💢مکان کنترل؛ درونی یا بیرونی!🔴دو کارمند را تصور کنید که هر دو در ارزیابی عملکرد سالانه، امتیاز مطلو…
انتشار: 2026/07/11 08:05 UTC
💢مکان کنترل؛ درونی یا بیرونی!🔴دو کارمند را تصور کنید که هر دو در ارزیابی عملکرد سالانه، امتیاز مطلوبی نگرفتهاند. نفر اول میگوید: «مدیر با من مشکل دارد، سیستم عادلانه نیست و هیچ تلاشی نتیجه نمیدهد.» نفر دوم، با وجود پذیرش کاستیهای سازمان، از خود میپرسد: «من چه مهارتی را باید تقویت کنم تا در ارزیابی بعدی بهتر ظاهر شوم؟» این تفاوت، فقط اختلاف در نوع نگاه نیست؛ بلکه بازتاب مفهومی است که روانشناس آمریکایی جولیان راتر (Julian Rotter) آن را «مکان کنترل» (Locus of Control) نامید.🟢راتر در دهه ۱۹۶۰ نشان داد که انسانها از نظر منشأ کنترل رویدادهای زندگی، گرایشهای متفاوتی دارند. افرادی که مکان کنترل درونی دارند، معتقدند موفقیتها و شکستهایشان تا حد زیادی نتیجه انتخابها، تلاشها و رفتارهای خودشان است. در مقابل، کسانی که مکان کنترل بیرونی دارند، بیشتر شانس، تقدیر، شرایط محیطی یا رفتار دیگران را عامل اصلی نتایج میدانند.🔵البته هیچ انسانی کاملاً درونی یا کاملاً بیرونی نیست. همه ما روی یک طیف قرار داریم و بسته به شرایط، ممکن است هر دو نوع نگرش را تجربه کنیم. اما گرایش غالب ما، تأثیر قابلتوجهی بر کیفیت تصمیمگیری، انگیزه، تابآوری و حتی رضایت از زندگی دارد.🟤پژوهشهای متعدد نشان دادهاند افرادی که مکان کنترل درونی قویتری دارند، معمولاً مسئولیتپذیرترند، برای خود هدف تعیین میکنند، در برابر شکست زود تسلیم نمیشوند و بیشتر به دنبال یادگیری و اصلاح رفتار هستند. آنها شکست را نه یک بنبست، بلکه بازخوردی برای بهتر شدن میبینند. در مقابل، غلبه مکان کنترل بیرونی میتواند به احساس درماندگی، کاهش انگیزه و انتظار منفعلانه برای تغییر شرایط منجر شود.🟠در مدیریت نیز این تفاوت بهخوبی دیده میشود. مدیری که همه مشکلات را به اقتصاد، قوانین، کمبود بودجه یا کارکنان نسبت میدهد، معمولاً فرصت اندکی برای تغییر ایجاد میکند. اما مدیری که میپرسد «در محدوده اختیارات من انجام چه اقداماتی ممکن است؟» حتی در شرایط دشوار نیز راههایی برای پیشرفت پیدا میکند.🟡با اینحال، مکان کنترل درونی به معنای نادیده گرفتن واقعیتهای بیرونی نیست. رکود اقتصادی، تغییرات فناوری، بحرانهای اجتماعی یا تصمیمهای کلان، واقعیتهایی هستند که بر عملکرد افراد و سازمانها اثر میگذارند. تفاوت در این است که افراد دارای مکان کنترل درونی، پس از پذیرش این واقعیتها، تمرکز خود را بر بخش قابلکنترل ماجرا قرار میدهند.🟣برای کارکنان، این نگرش پیام روشنی دارد. اگر به جای گلایه دائمی از مدیر، حقوق، قوانین یا همکاران، بخشی از انرژی خود را صرف یادگیری یک مهارت جدید، بهبود ارتباطات، افزایش کیفیت کار یا مدیریت زمان کنند، احتمال پیشرفت شغلی آنها بهمراتب بیشتر خواهد بود. شاید همه عوامل در اختیار ما نباشد، اما تقریباً همیشه میتوانیم کیفیت عملکرد خود را ارتقا دهیم.