد به آن‌ها پاسخ بدهد. نویسنده‌ی کتاب، پروفسور کوئنتین اسکینر، یکی از بزرگ‌ترین اندیشمندان معاصر شمرده می‌شود و همین نکته نیز اعتبار کتاب را دوچندان می‌سازد.#ماکیاولی#کوئنتین_اسکینر#عزت_الله_فولادوند#مد#کتاب_زمان

بغض گلویش را فشرد و کم مانده بود به حال خودش گریه کند. یکد فعه این فکر به سرش زد که خود او هم قربانی این دنیاست. اگر این آدمهای پست فطرت نبودند، اگر این سگ دوزدن برای یک لقمه نان نبود، اگر این جماعت خفه اش نکرده و ریشه ی هر چه نجابت که در وجودش بود نخشکانده بودند، باز هم آن کار را میکرد؟ گناه همه‌ی خطاهایش فقط گردن دنیا بود. امانوئل بوو از نویسندگان قدر نادیده ی ادبیات مدرن است. بوو با نثری موجز و بی تکلف به اعماق روان شخصیت های تنهایی نقب میزند که برای برقراری ارتباط با پیرامون خود در تقلایی نافرجام اند زندگی خودش دست کمی از رمان نداشت دغدغه هایش در زندگی دونیم شده ی او میان فقر و ثروت ریشه دارد با انتشار چند رمان کوتاه تحسین ژید کولت بکت و ریلکه را در زمان حیاتش برانگیخت ولی پس از مرگ از یادها رفت بعدها پتر هاند که آثاری را از او به آلمانی برگرداند.#شب_آخر#امانوئل_بوو#قاسم_مومنی#ماهی#کتاب_زمان

ری برسیه در «نیستی از بند رسته: روشنگری و انقراض» نیهیلیسم را به فراسوی نوعی حال‏‌وهوای وجودی یا تشخیصی فرهنگی می‌‏راند و آن را به مواجهه‌‏ای بی‏‌رحمانه با تضمنات علم تبدیل می‌‏کند. اندیشه دیگر معبدی مقدس و حفاظت‌‏شده در برابر انقراض و بی‌‏معنایی یا بی‌‏تفاوتی و انهدام کیهانی نیست بلکه هوش تبدیل به همان مکانیسمی می‏‌شود که از طریق آن کیهان حقیقت نابودگر خود را کشف می‏‌کند. در برابر فلسفه‌‏هایی که در پی تسکینی در حیات، عواطف یا پدیدارشناسی می‌‏گردند، یا در برابر هالۀ مقدس تجربۀ انسانی، برسیه بر این تأکید دارد که انهدام و امحا درون خود ساخت واقعیت حک شده‌‏اند. پس فلسفه باید دست از میل به دلداری‏‌دادن بردارد و در عوض از منظر کیهانی بیندیشد که نسبت به اندیشه، ارزش و کوشش انسانی بی‌‏تفاوت است ــــــ عقلانیتی سرد که در آن مرگ معنا نه به فاجعه‌‏ای برای اندیشه بلکه به راه رهایی آن از وهم تبدیل می‌‏شود. #نیستی_از_بند_رسته#ری_برسیه#محمد_جواد_سیدی#هرمس#کتاب_زمان

«مسئلۀ ایلی» یکی از مهم‌ترین جنبه‌های مناسبات حکومت و ملت در تاریخ معاصر ایران است. کتاب حاضر با بررسی سیاست‌های ایلی حکومت پهلوی اول در بستر تاریخی و اجتماعی‌اش، روایتی جامع از تحولات روابط دولت و ایلات ارائه می‌دهد، روایتی که از شکل‌گیری دولت مدرن در ایران آغاز می‌شود و تا پایان حاکمیت پهلوی و روی کار‌ آمدنِ جمهوری اسلامی را هم دربر می‌گیرد. کرونین نشان می‌دهد که چگونه سیاست‌های تمرکزگرایانۀ رضاشاه با تغییر ساختارهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایلات بنیان‌های کنش سیاسی ایلی را تضعیف کرد. کتاب همچنین به شکاف‌ها و منازعاتی می‌پردازد که حولِ «مسئلۀ ایلی» درون دولت، میان نخبگان سیاسی و در خودِ جوامع ایلی شکل گرفت. به گفتۀ کرونین این فرایند، از یک‌سو به پیدایش شکل‌های جدیدی از ملی‌گرایی قومی انجامید و از سوی دیگر، به زوال هویت‌ها و سازمان‌های ایلی و جذب تدریجی ایلات در قالب‌های گسترده‌تر طبقاتی یا ایدئولوژیک منجر شد.#سیاست_ایلی_در_ایران#استفانی_کرونین#حمیدرضا_یوسفی#بیدگل#کتاب_زمان

بعد از تأخیری طولانی دوباره تصمیم گرفتیم مجله را منتشر کنیم؛ در روزهای جنگ و در ایامی که گرانی طاقت‌ها را کم کرده. اما شاید خواندن این شماره‌‌ی «تراژدی» که هم از جنگ می‌گوید هم زندگی کمک کند به امیدوار بودن، به طاقت آوردن. در این شماره سیدمحمد بهشتی، محمد رضایی‌راد، راد قنبری، مهدی ربی، الهام فلاح و … از جنگ نوشته‌اند. کنار این مطالب نوشته‌هایی هم هست درباره هابز و قرارداد اجتماعی، ریشه‌هایی نفرت و آنچه ما را از هم دور کرده و قصه‌ی یک اسباب‌بازی فروش. روایت سرگذشت شگفت‌انگیز و شنیده‌نشده‌ی ترانه‌‌سرای «لبیروت» به خوانندگی فِیروز، زندگی و کار ناصر تقوایی و شرح حال پروانه اعتمادی هم بخشی دیگر از مطالب این شماره است. اما صفحات ماجرا این‌بار اختصاص دارد به درگیری شاعران در فیلم «آرامش در حضور دیگران» و البته مطلبی ویژه درباره‌ی یک ترور: گروه المنتقم که کمتر ازشان حرف زده شده.#تراژدیبهار ۱۴۰۶#کتاب_زمان

خاستگاه ارتباط میان بکت و چوران را باید در بریدگی از جهان، وطن، دیگران و اساساً نومیدی نسبت به هرگونه ارتباط جست. چوران نویسنده‌ای دگراندیش و مطرود بود که مسئولیت نویسنده را نوشتن در میانۀ ویرانه‌ها و انحطاط زمانه می‌دانست. یأس و نومیدی در آثار چوران نه چون محتوا و درون‌مایۀ متن، بلکه به ماهیت خود نوشتن شکل می‌بخشد. خواندن آثار چوران تجربۀ تعلیق در میانۀ سقوط است، اما چه‌بسا کاراکترهای بکت خود را از همین سقوط نیز محروم می‌بینند. بکت نویسندۀ پساویرانه‌ها و پساآخرالزمانی است که حتی امید و نومیدی نیز دیگر مسئلۀ شخصیت‌های نمایشنامه‌ها و داستان‌های او نیستند. بکت و چوران نویسندگان تبعیدی، مهاجر و بی‌موطن‌اند که اگرچه در فرانسه سرپناهی می‌یابند، زیستن در سرپناه‌ها هم چیزی از آوارگی آن‌ها نمی‌کاهد. فرم گزین گویه‌وار و جستارگونۀ آثار آن دو، حکایت از همین خشونت ناتمام و ناممکنی نوشتن در میانۀ نوشتن دارد.#بکت_و_چوران#استیون_متیو#سینا_بشیری#طرح_نو