رویااگر می‌توانستم چشمانم را ببندمو بگذارم رویاها دستم را بگیرند،برمی‌خاستم و در آسمانی نو پرواز می…

رویااگر می‌توانستم چشمانم را ببندمو بگذارم رویاها دستم را بگیرند،برمی‌خاستم و در آسمانی نو پرواز می‌کردم،و اندوهم را فراموش می‌کردم.اگر می‌توانستم در خیال سفر کنم،قصرها و شب‌هایی می‌ساختم،جایی که عشق و امید رشد می‌کنند،و درد را از یاد می‌برند.اما در این جهان، مردمانی را می‌بینیکه چهره‌هایشان از ستم، فقر و رنج تیره شده است،از واقعیتی تلخ که هر آنچه می‌سازند را ویران می‌کند.در جهانی که دیوارهای استبداد سر برمی‌آورند،و هزاران رویا را در هم می‌کوبند،و تاریکی و خودخواهی در دل‌ها حکم می‌رانند.@Khialatesarzadeh