⚫برای مدیران نیز مکان کنترل درونی یک مزیت راهبردی است. رهبرانی که مسئولیت نتایج را میپذیرند، فرهنگ یادگیری و پاسخگویی را در سازمان تقویت میکنند. در مقابل، اگر مدیر دائماً دیگران را مقصر بداند، این فرهنگ بهتدریج در سراسر سازمان گسترش مییابد و کارکنان نیز به جای حل مسئله، به دنبال یافتن مقصر خواهند بود.⚪این مفهوم برای شهروندان نیز کاربرد فراوانی دارد. بسیاری از مسائل اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی ممکن است خارج از اختیار ما باشند، اما شیوه رانندگی، رعایت قانون، احترام به حقوق دیگران، صرفهجویی در منابع، مطالعه، ارتقای مهارتهای فردی، مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه و تربیت صحیح فرزندان، همگی در حوزه انتخابهای ما قرار دارند. جامعه زمانی پیشرفت میکند که افراد، سهم خود را در بهبود شرایط جدی بگیرند.🔴اگر میخواهید گرایش خود را بسنجید، هر زمان که با مشکلی روبهرو شدید، از خود سه پرسش بپرسید:- چه بخشی از این وضعیت خارج از کنترل من است؟- چه بخشی در اختیار من قرار دارد؟- اولین اقدام کوچکی که همین امروز میتوانم انجام دهم چیست؟همین سه پرسش، ذهن را از گلایه به اقدام منتقل میکند.🟢تفاوت افراد موفق با دیگران همیشه در استعداد، سرمایه یا شانس نیست. بسیاری از آنها فقط یک عادت ذهنی متفاوت دارند: به جای تمرکز بر آنچه نمیتوانند تغییر دهند، بر آنچه در اختیارشان است تمرکز میکنند. این تغییر ساده، تصمیمهای بهتر، انگیزه بیشتر و احساس اثربخشی بالاتری ایجاد میکند. شاید نتوانیم همه اتفاقات زندگی را انتخاب کنیم، اما تقریباً همیشه میتوانیم نگرش و واکنش خود را انتخاب کنیم. و گاهی همین انتخاب، آغاز بزرگترین تغییرات فردی، سازمانی و اجتماعی است.@management_simple
پستهای تلگرام — مدیریت به زبان ساده
🔴 هر قانونشکنی، نشونهی یک کارمند مسئلهدار نیست.گاهی کارمند از یه قانون عبور میکنه، چون اون قانون با واقعیت کار جور درنمیاد.🔻مقالهای در Harvard Business Review با مرور بیش از ۲۵۰ پژوهش در چهار دهه، به یه نکته مهم میرسه:برای فهمیدن قانونشکنی کارکنان، فقط خودِ تخلف رو نبینید؛ انگیزه، شرایط و حتی سیستم رو هم بررسی کنید.۱۰ اصل برای مواجهه با قانونشکنی کارکنان:۱. هر تخلفی یه مسئله انضباطی نیست؛ گاهی یه پیام مدیریتیه.۲. وقتی یه قانون مدام شکسته میشه، شاید وقتشه خودِ قانون رو هم بررسی کنید.۳. تکرار یه تخلف میتونه درباره نقص سیستم بهتون اطلاعات بده.۴. قبل از برخورد، بفهمید انگیزه پشت قانونشکنی چی بوده.۵. همه قانونشکنیها از منفعت شخصی نمیان.۶. گاهی کارکنان برای کمک به مشتری، همکار یا حتی خودِ سازمان از یه قاعده عبور میکنن.۷. دو رفتار مشابه ممکنه انگیزههای کاملاً متفاوتی داشته باشن.