1340) آنباکس کردنِ تیزهوشانصبح، "محمد"، آزمون "تیزهوشان" داشت. با همسرم محمد را بردیم دم حوزه ی امت…
انتشار: 2026/06/19 19:57 UTCویرایش: 2026/08/01 00:10 UTCدریافت: 2026/08/08 00:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 00:16 UTC
1340) آنباکس کردنِ تیزهوشانصبح، "محمد"، آزمون "تیزهوشان" داشت. با همسرم محمد را بردیم دم حوزه ی امتحانی. محمد استرس نداشت. ما آزمون را برایش بزرگ نکردیم. گفتیم برای متوسطه ی اول در آزمون همه ی دبیرستان ها شرکت کند. "تیزهوشان"، "نمونه"، "شاهد"، "فرهنگ". هر کدام قبول شد برود. مدرسه ی نزدیک خانه یک مدرسه ی دولتی عادی است که مدرسه ی خوبی نیست و محمد آن جا را دوست ندارد. محمد رفت سر جلسه. من و همسرم گاز ماشین را گرفتیم سمت "مزار بی بی حسنیه". به مزار که رسیدیم سفره پهن بود. دعای "ندبه" تمام شده بود و "حلیم" می دادند. من صبحانه خورده بودم و میلم نکشید. نشستم کناری و مجله ی "عروسک سخنگو" خواندم. همسرم حلیم خورد. گفت: "خوشمزه بود." از مزار که خسته شدیم رفتیم میدان "شهدا"، "هیات عاشقان ثارالله". آن جا مراسم "شیرخواره گان" برپا بود. یک جا صف سوپ بود، یک جا هم شیر می دادند. زن ها و دختربچه ها توی صف بودند. مردها محلی از اعراب نداشتند. مگر یک مرد چه نقشی در زندگی یک کودک شیرخواره دارد که کسی بخواهد یک لیوان شیر دستش بدهد. همسرم صدایم زد و یک لیوان شیر دستم داد. شیر با خرما. همسرم گفت: "زنی لیوان لیوان شیر می گرفته و توی دبه ی زیر چادرش می ریخته." گفتم: "شیر کیلویی 74 هزار تومان است. ارزش دارد." شیر را خوردیم و رفتیم "باغملی". از پله های فراوان باغملی بالا رفتیم و زیر سایه ی کاج های بلند تاریخی نشستیم. نیم ساعتی با هم حرف زدیم. درباره ی دوست پسر و دوست دختر، پسرها، خودمان و چیزهای دیگر. خسته که شدیم گفتیم برویم دنبال محمد. هنوز نیم ساعت به پایان آزمون مانده بود. رفتیم حوزه ی امتحانی. مرد آشنایی آن جا دیدم. همسرم هم زن آشنایی دید. سرگرم گپ زدن شدیم. مرد آشنا به ساختمان حوزه ی امتحانی اشاره کرد و یاد مدرسه ی "میناب" افتاد و آمریکا و اذنابش را فحش کش کرد. من نشستم روی لبه ی باغچه ی دم در و باز مجله ی عروسک سخنگو بازکردم و سرگرم شدم. یکی دو صفحه که خواندم آزمون تمام شد. محمد آمد. گفت: "به جز سئوال های طولانی بقیه را پاسخ داده." بوسش کردیم و برگشتیم خانه. محمد برای مان تعریف کرد که از دفترچه ی اول و دوم چند تا تست زده و چه طور بوده. گفت که برق ها رفته و برگشته. گفت: "دفترچه ها بسته بندی بوده و من "آنباکس" کرده ام. من عاشق آنباکس کردنم. دورووری ها، بسته ها را وحشیانه پاره می کردند؛ اما من ایزی و مَشتیانه آنباکس کردم." گفت که سرِ آزمون دست شویی هم رفته. من گفتم: "اگر قبول شدی یا نشدی مهم نیست. می گردیم یک مدرسه ی خوب برایت پیدامی کنیم." همسرم گفت: "هر جا باشی ما دوستت داریم."* از محمد پرسیدم: "ایزی یعنی چه؟" "فرهاد" کلاس سومی مان صدازد: "ایزی یعنی ایزی." محمد مِن مِن کرد و گفت: "ایزی یعنی خوب و مَشتی." محمد و فرهاد گاهی بسته ی "کیمدی" که حاوی عکس فوتبالیست هاست می خرند و با دقت و وسواس باز یا به قول خودشان آنباکس می کنند. بسته های کتابی که گاهی به دست من می رسد هم توسط آن ها آنباکس می شود. با کمک قیچی و با ظرافت. حالا محمد سر جلسه ی آزمون تیزهوشان بسته ی حاوی سوالات آزمون را آنباکس کرده و لذت برده. #پسرها #محرم #تیز_هوشان #عروسک #آنباکس #آزمون
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — قِرتی بازی
