🔺زیدآبادی و تحلیل آرزومندانههمواره احمد زیدآبادی را به دلیل شفافیت مواضع، صراحت در بیان، استقلال فک…
انتشار: 2026/07/14 21:25 UTC
🔺زیدآبادی و تحلیل آرزومندانههمواره احمد زیدآبادی را به دلیل شفافیت مواضع، صراحت در بیان، استقلال فکری و تطابق گفتار و کردار ستودهام. با این حال، دستکم از حدود دو سال پیش، در برخی تحلیلهای او رگههایی پررنگ از آرزواندیشی دیده میشود.یکی از مهمترین نمونههای این تحول، انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۳ بود؛ زمانی که آقای زیدآبادی بر این باور بود که فصل تازهای در سیاست ایران آغاز شده و هسته سخت قدرت آماده یک تغییر پارادایمی برای عبور از بحرانها و بنبستهای موجود است. اما تحولات بعدی نشان داد که این ارزیابی، بیش از آنکه بر شواهد روشن استوار باشد، بر امید و انتظار از یک تحول مطلوب بنا شده بود.از آن زمان، در برخی نوشتههای ایشان، این وجه غیرواقعگرایانه بیشتر دیده میشود؛ گویی گاه برای حفظ انسجام تحلیلهای پیشین، مقدماتی پذیرفته میشود که خود نیازمند اثباتاند و سپس نتایجی بر پایه همان مقدمات استخراج میشود.یادداشت اخیر درباره ضرورت تشکیل نشست منطقهای برای حل اختلافات کشورهای خلیج فارس و ایجاد یک نظام امنیتی مستقل از آمریکا نیز نمونه دیگری از همین رویکرد است.زیدآبادی از کشورهای منطقه میخواهد برای جلوگیری از سوءاستفاده آمریکا و اسرائیل، اختلافات خود را کنار بگذارند و مشترکاً مسئولیت امنیت منطقه را بر عهده گیرند. این پیشنهاد، در سطح آرمان سیاسی، قابل فهم و حتی مطلوب است؛ اما مشکل آنجاست که مطلوب بودن یک راهحل، به معنای امکان تحقق فوری آن نیست.این تحلیل بر یک فرض اثباتنشده استوار است: اینکه کشورهای منطقه دارای منافع امنیتی مشترکی هستند و تنها مانع تحقق همکاری، نبود اراده سیاسی است. در حالی که واقعیت این است که بسیاری از کشورهای عربی خلیج فارس، دستکم در شرایط کنونی، تهدید اصلی امنیتی خود را نه حضور آمریکا، بلکه افزایش نفوذ منطقهای ایران میدانند و به همین دلیل همکاری امنیتی با واشنگتن را بخشی از راهبرد خود تلقی میکنند. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و به اصطلاح به خرید امنیت از اسرائیل روی آوردهاند.آقای زیدآبادی که در طنزهای سیاسی خود گاه با شگرد ادبی «فالگوش ایستادن» روایتهایی فرضی از پشت پرده سیاست نقل میکند، اگر این بار نیز میتوانست چنین پردهای را کنار بزند، شاید با محاسبات و نگرانیهای متفاوتی از سوی سران برخی کشورهای منطقه روبهرو میشد؛ کشورهایی که همچنان حضور امنیتی آمریکا را تضمینکننده بخشی از منافع خود میدانند و احتمالا آمادهاند برای آن " سرکیسه " شوند.پرسش اساسی این است که چه تحول مهمی رخ داده که ادراک راهبردی رهبران منطقه را یکشبه تغییر دهد و آنها را از شراکت امنیتی با آمریکا به سمت الگوی امنیت جمعی بدون حضور قدرتهای خارجی سوق دهد؟ آیا نشانهای از چنین چرخشی در رفتار دولتهای منطقه دیده میشود، یا شواهد موجود بیشتر خلاف آن را نشان میدهد؟زیدآبادی در نوشتههای طنزآمیز و سیاسی خود بارها منطق و شیوه استدلال حسین شریعتمداری و برخی سیاستمداران تندرو را نقد کرده و نشان داده است که چگونه میتوان از مقدمات نادرست به نتایج قطعی رسید.با کمال احترام، در این یادداشت اخیر، نوعی شباهت روشی با همان مشکلی دیده میشود که خود او بارها در نقد دیگران بر آن انگشت گذاشته است: فاصله گرفتن از واقعیت موجود و حرکت از «آنچه باید باشد» به جای «آنچه هست».در نهایت، مسئله اصلی رد ایده همکاری منطقهای نیست؛ بلکه پرسش درباره امکان تحقق آن در شرایط واقعی توازن قوا، منافع متعارض و ادراکهای امنیتی متفاوت بازیگران منطقه است. تحلیل سیاسی، پیش از ترسیم آینده مطلوب، ناگزیر است محدودیتهای واقعیت موجود را نیز در نظر بگیرد.#صلاح_الدین_خدیو @sharname1
