♦️نقد و نقادی یا تاختن؟🔸امید اخوی پیشازاین در یادداشتی که در پی انتشار گفتوگوی یوتیوبی حسن حضرتی…
انتشار: 2026/07/16 17:09 UTC
♦️نقد و نقادی یا تاختن؟🔸امید اخوی پیشازاین در یادداشتی که در پی انتشار گفتوگوی یوتیوبی حسن حضرتی و جواد عباسی در نقد آسیبشناسی رشتهٔ تاریخ نوشت به لزوم جوانگرایی در رشتهٔ تاریخ اشاره کرده بود و امروز نیز بار دیگر با مقایسهٔ عجیب علوم انسانی با فوتبال به این موضوع پرداخته است.🔸ناگفته پیداست که تجربهٔ انباشتهٔ نسلهای پیشین در رشتهٔ تاریخ اهمیت فراوان دارد و از این نظر با هیچ رشته، مهارت، فن یا ورزشی مقایسهشدنی نیست. دیگر اینکه، مردمنامه در طول یک دهه فعالیت خود همواره به دانشجویان میدان داده است، چه افرادی که در این پویش شرکت داشتند و چه دانشجویان کارشناسی که مقالهشان در مردمنامه چاپ شده است. این یکی از افتخارات مردمنامه هست و خواهد بود. بخش تلگرامنوشتههای مردمنامه نیز انباشته از یادداشتهای دانشجویان است. 🔸همانطور که پیشازاین، دبیر نشستها و برنامههای مجازی مردمنامه، محمدجواد محمدحسینی، در یادداشتی اشاره کرد، مردمنامه همواره تأکید کرده است که از حضور دانشجویان برای این گفتوگوها بسیار استقبال میکند، اما شوربختانه از آن زمان تا کنون، هیچ پیشنهادی ازسوی دانشجویان دریافت نشده است. در اینجا نیز بار دیگر از هریک از دانشجویان گرامی که تمایل به گفتوگو دربارهٔ وضعیت رشتهٔ تاریخ دارند دعوت میشود. لذا هریک از دانشجویان، با هر دیدگاهی، میتوانند تشریف بیاورند و در یوتیوب مردمنامه سخن بگویند یا یادداشتهای خود را برای ما بفرستند تا در تلگرام منتشر شود. 🔸درعینحال، یادآوری این نکته مهم است که هیچ ضرورتی وجود ندارد که فقط مردمنامه بستر چنین نشستها و گفتوگوهایی باشد. بجاست این سؤال پرسیده شود که چرا بار «ایجاد فضای تازه برای گفتوگو دربارهٔ آسیبشناسی رشتهٔ تاریخ» را فقط بر مردمنامه مینهید؟ چرا گشودن «فضای لازم برای این مشارکت» را فقط متوجه مردمنامه میدانید که نهادی مستقل است و با دشواریهای گوناگون روبهرو است؟ انبوهی از انجمنها و نهادهای دیگر هستند که میتوانند بستر چنین گفتوگوهایی باشند. نهادهایی مانند انجمن ایرانی تاریخ و بهویژه انجمنهای دانشجویی تاریخ در دانشگاههای گوناگون میتوانند در این زمینهها فعالیت کنند و علاقهمندان را به آن فراخوانند. مردمنامه نیز بهسهم خود و در حد توان و امکان و در کنار انبوهی کارهای دیگر، بهویژه اموری که در خود مجله در دست انجام است، تلاش میکند در این راه قدم بردارد.🔸اخوی به شرایط کنونی کشور نیز اشاره کرده است و رشتهای را که نتواند دربارهٔ مسائل درونی و روشهای خود صحبت کند از روایت دقیق تحولات جامعه نیز ناتوان مییابد. تصور میکنم ظهور و پویایی و بهدشواری ماندگاری و بالندگی مردمنامه در چنین التهاباتی خود روایت دقیقی است از وضعیت کنونی برای تاریخپژوهان آینده. اجازه بدهید تاریخخوانان و تاریخدانان و تاریخپژوهان آینده خودشان روایتگری کنند. 🔸در پایان باید گفت که مردمنامه پویشی آزاد و مستقل است و از آنِ همهٔ دانشجویان و همهٔ مردم. امیدواریم که این پویش بتواند گامبهگام و البته بدون شتابزدگی به گفتوگو دربارهٔ وضعیت رشتهٔ تاریخ کمک کند.✍پرستو رحیمی، مدیر داخلی مردمنامه، ۲۵ تیر ۱۴۰۵.t.me/mardomnameh
