این سبزیها رو تو برنامه غذاییت بذارJoin →@majale_zan

..‌‏≣ 4 کارمای مهم که بخشیده نمیشود.✦📎 پاکسازی کارما 📎.

🌙 باید بدونی که رمز سلامت در تعادل خواب و فعالیته! هر روز نکات طلایی ما رو دریافت کن و به زندگیت تعادل بده.✅ عضو کانال شو و به جمع آگاه‌ها بپیوند!👇t.me/+_cD1CX-8bj5hNTlk

موافقین؟میشه اینطوری بود؟اینقدر خوب؟Join →@majale_zan

لطفا توی بشقاب من بی اجازه غذا نریزبشقاب غذای من مرز من است. نه می‌خواهم کسی بی‌اجازه چیزی از آن بردارد و نه کسی از روی مهر و بی‌اجازه چیزی به آن اضافه کند. نمی‌خواهم کسی برایم غذای بیشتری بریزد. نمی‌خواهم کسی بگوید که نمی‌فهمم چقدر باید بخورم، چرا از فلان چیز کم خوردم یا چرا فلان چیز را می‌خورم. بشقاب غذای من از اولین مرزهای من است. بشقاب غذا از اولین جاهایی است که در خانه یاد می‌گیرم دیگری حق دارد یا ندارد که بی‌اجازه و حتی از روی محبت از مرزهای من عبور کند. بشقاب غذا جایی است که بسیاری از ما با آن بی‌مرز بودن، بدیِ مرز داشتن و ناتوانی در نه گفتن را آموخته‌ایم. این مفاهیمِ عجیبِ لطف و تعارف، این نه‌های شنیده نشده و به‌رسمیت شناخته‌نشده، این محبّت‌های مرزشکنِ ظاهراً بی‌هزینه، این من دوستت دارم پس حق دارم هرکجای زندگی‌ات که خواستم حضور داشته باشم‌ها، این من خیرت را می‌خواهم و بهتر از تو می‌دانم‌ها، این پدر و مادر را به بهای رنجیدنِ مدام خود نرنجاندن‌ها، این ناراحت نشو که فلانی نرنجدها، این لبخندهای زورکی برای خوش‌آمدن دیگری از نوزادی تا بررگسالی، این به احساس و عواطف و عقل خود شک کردن‌ها، این نه گفتن را گناه و مرز داشتن را بی‌حترامی دانستن‌ها، این حتی مالک بدن خود نبودن‌ها‌، این همه مرز نیاموختن‌های پرهزینه، همه این‌ها از خانه، از سفره غذا، از لباس و از بدن در کودکی آغاز می‌شوند و به همه جا، به بدن و ذهن در بزرگسالی، به وقت و عمر، به کار و روابط و پول و هر مرز و حریم دیگری کشیده می‌شوند. عاقبتش هم خیلی وقت‌ها می‌شود اضطراب و خشم و شرم. چه کسی فکرش را می‌کند که بخش زیادی از اضطراب در بزرگسالی از همان سفره و بشقابِ غذا آغاز شده باشد. باید به پشت مرزها برگشت. باید پاسِ ظرف غذا و تن و لبخندهای خود را داشت. باید آزادی و مرز داشتن (که واقعاً با خودخواهی و ندیدن دیگری فرق دارد) را از کوچکترین چیزها آغاز کنیم. باید بتوانیم نه بگوییم، اول به لقمه‌های غذا و بعد به لقمه‌های اجبار در همه جا. پس زنده باد بشقاب غذای من وقتی که تنها خودم برای آن تصمیم می‌گیرم. Join →@majale_zan

آرزو می‌کنم...که این صبح چشمانتان را به روی خوشبختی ، آرامش و معجزه باز کنید.Join →@majale_zan

اگه واقعاً کسی رو دوست داشته باشی، باید بلد باشی صبر کنی.عشق یعنی عجله نکردن. یعنی مدام توقع نداشتن و زور نزدن که همه‌چیز دقیقاً همون‌جوری که تو می‌خوای پیش بره.گاهی آدمی که دوستش داری، به زمان احتیاج داره؛ زمان برای خوب شدن، برای رشد کردن، یا حتی برای اینکه دوباره خودش رو پیدا کنه.و اگه عشقت واقعی باشه، این فضا رو بهش می‌دی؛ بدون اینکه با عذاب وجدان یا فشار، مجبورش کنی زودتر برگرده.صبر کردن هم به این معنی نیست که زندگیت رو متوقف کنی و فقط منتظر بمونی. یعنی با وجود همه فاصله‌ها، سکوت‌ها و گذر زمان، هنوز به اون ارتباط ایمان داشته باشی.عشقی که واقعاً قسمت تو باشه، گم نمی‌شه. وقتی هر دو قلب آماده باشن، دوباره راهش رو به سمتت پیدا می‌کنه. Join →@majale_zan