برای پایان جام جهانی ۲۰۲۶یک عالمه کارت فوتبالی خریدیم.‌.. نیما با همان دقت و حوصله‌ای که فقط خودش دارد، یکی‌یکی چیده‌شان توی دو تا آلبوم...گاهی می‌آید کنارم می‌نشیند، آلبوم را باز می‌کند و برایم توضیح می‌دهد چرا این کارت باید در این صفحه باشد، چرا این بازیکن را بیشتر دوست دارد، چرا بعضی کارتها باید بیرون از آلبوم باشند... من گوش می‌دهم. شاید همه‌ی اسم‌ها و جزئیات را یادم نماند، اما شوق صدایش را دوست دارم.... هر بار که برای بازی‌های مهم مهمان داشتیم یا جایی مهمان بودیم، آلبومش را هم با خودش آورد. انگار برایش بخشی از هیجان بازی‌ها بود. باید صدایش را ضبط کنم... شاید یک روزی دلم بخواهد دوباره بشنوم که چطور با این جدیت درباره کارتهایش حرف می‌زد.قبل‌ از جام جهانی هم فوتبالی بودند ولی نه اینقدر... دوچرخه‌سواری می‌کردند، توی پارک بسکتبال بازی می‌کردند... اما این یک ماه اخیر روزشان عوض شد. فقط فوتبال! جوری که انگار دروازه‌ی پارک محل را به نام خودشان زده‌بودند. قمقمه‌هایشان را کنار زمین می‌انداختند و با تمام جدیت بازی می‌کردند. انگار که یک فینال واقعی است... مانی لوگوی تیم مورد علاقه اش را خریده و انداخته گردنش... عکس پروفایل هر دوتایشان به ستاره‌های فوتبال تغییر کرده...برای آن سی سانت افساید ایران حسابی دمغ شدند، برای حذف رونالدو گریه کردند و در نهایت امشب با قهرمانی اسپانیا خوشحال شدند و با دوستانشان حسابی بالا و پایین پریدند... و جام جهانی ۲۰۲۶ تمام شد...ولی ممنونم.... ممنون برای تمام لحظه‌هایی که فوتبال را به من یاد دادید... برای تمام شادی‌ها، ناراحتی‌ها، بحث‌ها، پیش‌بینی‌ها و وقت‌های اضافه‌ای که کنار هم گذراندیم و خوشحالم که این بخش از زندگی‌تان را دیدم و لمس کردم...رفت تا چهارسال بعد.... تا روزهایی که نمی‌دانم چه شکلی خواهند بود. نمی‌دانم آن موقع هنوز کنارم می‌نشینند و با هیجان درباره ترکیب تیم‌ها و لحظه‌های بازی حرف می‌زنند یا نه.... نمی‌دانم هنوز برایشان مهم است که مادرشان بداند چرا فلان بازیکن را دوست دارند... اما می‌خواهم اینجا خطاب بهشان بنویسم :آهای مانیِ هفده‌ساله‌ی ۲۰۳۰ و نیمای پانزده‌ساله‌ی ۲۰۳۰ ! خیلی زود بزرگ شدید...قبول نیست... من هنوز آماده‌ نیستم... VAR نداریم؟ این‌قدر سریع رفتن از کودکی به بزرگسالی، خدایی خطاست...#فاطمه_شاهبگلو@manima4