ما جنوبی‌ها صبوریم. توفیق اجباریست، مجبوریم صبور باشیم. اگر صبور نبودیم شاید خدا میوه‌ی صبر ما را خ…

ما جنوبی‌ها صبوریم. توفیق اجباریست، مجبوریم صبور باشیم. اگر صبور نبودیم شاید خدا میوه‌ی صبر ما را خرما قرار نمی‌داد‌. در برهوتی خشک و بدون آب، تنه تنومند درخت نخل را نمی‌رویاند. شاید اگر صبور نبودیم نمی‌توانستیم گرمای پنجاه درجه و شرجی هفتاد درصد را دوام بیاوریم به شوق رسیدن به میوه صبرمان!حتماً می‌دانید که واحد شمارش درخت نخل "نفر" است، و شاید بدانید که درخت نخل از "سر" می‌میرد نه از ریشه، و حتماً تر شاید بدانید درخت نخل را "می‌کُشند" و نه، قطع می‌کنند.داشتم می‌گفتم، ما جنوبی‌ها اگر صبور نبودیم نمی‌توانستیم رنگینک درست کنیم، آخر همه خانم‌ها وقت و حوصله‌ی ساعت‌ها پای گاز ایستادن و آرد و روغن تفت دادن ندارند، سرشان گرم "سلف لاو" و "هلثی لایف استایل" است!اگر صبور نبودیم حالا که بمب و موشک روی سرمان می‌بارد و تلویزیون آن را به لفظ پرتابه تقلیل می‌دهد و یا زیر آتشِ بمب و موشک که چاشنیِ هوای پنجاه درجه سر ظهر است، وقتی برق ها را قطع می‌کنند، شاید فریادی می‌زدیم، پلاکارد دست می‌گرفتیم و صف می‌کشیدیم به اعتراض و دادخواهیکه ما را ببینید، ما جنوبِ ایران نیستیم، ما خودِ ایرانیم!ولی خب ما جنوبی هستیم.غصه‌هایمان را سنج و دمام می‌کنیم و می‌باریم. بیت و شروه می‌خوانیم و می‌باریم.و برای صبورتر شدنمان در رنج و اندوه هزاران پیر و جوان و کودک در خون غلتیده، رنگینک درست می‌کنیم.آری میوه‌ صبر ما جنوبی‌ها خرماست.شیرین، نرم، دل آرام ، جان فزا، بلاکش و اما؛قدرتمند، قدرتمند ، قدرتمند!- شیدا قایدحسینی@maae_maein