گاهی برای فهمیدن نتیجه یک تصمیم، لازم نیست به سخنان مدیران گوش داد؛ کافی است مسیر قرارداد، پول و نت…

گاهی برای فهمیدن نتیجه یک تصمیم، لازم نیست به سخنان مدیران گوش داد؛ کافی است مسیر قرارداد، پول و نتیجه نهایی آن را دنبال کرد.جالب اینکه برای کوچک‌ترین خطای یک کارمند، تذکر و اخطار به سرعت پیدا می‌شود؛ اما وقتی یک تصمیم مدیریتی هزینه‌ای سنگین برای سازمان ایجاد می‌کند، ناگهان همه چیز در سکوت فرو می‌رود.آیا پاسخگویی فقط برای کارمند است؟مدیریت قبل از آنکه اختیار باشد، مسئولیت است.صندلی مدیریتی امتیاز نیست؛ امانت است.و هر امانتی روزی باید درباره عملکرد خود پاسخگو باشد.👈 در این میان، انتظار از مسئولان ارشد استان نیز روشن است.اگر مدیری مورد حمایت قرار می‌گیرد، این حمایت نباید به معنای مصونیت از ارزیابی باشد.حمایت از یک مدیر بدون نظارت بر عملکرد او، حمایت از یک فرد است؛ اما حمایت همراه با مطالبه‌گری، حمایت از سازمان است.اگر کارنامه مدیریتی قابل دفاع است، چه نگرانی‌ای از بررسی آن وجود دارد؟و اگر جایی نیاز به اصلاح دارد، چرا باید منتظر ماند تا یک نیروی باسابقه کنار گذاشته شود، یک مرکز تضعیف یا تعطیل شود یا هزینه‌ای به سازمان تحمیل شود تا تازه سؤال‌ها آغاز شوند؟👈 اینجانب امروز دیگر در این مجموعه حضور ندارم و مسیر خود را جدا کرده‌ام.نه دنبال بازگشت هستم و نه جایگاهی می‌خواهم.من رفته‌ام؛ اما امیدوارم رفتن نیروهای باتجربه، تبدیل به عادت مدیریتی نشود.امیدوارم کارکنانی که امروز در این مجموعه هستند، مجبور نشوند روزی درباره سال‌هایی که برای سازمان گذاشته‌اند، همان حرف‌هایی را بزنند که من امروز می‌زنم.هدف از این نوشته، تخریب شخصی یا مطالبه جایگاه نیست.اما نقد زمانی معنا دارد که بتواند سؤال ایجاد کند؛ و امروز سؤال‌های زیادی وجود دارد که شایسته است مسئولان مربوطه به آنها پاسخ دهند.در نهایت:رئیس تغییر می‌کند؛ معاون می‌ماند.ساختار تغییر می‌کند؛ بعضی صندلی‌ها می‌مانند.اما کارنامه هم می‌ماند.شاید بد نباشد یک بار، به جای پرسیدن اینکه «چه کسی هنوز مدیر است؟» پرسیده شود:«این مدیر و این معاون، بعد از سال‌ها مدیریت، دقیقاً چه کارنامه‌ای برای ارائه دارند؟»و شاید درباره تصمیم‌سازان پشت صحنه هم همین سؤال مطرح باشد:اگر نقشی در تصمیم‌گیری وجود داشته، آیا مسئولیتی هم در قبال نتیجه آن تصمیم وجود دارد؟صندلی‌ها ماندگار نیستند؛ کارنامه‌ها چرا.تاریخ، عنوان‌ها را فراموش می‌کند؛ اما نتیجه تصمیم‌ها را نه.اگر کارکنان باید پاسخگوی عملکرد خود باشند، چرا مدیران و تصمیم‌سازان نباید درباره نتیجه تصمیم‌هایی که گرفته‌اند پاسخگو باشند؟این سؤال را شاید یک کارمند سابق مطرح کرده باشد؛ اما پاسخ آن متعلق به یک فرد نیست؛ متعلق به یک سازمان است.بیات آزادبختکارمند سابق جهاد دانشگاهی واحد لرستان🌍 با ما بروز باشید  #لرناhttps://t.me/loorna✍ ادمینeitaa.com/mohsen_ghacmi%E2%9C%85 اینستاگرام لرنا instagram.com/loorna_news%E2%9C%85 ایتا eitaa.com/joinchat/461111526C7b65950c80%E… فرنیوز لرستانfarnews.ir/lorestan/%E2%80%8C