۸. گاهی کارمند بین رعایت قانون و درست انجام دادن کار گیر میکنه.۹. تنبیه ممکنه رفتار رو متوقف کنه، اما لزوماً علتش رو برطرف نمیکنه.۱۰. یه تخلف ممکنه مسئله یک فرد باشه؛ تکرار یک تخلف میتونه مسئله سیستم باشه.📌اگر مدیر یا صاحب کسبوکارید و دوست دارید با ایدهها و پژوهشهای روز مدیریت جلو برید، آکادمی مدیران برجسته رو دنبال کنید🖊️آرامش روزخوش آکادمی مدیران برجسته ✅ آدرس اینستاگرام: instagram.com/arameshrouzkhosh?igsh=N21lY…
💢دلایل بی انگیزگی کارکنانبه جای اینکه در معرض مشکل باشیم، این مهم است که درک کنیم ما بهعنوان یک انسان به حس انگیزه و معنیدار بودن کاری که انجام میدهیم نیاز داریم. این بخشی از بیولوژی ماست. در حقیقت، یک بخشی در مغز ما به نام Seeking System (سیستم جستوجویی که در بخشی از مغز انسان قرار داشته و برای فراگیری مهارتها انگیزش ایجاد میکند) وجود دارد که برای یاد گرفتن مهارتهای جدید، انجام وظایف چالشبرانگیز اما معنیدار تولید امواج طبیعی میکند.هنگامی که ما این خواستهها را دنبال میکنیم، مقداری دوپامین دریافت میکنیم که انتقالدهنده عصبی بین انگیزه و لذت است که باعث میشود ما بیشتر در این فعالیتها شرکت کنیم و زمانی که سیستم خلق انگیزه در مغز ما فعال است، ما بیشتر احساس با انگیزه بودن، هدفمند بودن و پرانرژی بودن میکنیم. در حقیقت میتوان گفت بیشتر احساس زنده بودن میکنیم.کاوش کردن، آزمایش کردن، یادگرفتن؛ این همان شیوه و سبکی است که ما باید زندگی و کار کنیم. مشکل این است که کارمندان بیشماری نمیتوانند در این فعالیتها شرکت کنند، زیرا رویکرد سازمانهای ما جلوگیری و ممانعت از انجام چنین کارهایی است.با وجود این مشکلات، رهبران میتوانند بدون تغییر اساسی در فرهنگ و ساختار سازمانی، سیستم برانگیختن انگیزش در ساختار عصبی مغز کارکنانشان را فعال کنند و براساس تجربه همکاری که من با رهبران سازمانها در سراسر جهان داشتهام، اعتقاد دارم شما قادر خواهید بود که به تمامی اهداف کسبوکار دست یابید درحالیکه زندگی کارکنان را نیز بهبود بخشید.سه مساله کوچک اما پراهمیت که سیستم خلق انگیزش کارکنان را برمیانگیزد وجود دارد: 1️⃣آنها را تشویق کنید تا نقاط قوت خود را ارائه دهند.2️⃣فرصتی برای آزمایش، تحقیق و توسعه برای آنها فراهم کنید .3️⃣به آنها کمک کنید تا اهداف کاری را جزئی از اهداف شخصی خود بدانند و برای تحقق آن تلاش کنند.✍کانال مدیریت منابع انسانی @hrm_academy
💢 ۶۰۰ آموزش ۱۱۹ هزار تومنی ➕ ۸۰٪ تخفیف برای سایر آموزشهای فرادرس ✔️ در این طرح یادگیری، ۶۰۰ آموزش منتخب با قیمت ۱۱۹,۰۰۰ تومن در دسترس شماست و علاوه بر آن، سایر آموزشها با ۸۰ درصد تخفیف قابل دریافت است. 👇 دسترسی آسان به منابع آموزشی 👇 🔗 [آموزشهای مدیریت و صنایع] 🔗 [تمامی آموزشهای ۱۱۹ هزار تومنی] برای مشاهده سایر آموزشها و استفاده از تخفیف ۸۰ درصدی، روی لینک زیر کلیک کنید: 🔗 [مشاهده سایر آموزشها]🔄 FaraDars - فرادرس
