#دقایقی_با_قرآن💢 وحدت ، نعمت الهی💎 آیه ۱۰۳ سوره آل عمران✨« وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً…

#دقایقی_با_قرآن💢 وحدت ، نعمت الهی💎 آیه ۱۰۳ سوره آل عمران✨« وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَآءًفَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَ ناً وَكُنْتُمْ عَلَى‏ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ الْنَّارِ فَأَنْقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ ءَايَتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‏»✨وهمگى به ریسمان خدا چنگ زنید وپراكنده نشوید ونعمت خدا را بر خود یاد كنید، آنگاه كه دشمنان یكدیگر بودید، پس خداوند میان دلهایتان الفت انداخت ودر سایه نعمت او برادران یكدیگر شدید، و بر لب پرتگاهى از آتش بودید، پس شما را از آن نجات داد. این گونه خداوند آیات خود را براى شما بیان مى‌كند، شاید هدایت شوید.✍نکته ها🔹حضرت علىّ‌ علیه السلام مى‌فرماید: قرآن، حبل اللّه است. [نهج‌البلاغه، خطبه‌176]🔹 واز امام صادق‌علیه السلام نقل شده است كه فرمود: «نحن حبل اللّه» ما اهل‌بیت، حبل اللّه هستیم. [تفسیر مجمع‌البیان.] 🔹و در روایت دیگرى آمده است: علىّ‌بن ابى‌طالب‌علیهما السلام حبل اللّه است.[تفسیر نورالثقلین]🔹تألیف دلها تنها به دست خداست. «فالّفَ بینَ قلوبكم» قرآن خطاب به پیامبر مى‌فرماید: «لو اَنفقتَ ما فِى الارضِ جَمیعاً ما اَلّفتَ بینَ قلوبِهم» اگر همه‌ سرمایه‌هاى زمین را خرج كنى نمى‌توانى بدون خواست او بین دلها ایجاد الفت نمایى. [انفال، 63.]📣 پیامها :1⃣- وحدت و دورى از تفرقه، یك وظیفه‌ الهى است. «واعتصموا»2⃣- محور وحدت باید دین خدا باشد، نه نژاد، زبان، ملّیت، و... . «بحبل اللّه»3⃣- از بركات و خدمات اسلام غافل نشوید. «اذ كنتم اعداء فالّف بین قلوبكم»4⃣- وحدت، عامل اخوّت است. «فأصبحتم بنعمته اخواناً»5⃣ - اتّحاد، نعمت بزرگ الهى است.[تفرقه، در ردیف عذاب‌هاى آسمانى وزمینى ویك مجازات الهى است. همچنین در اسلام دروغ گفتن براى ایجاد وحدت، جایز و راست گفتنِ تفرقه‌انگیز، حرام است.] «فاصبحتم بنعمته»6⃣- تفرقه و عدوات، پرتگاه و گودال آتش است. «شفا حفرة من النار»7⃣- نعمت‌هاى خداوند ،آیات او هستند. «واذكروا نعمت اللّه...یبین اللّه لكم آیاته»8⃣ - یادآورى نعمت‌هاى الهى عامل عشق و زمینه‌ساز هدایت است. «واذكروا نعمت اللّه... لعلكم تهتدون»📚 تفسير نور (10جلدى) ، محسن قرائتی ، جلد 1 - صفحه 577@maarefeahlebeit