فرهاد قنبری چرا نسل‌های جدید از انقلاب اسلامی بریده است؟طنز تلخی که گاهی از سوی به اصطلاح سوپر انقل…

- به عربده‌ها و فحاشی‌های دهان‌پرکن شبه‌روشنفکران و شبه‌جامعه‌شناسان در مناظره‌های (مثلا) سیاسی-اجتماعی و شبکه‌های مجازی توجه نکنیم. داد و فریاد آنها چیز بیشتری از غرزدن‌های مسافران تاکسی و مترو و اتوبوس و دورهمی‌های واقعی و مجازی، آورده‌ای برای جامعه نخواهد داشت. این شیوه غرزنی که با داد و فریاد توهم بیان نقد رادیکالی را دارد، تنها چیزی که تولید می‌کند توهمِ دانایی و فرورفتن در دنیای خیالی است که چیزی جز بدتر شدن شرایط در پی نخواهد داشت. این شیوه کنش‌گری شاید برای پای بساط عرق و تریاک و دورهمی و سپری کردن وقت در تاکسی کارکرد مفیدی داشته باشد، اما از دل آن چیزی جز اتلاف وقت و اشتباه گرفته شدن «وراجیِ بی‌پایان» با «دیالوگ و گفتگوی سیاسی» بیرون نخواهد آمد.- وظیفه روشنگر اجتماعی وراجی و عربده و متلک‌پراکنی و تمسخر حاکمان نیست. البته تمسخر حاکمان حق طبیعی شهروندان است اما برای کسی که ادعای نقد و تحلیل مسائل را دارد یک عیب بزرگ است. در طول تاریخ بشر یک نمونه را نمی‌توان سراغ داشت که از تمسخر و متلک‌پراکنی و غرزدن و فحاشی، چیزی جز یاس و ناامیدی بیشتر و تخریب روحیه اجتماعی و امثالهم بیرون آمده باشد.@kharmagaas

نمی‌دانم این ویژگی فرهنگی و تاریخی است. یا القای رسانه‌هاست. یا عقده حقارت و کمبود عزت نفس است. یا ذات انسان همینگونه است. یا چیز دیگری است..اما به تجربه چیزی که در این جامعه مشاهده کرده‌ام این است که عمده مردم سرزمین ما حتی اگر جز ثروتمندترین افراد جهان باشند علاقه خاصی به معرفی خود به عنوان فردی بدبخت و گرسنه و مفلوک دارند و تا ثابت نکنند که از آنها بدبخت‌تر و گرسنه‌تر کسی در جهان نیست بیخیال امر نمی‌شوند:-))این مسئله فقط در حوزه فردی نیست و عموم مردم ما نسبت به محله و روستا و شهر و کشور خود هم چنین نگاهی دارند و انگار تحقیر وطن و شهر و محله یک مد روشنفکری یا خودبرترپنداری چیزی است.این صفت هر چه باشد یک صفت اخلاقی پسندیده نیست.@kharmagaas

در میان ۲۰۳ کشور کره زمین، ایران با ۹۲ میلیون نفر جمعیت رتبه هفدهم جمعیت جهانی را داراست.اما در تولید گندم رتبه سیزدهم جهانیدر تولید بنزین رتبه هفتم جهانیو در تولید برق رتبه یازدهم جهانی را دارد.یعنی در این سه شاخص رتبه تولیدش از رتبه جمعیتش بالاتر است. اما مد روز در تحقیر ایران است.عدد و رقمی که دولت در آن سه نهاد هزینه می کند، یک صد هزارم عدد و رقمی که در گندم و بنزین و برق هزینه می کند هم نمی شود. آن سه نهاد هم حذف شود چیزی به داشته های شما افزوده نمی گردد.۲۶ امرداد ۱۴۰۵

وقتی می‌گوییم روایت دانشگاهی ما تا بن دندان استعمارزده و در خدمت منافع استعمارگران است چنین چیزی منظورمان است.ببینید چگونه چند دقیقه پشت سرهم این میزان سخنان بی سروته را سر بندی کرده و از معماری تا شعر و رمان و ادبیات و شمال و جنوب و پوشش مردم و هر چیزی را به عاریت گرفته و به هم می‌چسباند، که در پایان حرف لرد کرزن این استعمارگر کثیف انگلیسی در مورد ایرانیان (که مشتی دروغگو و دو رو و شیاد و... هستند) را به کرسی بنشاند.- در دنیا جماعتی کثیف‌تر، دروغگوتر، منفعت‌طلب‌تر، شیادتر و رذل‌تر از انگلیسی جماعت به ویژه سیاستمداران این سرزمین نمی‌توان سراغ یافت، آنوقت این جماعت مفلوک سخنان آنان در مورد ایرانیان را به عنوان فکت تاریخی برجسته کرده و به خورد مخاطب نگون‌بخت خود (که دیگر عادت به توسری خوردن و تحقیر شنیدن از هر کس و ناکسی کرده است) می‌دهند.@kharmagaas