1354) برق قطع بودپنجمین "جلسه ی کتاب خوانی جمعی" شلوغ شد. ساعت پنج رسیدم کتاب خانه. دو سه نفر از بچه ها زودتر آمده بودند. کمک کردند زنبیل های کتاب را بردیم توی اتاق. لامپ اتاق روشن نشد. برق قطع بود و اتاق تاریک. کتاب خانه کنار پارک است. از صندوق ماشین یک زیرانداز برداشتم و به کمک بچه ها زیر سایه ی درختی پهن کردیم و کتاب ها را وسط چیدیم و کتاب خوانی آغازشد. بچه ها تا ساعت پنج یکی یکی آمدند و ذر سایه ی خنک درخت نشستند و کتابی برداشتند. برخی بچه هایی که عبورمی کردند هم به ما پیوستند. بیست نفر شدیم. خانم معلمی که پسرش را آورده بود هم نشست به کتاب خواندن. بیست نفر روی یک زیرانداز جانمی شدیم. دوستی به کمکم آمد. دوستی که چند خیابان آن طرف تر کتابفروشی دارد. ردمی شده و مرا دیده و آمده. توی ماشین زیرانداز داشت. آن را کنار این یکی پهن کردیم و همه جاشدیم. جالب که این جلسه برای بزرگ ترها هم کشش دارد. به آن نشان که خانم معلم و دوستم و خودم هم توی کتاب ها غرق شدیم. این کتاب ها همه خوردنی است. کتاب هایی که در کودکی ما به هر دلیل در دسترس مان نبوده. پس طبیعی است که ما بزرگ ترها از خواندن شان حظ کنیم و لذت ببریم. آخرهای جلسه مسئول کتاب خانه آمد. با دو پارچ شربت و یک بشقاب شکلات. مسئول کتاب خانه همه جوره کمک می کند.#کتابخوانی #کتابخانه #برق
کتابخوانی جمعیتسهیلگر: جواد ماهردوشنبه ها ساعت 17 تا 18تربت حیدریه، شهرک ولی عصر، کتابخانه ی امام رضاویژه ی دختران و پسران 6 تا 12 سال(تابستان داغ با خواندنی های شیرین)حضور در این جلسه رایگان و آزاد است ولی اگر سئوالی دارید با من تماس بگیرید: 09151308956
1353) مُرغانهتوی خانه گاهی می بینم دمی یا گوشی یا پنجه ای از زیر مبل بیرون زده. "ببری" است. درازکشیده و چرت می زند. ببری چندمین جراحتش را پشت سر گذاشته و حالا با درک بهتری از زندگی، بااحتیاط زندگی می کند. ببری گربه ای است که دو سال پیش به ما پناه آورد. تصادف کرده بود و با پای خونین از ما کمک خواست. ما او را بیمارستان بردیم. پایش قطع شد و او گفت: "حالا که این جور است من پیش شما می مانم. یعنی توی خانه ی شما یک وجب جا برای من پیدانمی شود؟" گفتیم: "بمان." حالا ببری با ما به خانه ی جدیدی که ساخته ایم آمده. شب به شب مرغانه اش را می خورد و گوشه کنار خانه و حیاط می گردد. مراقب است موشی چوشی مِگَلی به خانه حمله نکند. روی شن های حیاطِ خاکی خانه با ابهت یک ببر درازمی کشد و دم تکان می دهد و از قلمروش محافظت می کند.#ببری
1352) نوبلکسی هست که نوشته های مرا در مجله ای چاپ می کند. کسی که گاهی خارج می رود. همسرم می گوید: "به خانم فلانی( که رابط ماست) بگو که به او بگوید نوشته های مرا در خارج به کسی یا جایی بدهد. کسی که بابت این نوشته ها پول بدهد. بگو این پولی که شما می دهید خوب است اما خارج پول بهتری می دهند." می گوید: "من دلم روشن است که تو بالاخره یک جایزه ای نوبلی چیزی از خارج می بری." من مِن مِن می کنم و می گویم: "ما فقیرمردم وقتی مُردیم معروف می شویم." او می گوید: "همه همین طورند." ناگهان می گوید: ولش کن. انشاءالله صدوبیست سال زنده باشی و کارکنی. می گویم: انشاءالله.#نوشتن #مجله
1351) برای روزهای مبادا"ماجراهای ریگو و رُزا" می خوانیم. "داستان هایی از باغ وحش و داستان هایی از زندگی." "بیست و هشت داستان فلسفی برای 7 تا 77 ساله ها." ریگو و رزا بین کتاب هایم بازی می کردند. دنبال بهانه ای برای خواندن بودم. این بهانه را "محمد عابدین پور" از "مرند" دستم داد. نقد محمد( اگر تو را گاز بگیرم...) در مجله ی "عروسک سخنگو"ی شماره ی 357 ریگو و رزا را در دلم نشاند. و خواندن را با پسرها آغازکردیم. همسرم هم کتاب را دوست دارد."تازه کارها"ی "ماریو بارگاس یوسا" می خوانم. کتاب شامل 7 داستان کوتاه است. "خجسته کیهان" این کتاب را ترجمه و نشر "کتاب پارسه" چاپ کرده. نمی توانم بگویم ترجمه خوب است یا نه. داستان تازه کارها به شدت درون فرهنگی همراه با آداب و رسوم بومی است که ترجمه و انتقال مفهوم را سخت و پیچیده می کند. مجله ی "نافه" ی آبان ماه 89 چند صفحه درباره ی یوسا دارد. آن چند صفحه را خواندم. نگه داری مجله های قدیمی کار شیرین و مفیدی است. نافه ی آبان 89 یک گفت و گوی خواندنی با "مسعود کیمیایی"، یک گفت و گو با "گونتر گراس" و یک گفت و گو با "کیهان کلهر" دارد. مجله های قدیمی ذخیره ای است برای روزهای مبادا. روزهایی که دست و دل کسی به کار فرهنگی نمی رود. #کتاب #پسرها #مجله #عروسک
با سلام📚آشنایی مقدماتی با خواندن و نوشتنویژه ی کودکانی که مهرماه به پایه ی اول ابتدایی می روند.سه جلسه: 500 هزار تومان🌺آموزشگر: جواد ماهر⛺️مکان: شهرک ولی عصر، یاس 1، پلاک 5ظرفیت محدود☎️برای ثبت نام تماس بگیرید: 09151308956