در آخرین نامه‌ام برایش نوشتم:هرچه گشتم، خودم را در زندگی‌ات پیدا نکردم؛ پس رفتم.

‏در سی سالگی برام کاملا عادی شده که آدمیزاد یک‌ روزهایی در قعر چاهه و نباید الکی برای بیرون اومدن دست و پا بزنه. صرفا شل کن و از تماشای ستاره های آسمون بیرون لذت ببر تا فرداهای بهتر…☕️🌝

وقتی ذهنم شلوغ می‌شه، پناه می‌برم به چیزای کوچیک…یه آهنگ خوب، مرتب کردن و...

تا ابـــَد دِی ماه است.

یه دختر واقعی هیچوقت برای درخشیدن خودش، نورِ یه دختر دیگه رو خاموش نمیکنه.🧝🏻‍♀️♥️

* فکرش رو بکن اگر کمتر می‌ترسیدیم چه جوری بودیم. *

«تنها روتین زندگیم که چند ساله تداوم داره، چایی خوردنه.»