شاید آرامش، نبودن آشفتگی نیست؛ توانایی موندن کنار خودت، وسط آشفتگیه.

آدم وقتی جوان است ، به پیری جور دیگری فکر می‌کندفکر می‌کند پیری یک حالت عجیب و غریبی استکه به اندازه ی صدها کیلومترو صدها سال از آدم دور استاما وقتی به آن می رسدمی بیند هنوز همان دخترک پانزده ساله استکه موهایش سفید شده ، دور چشم هایش چین افتادهپاهایش ضعف می رود و دیگر نمی تواندپله‌ها را سه تا یکی کندو از همه بدتر بار خاطره‌ هاستکه روی دوش آدم سنگینی می‌کند📘 چهل سالگی👤 #ناهید_طباطبایی ‌l

به قول دکتر انوشه:خودت رو جایی خرج کن که بیارزهوقتی میگم خودت یعنی: وقتت، انرژیت، احساساتت! چون همه لیاقت انرژی شما رو ندارن...

وقتی که احساس تنهایی می‌کنید و به تنگ آمده ایداحتمال آن که انتخاب های ضعیف تری بکنید ، بالا می روداستیصال برای دوست داشتن ، آدم را به کجا که نمی‌کشاندبا شکم خالی به خرید نرویدچون هر غذای ناسالمی را انتخاب خواهید کرد

اگر هرگز آرزوهای بزرگ در سر نمی پرورانی زیرا به حقیقت؛ پیوستن آنها را امری محال میدانی، فراموش نکن که سفر قهرمانانه این اجازه رو به تو میدهد که برای به حقیقت پیوستن آرزوهایت توانایی های درونت را بیابی...

زندگى كوتاههبا آدم درست بگذرونشاونى كه كنارش « زندگى» زندگى تره…شبتون غرق نور

هر زمان که به چشم‌هایم اعتماد نکردم، فرصتی را برای محافظت از خودم از دست دادم.هر زمان که به حرفهای آدمها بیشتر از رفتارهایشان اعتماد کردم، بیشتر بر زمانِ از دست رفته‌ام آه کشیدم. هر زمان که شواهد را جدی نگرفتم، بیشتر خودم و دیگران را فریب دادم.خودم را با گفتن این جمله که صبر کن آنطور میشود که میگویند و دیگران را با به ظاهر صبور بودنم!