پستهای تلگرام — زەوی سهخت و ئاسمان دوور
حمله دو پهپاد ایرانی به دفتر نخستوزیر اقلیم کردستان عراقتلویزیون روداو به نقل از یگان ضد تروریسم کوردستان (CTG - هێزی دژە تیرۆری کوردستان) مدعی شد دو پهپاد که از مرزهای ایران وارد خاک اقلیم کردستان شده و به دفتر نخستوزیر اقلیم کردستان و نیز یکی از دفاتر این یگان حمله کردهاند اما هیچ کسی در این حملات کشته نشده است!لازم به ذکر است هنوز در تهران هیچ مقام و رسانه رسمی درباره این حمله و ادعا واکنشی نشان نداده است.اردشیر پشنگ | دوشنبه ۱۴۰۵.۵.۲۶
📿شریعتی و الهیات سیاسی شیعی بله! د. خدیو درست میگوید: شریعتی بهانه است، اسلام سیاسی نشانه است!نتیجهی پیمایشهای ملی نشان میدهد که ایرانیان طی چند دهه گذشته از حیث دینداری و نسبت عاطفی و فکری با دین روندی نزولی را پیمودهاند[1]. اسباب و دلایل چنین روندی البته محل بحث نیست اما اینکه «اسلام سیاسی چه میگوید؟» برای بخشهای بزرگی از جامعه توده و روشنفکر بیاهمیت شده است. از این جهت، این منازعه را نمیتوان کاوش یا پژوهشی بر سر کارآمدی دانست. اگر معیار، کارآمدی حکومتها و احزاب دارای رتوریک اسلامی باشد، نمونههای نقض کم نیستند: ترکیه تحت رهبری اردوغان نمونه بسیار مهمی است. البته نباید مشکلات اقتصادی سالهای اخیر، اقتدارگرایی و خطاهای سیاست خارجی دولت وی را نادیده گرفت؛ اما نمیتوان دستاوردهای دوره او را نیز حذف کرد. بانک جهانی میگوید رشد واقعی GDP ترکیه در فاصله ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۲ بهطور متوسط ۵.۴ درصد در سال بوده و درآمد سرانه واقعی در این دوره تقریباً دو برابر شده است؛ GDP ترکیه نیز در سال ۲۰۲۴ به حدود ۱.۳۲ تریلیون دلار رسید و کشور در شمار اقتصادهای بزرگ جهان قرار دارد[2]. در حوزه قدرت نیز ترکیه اردوغان صرفاً یک تجربه اقتصادی نیست. آنکارا در این دوره سرمایهگذاری عظیمی در صنایع دفاعی و توان نظامی داخلی انجام داد و در کنار قدرت سخت، دامنه قدرت نرم خود را از طریق تجارت، کمکهای توسعهای، بسط چشمگیر توریسم، مراکز فرهنگی و حضور دیپلماتیک در بالکان، خاورمیانه، آفریقا و آسیای مرکزی گسترش داد. اندیشکده کارنگی از افزایش قابلتوجه قدرت نرم ترکیه و توسعه همزمان صنایع تسلیحاتی و ظرفیت نظامی آن سخن میگوید[3]، ضمن اینکه ترکیهی اردوغان گامهای بی نظیری هم در راستای حل مسألهی کُردی برداشته که اسلاف عموما کمالیست وی از انجام آن عاجز بودند. نمونه دیگر مالزیِ مهاتیر محمد است. سیاست او آشکارا با هویت اسلامی و پروژه مدرنیزاسیون یک جامعه مسلمان پیوند داشت. در دو دهه زمامداری او، بنا بر دادههای بانک جهانی، GDP مالزی از حدود ۳۰ میلیارد دلار به ۱۰۳ میلیارد دلار افزایش یافت؛ یعنی بیش از سه برابر شد[4] و مالزی از یک اقتصاد متکی بر کالاهای اولیه به سمت صنعتیشدن و جذب سرمایه خارجی حرکت کرد.بنابراین نمیتوان بهسادگی گفت: «هر جا رتوریک دینی وارد سیاست شد، توسعه و حکمرانی شکست خورد.» واقعیت بسیار پیچیدهتر از این است. نکته اینجاست که جامعه ایرانی اساساً تا حد زیادی از مرحله بحث و پژوهش درباره این موضوع عبور کرده و وارد مرحله جبههگیری سیاسی شده است. برای بخشی از فضای عمومی، دیگر مهم نیست که یک نظام سیاسی با رتوریک اسلامی دقیقاً چه سیاست اقتصادی یا مدل حکمرانیای دارد؛ صِرف استفاده از الهیات اسلامی در سیاست به نشانهای منفی تبدیل شده است. نتیجتا این واقعیت که در آمریکا، اسرائیل، هند، روسیه، ترکیه، عربستان سعودی، قطر و بسیاری از کشورهای دیگر، اَشکال مختلفی از الهیات سیاسی، هویت مذهبی، محافظهکاری دینی، و پیوند دین با مشروعیت سیاسی همچنان فعالاند نیز اهمیتی ندارد. پس شاید