💯 خرد نابِ

فیلم صحرای سرخ یک شاهکار روانکاوانه و بصری نه تنها یکی از برجسته‌ترین آثار وی بلکه نقطه عطفی در تاریخ سینما محسوب می‌شود. بیگانگی در عصر صنعتی مرکز ثقل تمام فیلم است. او جهان مدرن را به تصویر می‌کشد که در آن طبیعت توسط صنعت آلوده و نابود شده و روابط انسانی سرد، ابزاری و بی‌معنا شده‌اند. شخصیت‌ها -حتی آنهایی که به ظاهر عادی هستند-نمی توانند با یکدیگر ارتباط عمیقی برقرار کنند. جولیانا نماد انسان مدرنی است که در جهانی تهی از معنای سنتی، دچار پوچی و ترس شده است.#ژولیا_کریستوا معتقد است که مدرنیته توانایی انسان برای «عشق ورزیدن و از دست دادن» را بیمار کرده است. جولیانا به دلیل شکل‌نگرفتن هویتی مجزا و مستقل، توانایی برقراری رابطه عاشقانه و سالم را ندارد؛ او در «عشق» به دنبال نابودی خود یا جذب کامل در وجود دیگری است، نه شکلگیری پیوندی مبتنی بر استقلال دو سوژه. رابطه جولیانا با کورادو، که میتوانست راه نجاتی باشد، نه تنها او را نجات نمیدهد، بلکه با سوءاستفاده جنسی، عمق تنهایی و ناتوانی او را در برقراری ارتباط اصیل نشان میدهد.صحرای سرخ فراتر از یک فیلم درباره یک زن روانپریش است. آنتونیونی با استفاده از یک روایت به ظاهر ساده، تصویری از «بحران سوژه مدرن» ترسیم میکند. جولیانا قربانی دنیایی است که دیگر نمیتواند در آن معنا بیابد، و درمان او نه در یک رابطه عاشقانه، که در پذیرش دردناک تنهایی و گسست بنیادین انسان مدرن از طبیعت و از خودِ خویش است؛ امری که او از انجام آن ناتوان است. فیلم در نهایت با این پرسش بنیادین مخاطب را رها میکند که آیا میتوان در جهانی که سرشار از نویز و دود است، «صدای» اصیلی برای زندگی یافت؟🎬 فیلم صحرای سرخ (۱۹۶۴) 👤 #میکل‌آنجلو_آنتونیونی 🇮🇹@kheradenaab 💯

⭕️ از آنجا که عشق بر شعبده‌ای استوار است که آنچه را به سود نوع است همچون منفعت فرد می‌نمایاند، پس از حصول مقاصد نوع لاجرم شعبده پایان خواهد یافت و روح نوع که برای اندک زمانی وجود شخصی را به تصرف خود در آورده اینک دوباره وی را رها می‌سازد...اجازه بدهید بگویم گرچه متافیزیک من احتمالاً عاشقان را به شدت خواهد آزرد، اما واقعیاتی که آشکار کرده‌ام بهتر از هر چیز دیگری ایشان را قادر می‌سازد تا بر احساس خود غلبه کنند، البته اگر که ملاحظات عقلی اصولاً سودی داشته باشند. اما بی‌تردید سخن کمدی پرداز بزرگ دوران باستان صحیح است که: " آنچه در او عقل و اعتدال راه ندارد، با عقل متوقف نمی‌گردد.📃 ⁠در باب عشق - متافیزیک عشق📖 جهان و تأملات فیلسوف✍️ #شوپنهاور 🇩🇪@kheradenaab 💯

👜 کیف لوکس باز | انتخابی شیک برای استایل مدرناگر به دنبال کیف‌هایی با طراحی‌های به‌روز، مینیمال و خاص هستید، فروشگاه اینترنتی کیف لوکس باز انتخابی مناسب برای شماست.✨ ویژگی‌ها:• تنوع مدل‌های مدرن و ترند روز• امکان مشاهده و انتخاب محصول به‌صورت آنلاین• خرید آسان و پرداخت امن از طریق ربات• پشتیبانی از طریق اینستاگرام و واتساپ🌐 سایت فروشگاه:luxbaz.com🤖 ربات خرید و پرداخت:از طریق ربات، محصول موردنظر خود را انتخاب کرده و به‌صورت آنلاین پرداخت کنید.📢 کانال تلگرام:t.me/lux_baz_comبا کیف لوکس باز، استایل متفاوت و خاص خود را کامل کنید. 🌿

