ویتنام؛ از نخستین کارخانه فولاد تا قدرت نوظهور جنوب شرق آسیاصنعت فولاد ویتنام در سال ۱۹۵۹ با احداث…
انتشار: 2026/06/30 11:42 UTC
ویتنام؛ از نخستین کارخانه فولاد تا قدرت نوظهور جنوب شرق آسیاصنعت فولاد ویتنام در سال ۱۹۵۹ با احداث کارخانه فولاد تاینگوین در ویتنام شمالی آن روزگار آغاز شد. این کارخانه که نخستین مجتمع مدرن فولاد کشور به شمار میرود، با کمک مهندسان و متخصصان اتحاد جماهیر شوروی و همچنین حمایت فنی گروه فولاد آنشان چین (Ansteel) ساخته شد و نخستین چدن خود را در سال ۱۹۶۳ تولید کرد. پس از اصلاحات اقتصادی «دوی موی» و رشد سریع اقتصاد، دولت ویتنام برنامهای بلندپروازانه برای توسعه صنعت فولاد تدوین کرد. در سال ۲۰۲۴، استراتژی توسعه صنعت فولاد تا سال ۲۰۳۰ با چشمانداز ۲۰۵۰ به تصویب رسید که هدف آن افزایش ظرفیت تولید، توسعه محصولات با ارزش افزوده بالا، کاهش انتشار کربن و حرکت به سمت فولاد سبز است. امروزه ظرفیت تولید فولاد خام ویتنام حدود ۳۰ تا ۳۵ میلیون تن در سال برآورد میشود و با تکمیل طرحهای توسعهای شرکتهای بزرگی مانند Hoa Phat و Formosa Ha Tinh، انتظار میرود این ظرفیت تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیون تن برسد.با وجود این رشد چشمگیر، صنعت فولاد ویتنام همچنان با یک چالش اساسی روبهرو است: وابستگی شدید به واردات مواد اولیه و انرژی. بخش قابل توجهی از سنگآهن مرغوب، زغالسنگ ککشو، قراضه فولادی و حتی محصولات نیمهساخته از خارج، بهویژه از چین و استرالیا، تأمین میشود. علاوه بر این، توسعه سریع صنعت فولاد، وابستگی این کشور به برق و سوخت وارداتی را نیز افزایش داده است. این موضوع باعث میشود نوسانات قیمت جهانی مواد اولیه، انرژی و حملونقل دریایی تأثیر مستقیمی بر هزینه تولید و رقابتپذیری فولاد ویتنام داشته باشد.دانگکوات؛ پیشرفته ترین کارخانه ویتنام در حالی که بسیاری از کشورهای جهان با کاهش تولید فولاد روبهرو هستند، نام دانگکوات (Dung Quat) به نماد جهش صنعتی ویتنام تبدیل شده است.این مجتمع عظیم که توسط گروه Hoa Phat ساخته شده، امروز یکی از مدرنترین پروژههای فولادی آسیا محسوب میشود و نقش مهمی در رشد ۲۷.۲ درصدی تولید فولاد ویتنام در ماه مه ۲۰۲۶ ایفا کرده است.دانگکوات تنها یک کارخانه فولاد نیست؛ بلکه یک مجتمع یکپارچه از سنگآهن تا ورق گرم (HRC) است.کورههای بلند، واحدهای فولادسازی، ریختهگری اسلب و خطوط پیشرفته نورد گرم در کنار یکدیگر زنجیره کاملی را تشکیل دادهاند که ظرفیت تولید گروه Hoa Phat را به حدود ۱۶ میلیون تن فولاد خام در سال رسانده است.تجهیزات این پروژه توسط معتبرترین شرکتهای جهان از جمله Primetals Technologies، Danieli Corus و SMS Group تأمین شده و فناوری آن با استانداردهای کارخانههای مدرن ژاپن و اروپا رقابت میکند. راهاندازی خط نورد گرم با ظرفیت ۵.۵ میلیون تن در سال، ویتنام را یک گام دیگر به خودکفایی در تولید ورقهای صنعتی نزدیک کرده است.اهمیت دانگکوات فراتر از مرزهای ویتنام است. این مجتمع با هدف کاهش وابستگی به واردات، توسعه صنایع خودرو، کشتیسازی، لوازم خانگی و افزایش صادرات طراحی شده و اکنون به موتور محرک صنعت فولاد جنوب شرق آسیا تبدیل شده است.اگر این روند ادامه یابد، ویتنام نهتنها جایگاه خود را در میان تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان تثبیت خواهد کرد، بلکه دانگکوات میتواند به همان اندازه که «فولاد مبارکه» برای ایران شناختهشده است، به نماد قدرت صنعتی و توسعه اقتصادی ویتنام تبدیل شود؛ پروژهای که نشان میدهد سرمایهگذاری هدفمند، فناوری روز و نگاه بلندمدت چگونه میتوانند مسیر یک کشور را در صنعت فولاد متحول کنند.






