💢جلسات، قاتل خاموش بهره‌وری 📍۷۱٪ مدیران، جلسات کاری را بی‌فایده می‌دانند — و دلیلش فقط طولانی بودن…

اعلام‌‌ سیگنال ارز هر شب بدون پرداخت هزینه سود کردی مارو دعا کن👇t.me/+vF3Cos8iNJ1iZWY0 پیشنهاد #ویژه ما برای فردا 👆V I P

💢سوگیری هزینه از دست رفتهدر جلسه مشاوره، فردی با این مشخصات سراغم آمد:آقا، کارمند با حقوق ماهیانه 35 میلیون تومان، صاحب 2 فرزند، سن 45 سالمشکلش این بود که این حقوق کفاف مخارج زندگی‌اش را نمی‌داد بطوری که بحث بر سر پول به یکی از بگومگوهای اصلی با همسرش تبدیل شده بود. این را هم اضافه کنم که وی از چند سال پیش در حوزه دیگری سرمایه گذاری کرده بود اما نهایت پولی که توانسته بود سال گذشته یعنی سال 1404 از این راه بدست بیاورد حدود 80 میلیون تومان بود.در این گفتگو از او خواستم تصور کند هیچ درآمدی نداشت نه از راه کارمندی و نه از راه آن شغل پاره وقت، چه می‌کرد. پاسخ داد سؤال سختی است. بنظرم سختی این سؤال از آن رو نبود که پیدا کردن راه‌های جایگزین برای کسب درآمد دشوار است که البته این هم کار آسانی نیست بلکه سختی‌اش به دلیل دیگری بود که در ادامه توضیح می‌دهم.او فکر می‌کرد که اگر دیسیپلین داشته باشد و بهتر بتواند زمان را مدیریت کند خواهد توانست پول بیشتری از آن شغل پاره وقت بدست بیاورد. اما من مخالف بودم زیرا بنظرم این بازار همچون جویی است که اگر صبح تا شب هم بطور منظم بر سرش بنشینیم و قلاب بیندازیم نهایت خواهیم توانست چند ماهی ریز صید کنیم و خبری از ماهیان درشت نخواهد بود.از او خواستم توضیح دهد چرا در تایم بعدازظهر به کار دیگری مشغول نمی‌شود گفت دلم نمی‌آید این شغل پاره وقت را کنار بگذارم. پرسیدم: چرا؟ گفت احتمالاً به دلیل سوگیری «هزینه از دست رفته». یعنی بدلیل هزینه‌های پولی و زمانی که این سالها در این راه صرف کردم و الان باید آن را کنار بگذارم.واقعیت آن است او که کاملاً درست می‌گفت؛ ما بسیاری از اوقات دلبسته روش، رویکرد، راه حل و شغلی می‌شویم که منفعت چندانی برایمان ندارد اما نمی‌توانیم آن را کنار بگذاریم چون وقتی با خود فکر می‌کنیم این همه هزینه در این راه صرف کرده‌ایم و الان باید آن را نادیده بگیریم خیلی دردمان می‌آید. به تعبیر راسل، فیلسوف انگلیسی، مثل آن است که راهی پر سنگلاخ را سالها با پای برهنه پیموده و الان کسی به ما می‌گوید که مسیر را اشتباه رفته‌ایم. قطعاً حس خیلی بدی به ما دست می‌دهد.بنظرم در این مواقع اگر با تحلیل و منطق به این نتیجه رسیده‌ایم که به این سوگیری گرفتاریم، شهامت داشته باشیم و به جای تفکر به گذشته، به حال و آینده‌ای فکر کنیم که پیش رویمان است. هیچ توجیه منطقی ندارد که حال و آینده را خراب کنیم چون به گذشته گند زده‌ایم.@mba_event

💢 در قرن بیست و یکم مهم ترین منبع سازمانها، منابع مالی، فیزیکی، فناوری، زمین و سایر دارایی ها نیستند بلکه این منابع انسانی یک سازمان هستند که موجب ایجاد تفاوت های منحصر به فرد در سازمان ها و خلق مزیت رقابتی می شوند برای یادگیری و بهبود مهارت های انسانی به کانال ذیل مراجعه کنید 👇👇👇@organizationalbehavior @organizationalbehavior @organizationalbehavior

