⁉️*چرا در ایران ؟!*مدت‌هاست در هر جمع و گروهی این سؤال طرح می‌شود که: چرا در ایران اختلاس زیاد است؟…

⁉️*چرا در ایران ؟!*مدت‌هاست در هر جمع و گروهی این سؤال طرح می‌شود که: چرا در ایران اختلاس زیاد است؟چرا تهمت فراوان است ؟چرا دروغ بی‌شمار است؟چرا زیرآب زنی در کار و خیانت در شغل و فساد در خانواده افزون شده است؟ چرا جوانان به مواد مخدر روی آورده‌اند ؟ چرا رابطه‌های آن‌چنانی رواج یافته ؟! چرا میزان تصادفات رانندگی زیاد شده؟ چرا دعواهای خانگی و خیابانی و چاقوکشی و قتل و جنایت و تجاوز روز به روز بیشتر می‌شود؟ چرا تحمل ایرانی‌ها کم شده؟. چرا فحش زیاد شده ..؟ چرا هرکس که سفری به اروپا می‌کند می‌گوید آن‌جا احترام دیده و در ایران بی‌احترامی ...؟چرا و چرا ؟؟؟مگر از صبح تاشب نوای دین از صدا و سیما به گوش نمی‌رسد؟ مگر هر هفته در کل کشور نماز جمعه برگزار نمی‌شود؟ مگر این همه مداح و سخنران که شب و روز از خدا و پیغمبر می‌گویند کم است ؟پس چرا مشکلات اخلاقی جامعه روز به روز اسفناک‌تر و فجیع‌تر می‌شود؟؟خلاصه :چرا جامعه ایران از اخلاق دور شده است؟پاسخ این همه سؤال فقط یک عبارت است:*ابهام از آینده و اخلاقی زیستن*در دهۀ ۱۹۶۰ تعدادی از روان‌شناسان اجتماعی فرانسوی با همكاری یك مؤسسۀ تحقیقاتی بزرگ، در اروپا یك مركز شبانه روزی تأسیس كردند. در این مركز، نوجوانان ۱۲ تا ۱۹ سال آموزش می‌دیدند و زندگی می‌كردند. مدّت یك سال همه چیز به صورت عادی جریان داشت و آزمایش‌های مختلف كمی و كیفی بر روی آنان انجام گرفت. در طول این یك سال، هر نوجوان سه وعدۀ غذایی روزانه با احتساب میان وعده‌ها، ۸۰۰ گرم غذا می‌خورد. پس از یك سال به تدریج و آگاهانه شایعه كردند به علت وضعیت اقتصادی نابسامان شبانه‌روزی، ممكن است غذا به لحاظ كمی و كیفی جیره‌بندی شود. شش ماه بعد از این شایعه، میزان غذای مصرفی روزانه هر فرد از ۸۰۰ گرم به ۱۲۰۰ گرم افزایش یافت. هنگامی كه عملاً جیره‌بندی را آغاز كردند، مصرف غذا از ۱۲۰۰ گرم به ۱۵۰۰ گرم رسید و حتی در اواخر این دورۀ چهارساله، نوجوانانی بودند كه در شبانه روز بیش از ۵ كیلوگرم غذا می‌خوردند. دلیل افزایش مصرف این بود كه *نوجوانان آیندۀ خود را مبهم می‌دیدند.*هنگامی كه مركز شبانه‌روزی در وضع عادی قرار داشت، افراد غذای خود را به یكدیگر تعارف می‌كردند و نسبت به یكدیگر رابطه‌ای مبتنی بر نیكوكاری، شفقت و نوعی از خودگذشتگی داشتند. امّا هنگامی كه شایعۀ كمبود غذا مطرح شد، تعارفات، رعایت ادب و رفتارهای مهربانانه، نسبت به یكدیگر كمتر شد. در واقع به دلیل مبهم بودن آینده، اخلاقی زیستن بر پایۀ عدالت، احسان، رعایت ادب و ... به مرور زمان كمرنگ گشت.آیندهٔ مبهم و نامعلوم افراد از نظر مالی، شغلی و... آستانۀ اخلاق و تحمل را در هر جامعه‌ای كاهش می‌دهد. به طور مثال، در جامعه‌ای كه همۀ افراد با هر تخصصی می‌توانند شغلی داشته باشند، كارشكنی، حسادت، تهمت، سخن‌چینی، چاپلوسی و.. كمتر است. به طور كلی در جامعه‌ای كه نیازهای اساسی انسان‌ها در آن تأمین می‌شود، افراد بر پایۀ موازین اخلاقی زندگی می‌كنند.پس اخلاقی زیستن ارتباطی به نصیحت‌های اخلاقی و ازدیاد مجالس دینی ندارد. اخلاقی زیستن نیاز به آرامش ذهنی و ثبات اقتصادی دارد.به جای صرف هزینه‌های بسیار برای دعاهای مستحب کمیل و ندبه و سخنرانی‌های خسته کننده و مداحی‌های سوزناک و خرج برای برپایی مجالس و همایش‌های بی‌اثر ؛ بهتر است *ثروت عمومی را به واجبات مردم یعنی مخصوصاً ازدواج و اشتغال منتقل کنید.*جوانی که شغل دارد و ازدواج کرده، با خوش بینی به آینده می‌نگرد و همین آرامش به او زندگی اخلاقی بهتری هدیه خواهد داد ...پس ، لطفاً *مستحبات را کم کنید و به واجبات برسید.*🎙️سخنرانی استاد مصطفی ملکیان با عنوان اخلاق و آسیب‌های اجتماعی