⭕️ هرگز نمی‌توان کتابهای مزخرف را خواند و به مطالعه‌ی کتابهای عالی نیز پرداخت: کتابهای بد سم‌روح‌اند و ذهن را نابود می‌کنند. شرط مطالعه‌ی کتاب خوب، نخواندن کتاب بد است؛ زیرا زندگی کوتاه است و فرصت و توان محدود. ./در باب مطالعه و کتب📖 جهان و تأملات فیلسوف✍️ #شوپنهاور 🇩🇪@kheradenaab 💯

⭕️ #فروید ذهن انسان را به یک کوه یخ تشبیه می‌کند. او معتقد بود شخصیت انسان از سه بخش تشکیل شده که در سطح خودآگاه و ناخودآگاه با هم درگیری دارند. نهاد (Id)، من (Ego)، فرامن (Superego).بالای آب (خودآگاه) بخش کوچکی که ما از آن آگاهیم و در لحظه به آن فکر می‌کنیم. «الان دارم این پیام را می‌خوانم»، «هوا سرد است.»خط ساحلی (نیمه‌آگاه) چیزهایی که فعلاً به آن‌ها فکر نمی‌کنیم، اما به راحتی قابل دسترسی هستند. شماره‌تلفن مادرتان، اسم دبیرستانتان، یا قرار ملاقات فردا.زیر آب (ناخودآگاه) بزرگ‌ترین بخش ذهن. جایی که تمام تمایلات سرکوب‌شده، خاطرات دردناک، غرایز اولیه، و امیال پنهان در آن ذخیره شده‌اند. ما به طور مستقیم به آن دسترسی نداریم، اما بر همهٔ رفتارهایمان اثر می‌گذارد. | خاطرات کودکانه‌ای که فراموش کرده‌اید، عقده‌های روانی، یا تمایلاتی که از نظر اجتماعی غیرقابل قبول هستند (مثل حسادت شدید یا خشم فروخورده). 📺 آوای فلسفه@kheradenaab 💯

⭕️ -دکتر #بروئر: فکر کردم رابطه جنسی را ناپسند می‌شماری..!#نیچه: من مخالف سکس نیستم چیزی که از آن  متنفرم مردی است که آن را گدایی می‌کند و بدین‌سان خود را تسلیم زنی اغواگر می‌کند و اجازه می‌دهد که شهوتش او را کنترل کند.-دکتر بروئر: ولی شهوت بخشی از زندگی است.نیچه: هیچ چیز نباید مانع توسعه قهرمان درون انسان شودحتی اگر شهوت سر راه بایستد باید بر آن غلبه نمود...پ.ن: نقاشی طبیعت بی‌جان با تخم‌مرغ‌های سرخ‌شده در ماهیتابه (۱۹۰۵) اثر #پائولا_مودرزون_بکر آلمانی📖 وقتی نیچه گریست✍️ #اروین_د_یالوم 🇺🇸@kheradenaab 💯

⭕️ با هر اندازه افزایشِ درجه‌ی آگاهی، و به تناسبِ این افزایش، شدتِ نومیدی افزایش می‌یابد: آگاهیِ بیشتر همانا، نومیدیِ شدید‌تر همانا. این موضوع به راحتی همه‌جا قابل رصد است، بخصوص در حالت‌هایِ مینیمم و ماکزیممِ نومیدی. نومیدیِ شیطان شدیدترین نومیدی است، چراکه شیطان روحِ صِرف، و از این رو، آگاهی و شفافیتِ مطلق است؛ در شیطان هیچ تیرگی و ابهامی وجود ندارد که همچون امری تسکین‌دهنده عمل کند، و به همین خاطر نومیدی‌اش کاملاً مطلق است: ماکزیممِ نومیدی. اما مینیممِ آن در حالتی رخ می‌دهد که شخص آنقدر ساده‌دل است که حتی نمی‌داند چیزی به نامِ نومیدی وجود دارد. بنابراین وقتی آگاهی در مینیممِ خود است نومیدی نیز به حداقل می‌رسد.📖 بیماری به سوی مرگ✍️ #سورن_کی‌یر_کگور 🇩🇰@kheradenaab 💯