💢رازی که برخی خلبانها میدانند، اما بعضی مدیران نه!✈️وقتی هواپیما وارد منطقهای از تلاطم شدید میشود، اتفاق جالبی رخ میدهد. اگر خلبان با آرامش توضیح دهد که «این تکانها طبیعی است، هواپیما برای چنین شرایطی طراحی شده و تا چند دقیقه دیگر از این منطقه عبور میکنیم»، اضطراب بسیاری از مسافران بهطور محسوسی کاهش مییابد. نکته جالب اینجاست که شدت تلاطم هیچ تغییری نکرده است؛ تنها چیزی که تغییر کرده، درک مسافران از وضعیت است. برخی خلبانها این راز را خوب میدانند؛ اما متأسفانه بعضی مدیران هنوز نه.🛩علت این پدیده آن است که مغز انسان بیش از خودِ خطر، از ابهام میترسد. توضیح کوتاه خلبان، چهار اثر مهم دارد. نخست، ابهام را از بین میبرد و ذهن دیگر مجبور نیست بدترین سناریوها را تصور کند. دوم، احساس کنترل را افزایش میدهد؛ زیرا مسافران میدانند فردی آگاه و باتجربه هدایت اوضاع را در دست دارد. سوم، اطلاعات، واکنش هیجانی را به تحلیل منطقی تبدیل میکند و شدت ترس را کاهش میدهد. و چهارم، اعتماد را تقویت میکند؛ زیرا خلبان نشان میدهد شرایط را میشناسد و برای آن آماده است.🛫در سازمانها نیز بحران اجتنابناپذیر است؛ کاهش فروش، تغییر ساختار، جابهجایی مدیران، تأخیر در پرداختها یا اجرای تصمیمهای دشوار. اما آنچه کارکنان را بیش از خودِ بحران فرسوده میکند، ابهام است. وقتی مدیر سکوت میکند، ذهن کارکنان جای خالی اطلاعات را با شایعه، گمانهزنی و بدترین برداشتهای ممکن پر میکند. در چنین شرایطی، ترس سریعتر از واقعیت در سازمان منتشر میشود.🛬درس مدیریت از کابین خلبان روشن است: در بحران، کارکنان بیش از آنکه به پاسخ همه پرسشها نیاز داشته باشند، به حضور و توضیح مدیر نیاز دارند. مدیران بزرگ همیشه نمیتوانند تلاطم را متوقف کنند، اما میتوانند از گسترش ترس جلوگیری کنند. گاهی یک توضیح صادقانه و دو دقیقهای، ارزشی بیشتر از ساعتها جلسه، دهها بخشنامه و صدها پیام انگیزشی دارد. سکوت، ابهام را تغذیه میکند؛ اما گفتوگوی شفاف، اعتماد میسازد و اعتماد، مهمترین سرمایه هر سازمان در روزهای پرتلاطم است.@management_simple
💢هر زمان شنيديد كه مدير شما میگويد: "بايد تلاشمان را چند برابر كنيم." بدانيد كه به سخنان يک بازنده گوش میدهيد. شما با استراتژی و تاكتيک بهتر موفق میشويد، نه با تلاش بيشتر.@management_simple
‼️ فقط با ۱۱۹ هزار تومن، مهارت جدید یاد بگیر ‼️ ♨️ قیمت استثنایی برای ۶۰۰ دوره آموزشیِ فرادرس 📣 برای مشاهده آموزشهای هر دسته بندی، روی عنوان مورد نظر کلیک کنید: 👇 ✅ مدیریت و صنایع | دروس دانشگاهی ✅ هوش مصنوعی | برنامه نویسی ✅ زبانهای خارجی | اکسل Excel ✅ بازاریابی و کسب و کار | بازارهای مالی ✅ مهارتهای عمومی | طراحی سایت 🔗 لیست تمامی ۶۰۰ آموزش - [کلیک کنید]🔄 FaraDars - فرادرس