خیلیا اصرار کردن دوباره لینک vip رایگان و بزارماین شانس اونایی بوده ک انلاین بودنی بار ی شانس دیگه میدم ب بقیه انلاینیا😉لینک vip👇✅t.me/+uBQnE8Q1m1w0ZDFkhttps://t.me/+uBQnE…

💢 اثرات ماندگار یک شکست بزرگ که نباید آن را دست کم گرفت!گاهی یه شکست بزرگ، فقط یه نتیجه رو از ما نمی‌گیره، بلکه باورمون به خودمون رو هم ازمون می‌گیره.بعد از اون، دیگه فقط با مسئله‌ی جدید نمی‌جنگیم، بلکه دائم در حال جنگ با خاطره‌ی شکست قبلی هم هستیم.کسی که یک بار در رابطه‌ای آسیب دیده، گاهی قبل از شروع رابطه‌ی بعدی، از نظر روانی شکست خورده.کسی که یک بار در کسب‌وکارش شکست خورده، ممکنه قبل از شروع پروژه‌ی بعدی، دیگر جرأت ریسک نداشته باشه.کسی که چند بار در کنکور، مصاحبه‌ی شغلی یا امتحان ناموفق بوده، گاهی نه به خاطر ناتوانی، بلکه به خاطر انتظار شکست، عملکرد واقعی‌ش رو از دست می‌ده.💡 در واقع بزرگ‌ترین اثر بعضی شکست‌ها، خودِ شکست نیست، بلکه اینه که ذهن ما رو قانع می‌ کنه که: «دیگه نمی‌شه.»✍ ایستارتاپس@mba_event

💢کدام بیشتر انگیزاننده است؛ پاداش یا تنبیه؟جرمی بنتهام فیلسوف قرن ۱۸ می نویسد: “درد و لذت، تمام اعمال، گفتار و افکار ما را هدایت می‌کند”. عصب‌شناسی امروز نیز نظریه بنتهام را تایید می‌کند.خیلی عجیب نیست سازمان‌ها هم وقتی می‌خواهند انگیزه انجام کاری را بدهند، یا وعده لذت ناشی از پاداش را می‌دهند و یا درد ناشی از تنبیه. اما کدام را باید استفاده کرد؟ وعده هویج یا تهدید چوب؟بر اساس پژوهشی که در یک بیمارستان نیویورک برای تشویق کارکنان بخش مراقبت پزشکی برای شستن دستشان انجام شد، برای این سوال جوابی به دست می‌دهد. در ابتدا در جلوی دستگاه ضدعفونی کننده دست، پیام‌های هشدار‌آمیز مبنی بر خطرات نشستن دست پخش شد اما تنها ۱۰ درصد از افراد دستشان را ضدعفونی می‌کردند. بعد از انجام یک مداخله و افزودن یک بُرد الکترونیکی جریان تغییر کرد. این بُرد الکترونیکی بعد از هر بار استفاده عبارت “کارِت عالی بود” را بازگو می‌کرد و به عبارتی بازخورد مثبت می‌داد. در نتیجه افراد بیشتری ترغیب به استفاده شدند.بر این اساس پاداش انگیزاننده قوی‌تری است اما نه همیشه!علم عصب‌شناسی توصیه می‌کند، زمانی که می‌خواهید افراد را تشویق به انجام کاری کنید، بهترین انگیزه پاداش و تصویر کردن لذت ناشی از آن است. اما زمانی که می‌خواهید افراد را از کاری منع کنید، بهترین انگیزاننده تنبیه است.این موضوع کاملا به ساختار مغز ما مرتبط است. وقتی انتظار پاداش و چیزهای خوب را داریم، مغز ما دستور “برو” را می‌دهد. اما وقتی انتظار چیزهای سخت و درد را داریم، مغز ما فرمان “ایست” را می‌دهد.برای مثال اگر حتی به فرزند خود می‌گویید: “اگر دیگر کتاب را پاره نکنی برات شکلات می‌خرم” احتمالا زیاد اثربخش نخواهد بود. اما اگر بگویید “اگر کتاب را پاره کنی، از استفاده از تبلت محروم می‌شوی” احتمالا اثر بیشتری خواهد داشت.تنبیه و پاداش در جای خود اثربخش هستند. فقط باید حواسمان باشد دنبال منع هستیم یا ترویج.✍بازنشر از: اچ آر یار@organizationalbehavior