پستهای تلگرام — مردمنامه (تاریخ مردم)
عصر دوشنبههای بخاراچهل و پنجمین نشست از سلسله نشستهای عصر دوشنبهها مجلهٔ بخارا به نقد و بررسی کتاب «ملالگریز» (ناصرالدینشاهِ معمار و عمارتهایش)، نوشتهٔ حمیدرضا پیشوایی که از سوی نشر اطراف منتشر شده، اختصاص یافته است. این نشست در ساعت پنج بعدازظهر دوشنبه بیست و ششم مرداد ١۴٠۵ با سخنرانی مهرداد قیومی بیدهندی، داریوش رحمانیان، امیر مازیار، حمیدرضا پیشوایی و علی دهباشی در باغموزهٔ نگارستان برگزار میشود.«ملالگریز» پرترهای است از ناصرالدینشاه؛ شاهی که از تبعیدگاهش در کتابهای خشک و رسمیِ تاریخی بیرون جَسته، دوروبَرمان میپلکد، در چشمهایمان زل میزند، و از ما میخواهد تا دوباره نگاهش کنیم. خوب که در چهرۀ خستهاش مینگریم، شاید کسی را به یاد بیاوریم که همین امروز، دیروز یا گذشتهها ملاقات کردهایم. آدمی عادی با خردهذوقی هنری، شیفتۀ طبیعت، گاه کودکخو و سرخوش، و گاه افسرده و ملول؛ کسی که در همۀ عمر از دست ملال میگریزد و باز به دامش میافتد. ملالگریز، با کنار هم گذاشتنِ شواهد مستند، جزئیات معمارانه و تصویرهایی از زندگی روزمره، میکوشد تاریخ را به سطح تجربۀ انسانی برگرداند؛ نه قصد نقد کارنامۀ سیاسی ناصرالدینشاه را دارد و نه تلطیف مناسبات قدرت. روایتی است متفاوت از آدمی با دلبستگیهای معمولی که مواجهۀ بازیگوشانه و سرخوشانهاش با جهان، به سبب جایگاهش در سلسلهمراتبِ قدرت، به معماری و شهر، به ساختار سیاسی، و به حافظۀ جمعی ایرانیان گره خورده است.حمیدرضا پیشوایی متولد سال ۱۳۶۳ و دانشآموختۀ معماری و مطالعات معماری ایران از دانشگاه شهید بهشتی است و اکنون نیز به عنوان عضو هیئت علمی در همین دانشگاه فعالیت میکند. حوزۀ پژوهشی و مطالعاتی او تاریخ و تئوری معماری است و بهویژه بر معماری و فرهنگ دورۀ قاجار و معماری دوران معاصر ایران متمرکز است. کتاب «ملالگریز» برگرفته از یکی از فصلهای رسالۀ دکتری اوست.میدان بهارستان، خیابان دانشسرا، خیابان شریعتمدار رفیع، باغموزۀ نگارستان، تالار دکتر روحالامینی
✅ از علم مردم تا بایستههای پژوهشی تاریخ علمگفتوگو با یونس کرامتی📌مردم نامه را در یوتیوب و آپارات دنبال کنید و با بازنشر و پسند ویدئوها از ما حمایت کنید.🔗youtu.be/wVG7Igry1ws?si=lRDTxfU9zEPelopG%…
♦️فیلم کامل سخنرانی داریوش رحمانیان در نشست «نهضت مشروطه؛ قانون و آزادی»🔸این نشست را خانهٔ توسعهٔ آذربایجان بهمناسبت یکصدوبیستمین سالگرد نهضت مشروطه در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۵ در تالار پتروشیمی تبریز برگزار کرد.🔸لازم به ذکر است که نهاد برگزارکننده پوشهٔ دیداری این سخنرانی را با سانسور و حذف برخی بخشها منتشر کرده است. ازاینرو، برآن شدیم که فیلم کامل این سخنرانی را منتشر کنیم.✍پرستو رحیمی، مدیر داخلی مردمنامه، ۲۳ مرداد ۱۴۰۵.t.me/mardomnameh
✅ معضل، فقدان فهم تاریخی است؛ نه لزوماً فن و نظریه📌 برشی از نشست آسیبشناسی رشتۀ تاریخ از دیدگاه دانشجویان تاریخ#مردم_نامه #تاریخ #تاریخ_ایران #فریما_دستیار #رشته_تاریخhttps://youtube.com/shorts/ljDOJys0oNY?si=3oWszID0E7rAhWYo