⭕️ هرگاه برخی بطرف #کافکا دندان‌قروچه می‌روند و پیشنهاد سوزاندن آثارش را می‌کنند، برای این است که کافکا دلخوشکنک و دست‌آویزی برای مردم نیاورده. بلکه بسیاری از فریبها را از میان برده و راه رسیدن به بهشت دروغی روی زمین را بریده است. زیرا گمان می‌کند که زندگی پوچ و بی‌مایه ما نمی‌تواند تهی بی‌پایانی که در آن دست و پا می‌زنیم پر بکند و آسایش دمدمی ما در جلو تایید نیستی، به هم می‌خورد.📖 پیام کافکا ✍️ #صادق_هدایت@kheradenaab 💯

⭕️ در این ایام که سایه‌یِ سنگینِ مناقشه‌ای فرسایشی میانِ جمهوری اسلامی و ایالات متحده، سقفِ فردا را در مهی از ابهام و «تعیین‌ناپذیریِ مطلق» فرو برده است، هجومِ اصلی نه فقط به زیرساخت‌هایِ مادی، که به «معماریِ روانیِ سوژه» است. در چنین وضعیتی، آن‌چه معمولاً به نامِ «سیاستِ روزمرّه» یا تحلیلِ ژئوپلیتیک عرضه می‌شود، در مواجهه با فرسایشِ خاموشِ اعصاب و روانِ جمعی، به‌طرزِ غم‌انگیزی ناتوان است. میدانِ جنگِ امروز تنها خاکریزهایِ مرزی نیست؛ جبهه‌یِ اصلی در درونِ ذهنی جریان دارد که زیرِ بمبارانِ مداومِ اخبارِ فاجعه، اضطرابِ تعلیق، و هراسِ فردا، در حالِ فرسایش است.در این میان، خطایِ بزرگی است اگر مقاومت را صرفاً در تقابلِ بیرونی خلاصه کنیم و از «سیاستِ صیانتِ درونی» غافل بمانیم. انسانِ درگیر در این جنگِ فرسایشی، پیش از آن که بازیگرِ عرصه‌یِ کلان‌سیاست باشد، یک «سازمانِ زیستی و عاطفیِ آسیب‌پذیر» است. وقتی اضطرابِ مفرط، بی‌خوابیِ مزمن، و هاله‌ای از ناامیدیِ سیستماتیک بر جانِ فرد سایه می‌اندازد، نخستین چیزی که فرو می‌پاشد نه نظریه‌هایِ سیاسیِ او، بلکه «قدرتِ ترازبندیِ واقعیت» است. روانِ خسته‌دلان و تن‌هایِ در آستانه‌یِ فروپاشی، دیگر نمی‌توانند جهان را در تناسبِ درستِ آن ببینند؛ جهان برایِ آن‌ها تبدیل به سرزمینی پر از هیولاها و بن‌بست‌هایِ مطلق می‌شود.این‌جا دقیقاً همان نقطه‌ای است که ما به مفهومی به نامِ «مقاومتِ روانی» نیاز داریم؛ نه به عنوانِ یک توصیه‌یِ زردِ روان‌شناختی برایِ لبخند زدن در میانه‌یِ فاجعه، بلکه به عنوانِ یک استراتژیِ بقایِ سیاسی و معرفت‌شناختی. مقاومتِ روانی یعنی امتناع از تسلیمِ درونی در برابرِ ماشینی که قصد دارد با تولیدِ هراسِ فلج‌کننده، اراده‌یِ هرگونه کنش‌گریِ معقول را از شما سلب کند. ماشینی که جنگِ روانی راه می‌اندازد، دقیقاً به دنبالِ همین است: فروپاشیِ درونیِ مخاطب پیش از هر شلیکِ بیرونی. هدف، ساختنِ جامعه‌ای است که از فرطِ اضطراب، دست به واکنش‌هایِ هجومیِ کور یا انفعالِ مطلق بزند.در برابرِ این هجومِ همه‌جانبه، حفظِ تعادلِ نسبیِ روانی و ایستادگیِ ذهنی، شکلی از «تخلفِ سیاسی» است. کسی که در برابرِ امواجِ سهمگینِ پروپاگاندا، ترسِ از آینده و فرسایشِ فرامرزی، کانونِ درونیِ داوری و ثباتِ خود را حفظ می‌کند، در واقع در برابرِ فروپاشیِ همه‌گیرِ جامعه ایستاده است. این کار، پناه بردن به برجِ عاجِ انزوا نیست؛ بلکه حفظِ سنگرِ نهاییِ آزادیِ درون است.اگر بپذیریم که سیاست تنها در کفِ خیابان یا بیانیه‌ها جریان ندارد، بلکه در نحوه‌یِ نسبت‌گیریِ ما با واقعیت تنیده است، آن‌گاه درک می‌کنیم که محافظت از سلامتِ روان و پالایشِ درون از هراس‌هایِ فلج‌کننده، بخشی از وظیفه‌یِ یک سوژه‌یِ مسئول در روزگارِ بحران است. نخستین پیروزی در دلِ این تعیین‌ناپذیریِ هولناک، نه تسخیرِ جهانِ بیرون، که حراست از «تمامیتِ درونیِ سنجش» است. کسی که روانِ خود را از سقوط نجات می‌دهد، سنگرِ امکانِ ادامه‌یِ زیستِ معقول و مقاومتِ هوشمندانه را سرپا نگه داشته است.📃 مقاومت سیاسی‌روانی✍️ #علی‌نجات_غلامی@kheradenaab 💯