نزاع واقعی بر سر این نباشد که «آیا الهیات میتواند وارد سیاست شود؟» بلکه بر سر این باشد که: «آیا الهیات اسلامی (شیعی) حق دارد وارد سیاست شود؟» و این تفاوت بسیار مهمی است. اگر الهیات سیاسی مسیحی، یهودی یا حتی الهیات سیاسی باستانی ایران موضوعی قابل مطالعه و تحلیل تاریخی تلقی شود[5]، اما صرفاً با شنیدن «اسلام سیاسی» واکنشی سلبی و سیاسی شکل بگیرد، دیگر با یک مناقشه صرفاً علمی مواجه نیستیم؛ با یک جبههگیری سیاسی و هویتی مواجهیم. از این منظر، شریعتی فقط میدان نبرد است. مسئله اصلی، امکان یا عدم امکان حضور الهیات سیاسی شیعی در عرصه عمومی و قدرت سیاسی است. اقتصاد شریعتی، نسبت او با مارکسیسم و حتی نقش او در انقلاب اسلامی همه میتوانند موضوعات جدی بحث باشند؛ اما شور و حرارتی که امروز پیرامون آنها شکل گرفته، تا حد زیادی از یک مسئله بزرگتر تغذیه میکند: نفی یا پذیرش امکان الهیات سیاسی اسلامی در ایران امروز. و شاید به همین دلیل است که شریعتی، پنجاه سال پس از مرگش، هنوز میتواند چنین حساسیتی ایجاد کند. مسئله واقعاً فقط خود شریعتی نیست؛ مسئله چیزی است که شریعتی نمایندگی میکند.ـــــــــارجاعات:[1]. نک. تحلیل ثانویه پیمایش های ملی ایرانیان در حوزه دین داری از سال 1352 تا 1402: ume.la/vz21Lp[2]. ume.la/TAEo6Qutm_source=chatgpt.com[3]. ume.la/lu1t1M[4]. Reducing Poverty on a Global Scale, p.40, Ed. Blanca Moreno-Dodson, Washington: The World Bank, 2005.[5]. پیوند دین و دولت یکی از مضامین مهم ایران عهد ساسانی بوده است. برای مثال نک: نامه تنسر به گشتسب، ص53،136،137، تصحیح مجتبی مینوی، انتشارات خوارزمی، چـ2، 1354. ✍️عدنان فلاحیt.me/AdnanFallahi
📚 چهره انسانی پیامبر ✍️ نویسنده: خالد محمد خالد 🖋 مترجم: کیومرث یوسفی 🏛 ناشر: نشر نگاه آیا تا به حال به این فکر کردهاید که پیامبر اسلام (ص) را نه از پشت ویترین تاریخ، بلکه از دریچه «اخلاق و رفتار روزمره»اش بشناسید؟ کتاب «چهره انسانی پیامبر» یک سیرهنویسی صرفاً تاریخی یا مدحنامهای ماورایی نیست، بلکه یک «پرتره عمیق و انسانی از محمد (ص)» است. خالد محمد خالد، نویسنده و متفکر برجسته مصری، در این اثر با رویکردی علمی و تاریخی، بهجای تأکید صرف بر ابعاد معنوی و خارقالعاده، بر «انسانیت» پیامبر تمرکز کرده و نشان میدهد که چگونه ایشان در عین اتصال به وحی، یک «انسان کامل» بود. این کتاب با چیدمان دقیق احادیث و مواقف نبوی، تصویری زنده و ملموس از مهربانی، عدالت، مدارا با مخالفان و حمایت از محرومان ارائه میدهد. نویسنده تلاش کرده با تکیه بر منابع اصیل، از تحلیلهای ذوقی پرهیز کرده و با زبانی ساده و نافذ، خواننده را به کشف «محمد انسان» دعوت کند. اگر به دنبال الگویی عملی از انسانیت، عدالت و مهربانی در تاریخ اسلام هستید، این کتاب را از دست ندهید. 🔗 لینک خرید: igbookshop.com/Book/2304
اینجاجرم اصلی نه نوشتن استو نه حتی خواندن!ما مجرمیم چون میاندیشیم...@kiwmars
عاشق نشدهایم،اگر میخواهیم هر معرفت اخلاقی به عمل اخلاقی متناسب با آن بینجامد، باید عاشق شده باشیم. عشق است که این شکاف را پر میکند.استاد مصطفی ملکیان⚡📚 آنچه واقعاً اسپینوزا میگفتبا محوریت کتاب:«روح اسپینوزا؛ شفای جان»با تدریس:استادمصطفی ملکیان گرانقدربه جهان فکری اسپینوزا نزدیک میشویم و با نگاهی دقیقتر، اندیشههای او را بررسی میکنیم.🌻میزبان دوره:اسرین حسامی📅 شروع دوره: ۳ شهریور🗓 روز برگزاری: سهشنبهها⏰ ساعت: ۱۹ تا ۲۱💻 محل برگزاری: فضای آنلاین اسکایروم✍برای ثبت نام به این ایدی در تلگرام پیام بدید؛@nezhyarvan95🙏کسب اطلاعات بیشتردایرکت اینستاگرام@nezhyarvan_و شماره تماسهای087_3324776609358715505
پاڵەوانی تۆ کێیە..؟دایکممثل یە زن بودن کار دشواریە@kiwmars