⏬ به نظر یکی از رسالتهای اصلی فعالین رسانهای (که تا کنون غفلت بزرگی صورت گرفته است) مقابله با این…
انتشار: 2026/08/19 12:52 UTCدریافت: 2026/08/21 05:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/21 05:00 UTC
⏬ به نظر یکی از رسالتهای اصلی فعالین رسانهای (که تا کنون غفلت بزرگی صورت گرفته است) مقابله با این جعل تاریخی عظیم برای نسلهای پس از انقلاب است. هفده هزار لایک برای نوستالژی زندگی در عصر شپش و تراخم و کچلی و ارباب-رعیت و ساواک و فقر و قحطی و اشغال بیگانه…فرهاد قنبریاگر سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی⏪ این جماعت ابله (۱۷ هزار لایک!) تصور میکند ایران قبل از انقلاب گلستانی پر از رفاه و خوشبختی بوده که بعد از انقلاب سال ۵۷ به فنا رفته است.👈 اگر سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی زندگی باعزت نمیکردی، چرا که باید در کودکی بدون تُنبان در کوچهها نگران الوات کودکآزار و ولگردان میبودی. (چرا که داشتن تنبان یک چیز اعیانی بوده که گیر هر کسی نمیآمد و عموم کودکان از آن محروم بودند. بخشی از این وضعیت در کتاب «سالهای ابری» آقای درویشیان به خوبی ترسیم شده است)👈 اگر سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی در نوجوانی احتمالا در دکان و مکتب فلان لوتی و حاجی منحرف دعا میکردی که بلایی سرت نیاید یا هر روز فلک نشوی.👈 اگر سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی، آرزو میکردی که در کودکی و نوجوانی دچار کچلی و تراخم نشده تا عذاب زفِت و کوری و کچلی را به جان نخری. 👈 اگر در سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی، در ۲۰ سالگی وطنات اشغال نظامی میشد و در قحطی و فقر دهه ببست باید روزی۱۶ ساعت جان میکندی تا شاید نان خالی گیرت بیاید.👈 اگر در سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی و زن بودی از همان کودکی دار قالی و بیسوادی و شپش سر مانوس همیشگیات بود. و در سیزده چهارده سالگی یا صیغه مردی هم سن و سال پدرت میشدی که نانخور خانه کم شود و یا به اسم ازدواج (در واقع کلفتی خانه مردی دیگر) راهی آلونکی دیگر شده و صبح تا شب مانند اسب کار میکردی و سالی یک بچه میزاییدی و هر روز هم سرکوفت و طعنه و کتک شوهر و خانواده او را تحمل میکردی.👈 اگر سال ۱۳۰۰ به دنیا میآمدی اگر بعد ۳۰ سالگی بچه کاری و زرنگ بودی کارگری چیزی گیرت میآمد تا با دستمزد آن بتوانی اتاقی ۱۰-۱۲متری در یکی از خانههای قدیمی شهر اجاره کرده و با زن و بچهات در آنجا بسازی تا سال ۵۷ ریق رحمت را سربکشی.👈 یک اقلیت کوچک خانزاده و درباری را استثنا کنیم، این واقعیت زندگی اکثر کسانی است که ۱۳۰۰ به دنیا آمده و ۵۷ از دنیا رفتهاند.⏪ برای شناخت بهتر اوضاع اجتماعی و شرایط اقتصادی و فرهنگی مردم و جایگاه زنان و...، ایران سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ مطالعه برخی رمانهای اجتماعی که در آن برهه نوشته شده است، راهگشاست. این رمانها اگر چه ارزش ادبی چندانی ندارند اما به واسطه ارائه تصویر زندگی مردم آن عصر آثاری قابل اعتنا به شمار میروند:تهران مخوف- مرتضی مشفق کاظمیدر تلاش معاش و تفریحات شب - محمد مسعودروزگار سیاه - عباس خلیلیزیبا - محمد حجازیشکر تلخ - جعفر شهریو البته برخی داستان کوتاههای صادق هدایت (علویه خانم، حاجی آقا و...) و مجموعه داستانهای صادق چوبک و برخی داستانهای محمدعلی جمالزاده که هم از لحاظ ادبی و هم شناخت اجتماعی عصر آثار مهم و ارزشمندی به شمار میروند.- البته آثار ادبی متعدد دیگری (مانند شوهر آهو خانم و...) هم بعدها نوشته شد که روایت داستان در عصر رضاشاه رخ میدهد، اما آثار اشاره شده به واسطه آنکه نویسنده در همان فضا و اتمسفر زندگی میکرده، شناخت دقیقتری به خواننده ارائه میکند.@kharmagaas
