👈🏿 واگویهواگویه گفتگویی است از درون تنهایی خویش، برای خویش تن خویش. واگویه آن گاه شکل می گیرد که گو…
انتشار: 2026/07/05 06:36 UTC
👈🏿 واگویهواگویه گفتگویی است از درون تنهایی خویش، برای خویش تن خویش. واگویه آن گاه شکل می گیرد که گوشی برای شنیدن نباشد.واگویه دل می خواهد و دلدار، دلی که در سینه ات می تپد. واگویه پژواک صدایی از سر تنهایی است در برهوت بی سر و سامانی زمانه ای که تار و پودش را موریانه ها جویده اند.هوا تازه گرگ و میش عصرگاهی شده که به راه می زنیم. از دور دست صدای مبهم شب، تنیده در هیاهوی زوزه باد گواهی است بر شبی طوفانی.لختی بالاتر به یک دوراهی می رسیم. راهی به راست و راهی به چپ. انتخاب بسی سخت است و تاثیرگذار در این دوراهی ها و ما حیران و سرگشته بر این دوراهی سرانجام.داستان، داستان بودن و نبودن است، در پهن دشت بی کران زندگی که در آن یکی هست و یکی نیست نه در کسوت پوست و استخوان و تن که در وادی عشق.لاجرم راهی را باید برگزید، این سرنوشت محتوم آدمی است چه وسط بازی را تباهی است و نیستی و به بیراهه رفتن.رهروانی در گذشته پای بر کوه داشته اند و رد پایشان نشانه پاکوبی است برای ما پس باید یکی از راه ها را درنوردید.چه سنگ ها و صخره ها و خارهایی که به دست و دل و چشم مان می خلد در این شب تیره، در این ره ناهموار!امید مان به شفق صبح است در گرگ و میش صبحگاهی. در لابلای مه صبحگاهی، قله نظاره گر واپسین گام های پر امید ماست.✍🏼 علی کدخدایی🗓 شانزدهم آذرماه ۱۴۰۲همطناب «کوهگرام» شوید 👇🏿© @KoohGram