🎤 #فریدون_فرح‌اندوز @kheradenaab 💯

⭕️ شطرنج پیچیده جنگ به مرحله پایانی نزدیک شده است. جمهوری اسلامی در این بازی در حد یک مبتدی ظاهر شد و ترامپ در قامت مگنوس کارلسن. ترامپ چنان بازی کرد که گویی مستأصل و نیازمند توافق است. امتیازهای بزرگی داد و طعن و تمسخر رسانه‌ها و فضای مجازی را برانگیخت.…برخی واکنش‌های استهزاآمیز به یادداشت اخیرم بیانگر نوعی بن‌بست فکری است؛ بن‌بستی که در شناخت نادرست ماهیت تحولات پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، و در نتیجه در شکل‌گیری وضعیت فاجعه‌بار کنونی، سهمی انکارناپذیر داشته است.هشدار اخیر من درباره احتمال قطع ارتباط مناطق جنوبی ایران با مرکز، در صورت تداوم عملیات نظامی آمریکا، بر پایه همان تحلیلی است که اندکی پس از عملیات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ ارائه کردم؛ تحلیلی که طی سه سال گذشته روند تحولات منطقه پیوسته آن را تأیید کرده است.در همان اکتبر ۲۰۲۳ نوشتم که عملیات ۷ اکتبر یک درگیری متعارف میان اسرائیل و فلسطینیان نیست بلکه آغاز پروژه‌ای بزرگ برای بازآرایی ژئوپلیتیک خاورمیانه است؛ پروژه‌ای که هدف آن حذف جمهوری اسلامی و شبکه نیروهای وابسته به آن، و از این طریق بازطراحی جغرافیای سیاسی منطقه، است. هشت ماه پس از آغاز این روند، در زمانی که نتانیاهو ۷ اکتبر را ۱۱ سپتامبر خاورمیانه خوانده و تغییرات استراتژیک در منطقه را نوید داده بود، آیت‌الله خامنه‌ای در ۱۴ خرداد ۱۴۰۳ درباره عملیات «طوفان‌الاقصی» گفت: «این عملیات... دقیقاً مورد نیاز منطقه بود. منطقه ما به این عملیات نیاز داشت.»این سخن می‌توانست از نتانیاهو و حتی ترامپ باشد؛ ترامپی که یک سال پیش از انتخابات ریاست جمهوری نوامبر ۲۰۲۴ هنوز به قدرت نرسیده و برای پیروزی در انتخابات به حادثه‌ای چون ۷ اکتبر نیاز داشت. آن زمان نوشتم که یکی از اهداف مهم این حادثه فراهم آوردن بستر برای بازگشت ترامپ به کاخ سفید است بعنوان مجری این طرح کلان ژئوپلیتیک؛ تحلیلی که تحولات پسین آن را تأیید کرد.بحث بر سر پیش‌بینی یک حادثه منفرد نیست، سخن از شناخت جهت حرکت یک پروژه بزرگ منطقه‌ای است؛ پروژه‌ای که هنوز به پایان نرسیده و نشانه‌های تحقق آن هر روز آشکارتر می‌شود.از اینرو، کسانی که حتی تا شب پیش از حمله به ایران و شروع جنگ ۱۲ روزه وقوع جنگ را ناممکن می‌دانستند، در حالی که به صراحت از شروع قریب‌الوقوع جنگ می‌گفتم، بهتر است به پیامدهای ناخواسته تحلیل‌هایشان توجه کنند و مبانی تحلیل‌های گذشته خود را مورد تجدیدنظر دهند.🖋 #عبداله_شهبازی@abdollahshahbazi