جامعه فاقد تاریخ، جامعه فاقد هویت، جامعه فاقد اخلاق و جامعه فاقد ریشه، جامعه نیست، بلکه مجموعه‌ای از نعش‌های متحرک است.به این اوباش حامی مترسک پهلوی بنگریم. این رگ‌های گردن برآمده از خشم و استیصال، این دهان‌های بدبو شده با ناسزا، این حنجره‌های ناکوک، این زبانهای متعفن و...، این‌ها انسان نیستند بلکه نعش‌های متحرکی هستند که خود هم نمی‌دانند با نعش متحرک خود چگونه تا کنند و این جسم و روح بیمار را به دست که بسپارند اما چون درد اصلی که بی‌هویتی و پوچی و بی‌ریشگی است را نمی‌شناسند، به جای مراجعه به طبیب به این لودگی‌ها پناه برده و در وخیم‌تر شدن بیماری خود قدم بر می‌دارند.حال و روز این سالها و ماه‌های این الوات آواره به ما تلنگر بزرگی می‌زند که یک جامعه و انسان برای حیات بیشتر از مادیات به مآوا و سکونتگاه نیاز دارد. به ما تلنگر می‌زند تا مواظب باشیم که یک جامعه برای حفظ خود بیشتر از نفت و گاز و پتروشیمی و پالایشگاه به میراث هویت ملی نیاز دارد.به ما یادآوری می‌کند که بدانیم چرا دشمن قبل تهاجم نظامی برای سالهای سال با رسانه‌های خود، سنت و هویت و میراث فرهنگی ما را نشانه رفته بود.@kharmagaas

فرهاد قنبریتراپی یا تشدید بحرانبه بازار پر رونق این روزهای روانشناسی (تراپی) در جامعه ایران بنگریم.در ایران امروز هر فرد با پاس کردن چند واحد در دانشکده‌های روانشناسی و مشاوره و دریافت مدرک کارشناسی و ارشد و دکتری برای خود دفتر دستکی راه انداخته و مشغول ارائه نسخه برای مراجعان خود می‌شود.اما همین شخص که ادعای ارائه درمان و حل مشکلات روحی و فردی و خانوادگی مراجعان خود را دارد، چقدر انسان ایرانی را می‌شناسد؟ چه میزان با کارکرد تاریخ و سنت و جغرافیا و فرهنگ در شکل‌گیری ذهن انسان ایرانی آشناست؟ چه میزان جامعه ایران و مشکلات و آسیب‌های اجتماعی و تبعیض‌ها و مصائب ساختاری را می‌فهمد؟ چه میزان از نقش و کارکرد فرهنگ و هنر در بهتر شدن حال انسان ایرانی آگاه است؟ چه میزان با کارکرد رسانه و تاثیر آن بر روان انسان ایرانی امروزی آشناست؟ نقش سیاست و قدرت و اقتصاد و تاثیر آن بر مشکلات روانی و فردی را می‌فهمد؟ و آیا شناخت و درکی از کارکرد نهاد دین و مذهب و کارکردهای روانی آن دارد؟در اکثر این موارد پاسخ منفی است. عمده دانشجویان ما در رشته مشاوره و روانشناسی (به ماننده تمام حوزه‌های علوم انسانی) با پاس کردن چند متن با ترجمه ناقص از نظریه‌های روانشناسان غربی (که طبیعتا بر اساس زیست جهان انسان غربی ارائه شده است) و یا حفظ کردن جزوه‌های بی‌سروته برخی اساتید این رشته‌ها، مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس و دکتری دریافت کرده و با این تصور که با خواندن چند متن درهم از فروید و پیاژه و...، متخصص روان انسان ایرانی شده‌اند، دفتر کاری راه انداخته و شروع به ارائه نسخه به مراجعه‌کنندگان، می‌نمایند.👈 عمده (استثنائات را کار نداریم) روانشناسان و تراپیست‌هایی هم که امروز در جامعه به عنوان روان‌درمانگر مشغول فعالیت است نه تنها چیز چندانی در مورد ناخودآگاه و روان و عوامل متعدد دخیل در بحران روانی انسان نمی‌دانند، بلکه با سخنان ناصواب خود یکی از عوامل گسترش بحران هستند.مارک تواین می گوید: «همه آدم ها مانند ماه هستند. قسمت تاریکی دارند، که هرگز به کسی نشان نمی‌دهند». وظیفه روان‌درمانگر، انداختن نور بر آن قسمت تاریک و پنهان روان آدمی است و این کاری نیست که هر کس با پاس کردن چند واحد روانشناسی و گرفتن مدرک ارشد و دکتری از دانشکده‌های روانشناسی و مطالعه چند ترجمه مغشوش از چند روانشناس غربی به دست آورد.شناخت بحران روان آدمی، نیاز به شناخت جهانِ آدمی، محیط زندگی، گذشته، خانواده، فرهنگ، تاریخ، سنت، روانکاوی، ساختار ناخودآگاه و صدها بحران‌ روحی و فکری دارد و این کار نیاز به فردی با نگاهی عمیق و نبوغ بالا دارد که از تاریخ و جامعه‌شناسی تا فرهنگ و هنر و روانکاوی و فلسفه و انسان را بشناسد.@kharmagaas