📝به نظرم درباره آدمهای کمتوقع داره بیانصافی میشه، حتی همین کلمه کمتوقع هم بار منفی داره، کم خو…
انتشار: 2026/07/16 02:39 UTC
📝به نظرم درباره آدمهای کمتوقع داره بیانصافی میشه، حتی همین کلمه کمتوقع هم بار منفی داره، کم خواستن نیس، همینقدر میخوان و به همونم راضی ان و واقعا آرومن و زندگی خوبی دارن.مگه همه باید بخوان که تحصیلات تکمیلی داشته باشن؟ یا حتی دانشگاه برن؟ همه بخوان ترفیع بگیرن، همه بخوان بیزینس خودشون رو داشته باشن یا کارشون رو توسعه بدن، همه دنبال این باشن که خونهشون رو بزرگ کنن یا ماشینشون رو عوض کنن؟الان که اینارو میخونید تو دلتون میگید نه خب لازم نیس ولی دفعه بعد که از کسی که دانشگاه نرفته حتی تو دلتون پرسیدید عه؟ یعنی دانشگاه نرفتی؟ یا به کسی نگاه کردید که سی سال تو یه جایگاهه و ترفیع نگرفته و شرایطش فرقی نکرده و گفتید خب چطوری میشه؟ شما هم دارید دچار این خطا میشید.این یه خطای شناختیه و یکی از عواملیه که بشر امروز همش تو هول و ولاست، اینکه استعداد، امکان و علاقهمون رو بسنجیم و بعد براش تلاش کنیم و یه جایی برای رضایت از خودمون درنظر بگیریم خیلی مهمتر از فقط یه کاری کردنه. چندتا دانشجوی موفق دکتری یا مدیر رده بالا رو میشناسید که اصلا اینی که هستن رو نمیخواستن یا پیش خودشون فکر میکنن من جام اینجا نیست؟ چیزی که #روانشناسی_زرد و شبکههای اجتماعی دارن تو مغز ما فرو میکنن اینه که همش باید یه کاری بکنی، پاشو عمرت رو تلف نکن، ولی مگه اون مردی که یه شغل و درآمد معمولی داره و برای چیز خاصی نمیدوه و توی تعطیلاتش با خانواده میرن پارک و با بچهاش میخنده و حرف میزنه آدم سطح پایینیه؟ حتما باید وقت سر خاروندن نداشته باشه تا مرد و پدر خوبی باشه؟ تازه خوب از نظر کی؟یا اصلا چقدر زنی رو که تو خونهاش بوی قورمهسبزی پیچیده، کیک عصرونه بچههاش رو از فر درآورده و منتظره بازی و خندهشون تموم بشه تا مهمون مامانشون بشن و یه خنده ریز از اینکه وقت اومدن همسرش نزدیکه گوشه لبشه رو دارای قدرت برنامهریزی، فرهیخته و عاقل میدونیم؟ زنی که همه آرزوهاش آرزوهای بقیه اس تو دنیای امروز صدتا برچسب ناسالم میگیره.به نظرم درباره آدمهای راضی کم حرف میزنیم، آدمهایی که با زندگی معمولیشون چشماشون داره برق میزنه پشت سر آدمهایی که دنبال چیزی ان که معلوم نیس چیه گم شدن.با کلمههای قشنگ که به جای خودشون خوبن حال ما خوب نشد، فقط با زیادی شنیدنشون استرسمون بیشتر شد، افسرده شدیم، کمالگراتر شدیم و حس کردیم عقبیم. #توسعه_فردی خیلی خوبه ولی نباید برای همه نسخهاش کنیم یا حتی بهشون #شرم بدیم که تو اصلا به فکر خودت نیستی.چه اصراری به دستکاری دنیای بقیه هست؟@Khorshid_Nevesht
پستهای تلگرام — پرسه در حوالی خورشید
اونقدر آدما قبلِ من و تو غصه خوردن، لب پنجره سیگار کشیدن، عاشق شدن، فارغ شدن، فحش دادن... اونقدر آدما قبلِ من و تو بردن، باختن، گذاشتن رفتن، گم و گور شدن... اونقدر آدما قبلِ من و تو به گذشتشون فکر کردن، حسرت خوردن، بغض کردن... حالا کجان؟ ول کن رفیق... رها…انار شکستهای در چاله آبی میافتد.پروانههای ترس خورده،از سایهسار خنک میگریزند.قطره آبی میچکد.قلب چلچلهای آب میشود.چاره چیست؟زندگی، همین ندانستن و ترسیدن و پرواز کردن است!ببینچه روشنایی شیرینی بر پیشانی سیبها میدرخشد!#شمس_لنگرودی@@khorshid_Nevesht
اونقدر آدما قبلِ من و تو غصه خوردن،لب پنجره سیگار کشیدن، عاشق شدن،فارغ شدن، فحش دادن...اونقدر آدما قبلِ من و تو بردن، باختن، گذاشتن رفتن، گم و گور شدن...اونقدر آدما قبلِ من و تو به گذشتشون فکر کردن، حسرت خوردن، بغض کردن...حالا کجان؟ول کن رفیق... رها کن بره... @khorshid_Neveshtویدئو رو مرسده گرفتهمن عاشق درخت انارم انارهای قشنگ زادگاهم
بارون بوی عطر تویه....@Khorshid_Nevesht
شب بر تو خوش باد
📝گمانم اسماعیل فصیح یک جایی از شراب خام نوشته بود حرفزدن زن و مرد در تاریکی مطلق بعد از تنانگی، عاشقانهترین شکل رابطه است. حرف زدن روح با روح. فکرش را بکن. چه آرامشی هست در نجواها، در لبخندهایی که نمیبینی ولی حدس میزنی، در خندههای از ته دل، در رقص آرام نوک انگشتان روی مهرههای کمر، در بوسیدن کتف، در نوازش موها، در لبالب شدن از هم. چه بی رحم است آدمیزاد اگر وانمود کند از تنهایی لذت میبرد و این همه شکوه دلبرانه زندگی را از خود دریغ کند. بله، آدمیزاد محتاج آغوش است و معتادِ عشق. مگر این که زخم دلش خونچکان باشد، و آموختهباشد پناه بردن به تاریکی سرد جزیرهی تنهایی شرف دارد به همآغوشی با خورشیدهای دروغین، که ماندنی نیستند و به سادگی میگویند خداحافظ، و میروند و خاکستر تو میماند و شب. شب، برادر تنیِ حزن، که مثل یک بیمار قطع نخاعی غمگین فقط نگاهت میکند. نه نوازش بلد است، نه گرم کردن خانهی سردت را. نه حرف میزند، نه میبوسد، نه میرود. همیشه هست. هست، مثل آغوش بیرمق کسانی که بودنشان گرمت نمیکند. شب، که شروع نمی شود و تمام نمیشود، همیشه هست. حتی در روشنترین ساعات روز، یک گوشه ساکت نشسته و نگاهت میکند، و خوب میداند در انتهای تمام روشناییها تنها پناه، آغوش تیره و تار اوست. شب، جاودانه ترین رمز ناگشوده درد. گفتنی ها را پیش تر گفته بود شمس لنگرودی. "تمامی روزها یک روزند، تکه تکه، در میان شبی بی پایان"..... 👤 #حمیدسلیمی@khorshid_Nevesht