فاشیست شاخ و دم ندارد!ناصر باباخانیدر دنیای رسانههای مزدور، منحرف و سانسورچی، جایی که حقیقت زیر پا…
انتشار: 2026/06/24 13:50 UTC
فاشیست شاخ و دم ندارد!ناصر باباخانیدر دنیای رسانههای مزدور، منحرف و سانسورچی، جایی که حقیقت زیر پای زر و زور له میشود، گاهی یک مستند ساختەشدە با سوءنیت میتواند پرده از رازهای پنهان بردارد. اخیراً مستندی در مورد هارولد پینتر، نمایشنامهنویس برجسته بریتانیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۵، از شبکه اینترنشنال پخش شد. این مستند به یکی از آثار ماندگار پینتر، یعنی نمایشنامه زبان کوهستان (Mountain Language)، اشاره میکند، اثری که همچون شمشیری برهنه بر پیکر فاشیسم و سرکوب فرهنگی فرود میآید. اما آنچه در این مستند غایب مطلق است، ریشههای واقعی این اثر است یعنی: تجربیات تلخ و وحشتناک پینتر از سرکوب کوردها در ترکیه. حجم نفرت مسئولان و کارکنان فاشیست این تلویزیون از کوردها، آنقدر عمیق است که حتی کوچکترین اشارهای به نام این ملت نمیکنند. گویی نام کوردها، زبانی ممنوعه است که حتی در یک مستند ادبی تحقیقی هم جایی ندارد! این سانسور عمدی، خود بخشی از همان فاشیسم پنهان است که پینتر سالها علیه آن مبارزه کرد.بیایید کمی به عقب برگردیم. سال ۱۹۸۵، هارولد پینتر همراه با آرتور میلر، به عنوان نماینده سازمان بینالمللی پِن به ترکیه سفر کرد. این سفر، در دل دیکتاتوری نظامی ترکیه و با حمایت آشکار ایالات متحده، برای تحقیق درباره شکنجه نویسندگان بود. آنچه پینتر و میلر دیدند، صحنههایی از جهنم بود: نویسندگان شکنجهشده با چهرههای زخمی، ممنوعیت کامل زبان کوردی و سرکوب سیستماتیک هویت فرهنگی کوردها. پینتر در توصیف یکی از قربانیان میگوید: چهرهاش اشک دائمی بود، اشکی ناشی از زخمهای عمیق شکنجه. این تجربیات مستقیم، جرقه خلق زبان کوهستان شد؛ نمایشنامهای که در آن، زنان کورد از تکلم بە زبان مادریشان محروم میشوند و سرکوب زبانی به عنوان ابزار نابودی هویت انسانی تصویر میشود. در همان سفر، پینتر و میلر به شام سفارت آمریکا دعوت شدند. سفیر آمریکا سعی در توجیه شکنجهها داشت، اما پینتر با خشم گفت: "واقعیتی که من از آن سخن میگویم، واقعیت جریان الکتریکی روی اندامهای تناسلی است!" آرتور میلر هم پرسید: "این آزار با حمایت ایالات متحده انجام میشود. این کجا ما را در فهم ارزشهای دموکراتیکمان قرار میدهد؟" نتیجه، اخراج آنها از سفارت بود. لحظهای که پینتر آن را "یکی از پرغرورترین لحظات زندگیام" نامید.سال ۱۹۹۹، پس از دستگیری عبدالله اوجالان، رهبر پکک، توسط ترکیه، پینتر مقالهای در روزنامه گاردین با عنوان کوردها پرده را کنار زدند، منتشر کرد. در این مقاله، پینتر با صراحت از اوجالان دفاع میکند و مینویسد: واکنش گسترده کوردها در سراسر جهان به دستگیری اوجالان، نشاندهنده عمق ناامیدی یک ملت است که دههها تحقیر، سرکوب و رفتار نژادپرستانه را تحمل کردەاست. و وقتی ترکیه مانع ورود وکلای اوجالان میشود پینتر میپرسد: آیا آمریکا و بریتانیا به این نقض آشکار حقوق بشر اعتراض خواهند کرد؟ این دفاع مستقیم، ادامه همان مبارزه پینتر علیه سرکوب کوردها بود.مستند اینترنشنال با سانسور اشاره به نام کوردها، خود را به عنوان بازویی از فاشیسم مدرن لو میدهد. آنها زبان کوهستان را انتزاعی نشان میدهند، بدون اینکه بگویند این زبان، زبان کوردی است؛ این کوهستان، کوههای کوردستان است؛ و این سرکوب، جنایت علیه یک ملت. اما حقیقت پنهان نمیماند. فاشیست شاخ و دم ندارد، اما ردپایش در هر سانسوری آشکار است!@Our_Archivehttps://t.me/Our_Archive/1473
