اسمش سندرومِ “اگه کار نکنم به درد نمیخورم!”ولی من بهش میگم: وسواسِ مفیدبودن!(یه جورایی وسواسِ مفی…
انتشار: 2026/07/06 15:29 UTC
اسمش سندرومِ “اگه کار نکنم به درد نمیخورم!”ولی من بهش میگم: وسواسِ مفیدبودن!(یه جورایی وسواسِ مفید بودن،یا به قول خودمون: هرکی کار نکنه، آدم نیست!)داستان علیعلی ساعت ۱۰ شب با یه لیوان چاینشسته بود، تصمیم گرفته بود یه شبواسه خودش باشه. یه فیلم گذاشتهبود، پاشو دراز کرده بود، فقط یهمشکلی بود...مغزش: علیییییییی! پاشو کار کن!علی: ولم کن مغز، امشب فقط فیلم…مغزش: آره فیلم ببین تا دو ماه دیگه خونهخراب شی!علی: ای بابامغزش: راستی اون ایمیل چی شد؟اون پروژه؟ اون ایدهی میلیاردی؟ اونکتابی که فقط تا فصل دو خوندی؟علی: [چای سرد شد، دلش هم همینطور]مادر علی از پشت در:– علی جان؟ خوبی؟ چرا داری باخودت بلند بلند دعوا میکنی؟– هیچی مامان… مغزم منو ایسگاکرده، داره بهم فشار روانی میاره!نشونههاش چیه؟ 🟠موقع استراحت، ذهن در حال برنامهریزیه ✔️حس گناه از آرامش ✔️بیقراری توی لحظههای بیکار ✔️فرار از استراحت، پناه به شلوغی ✔️حس بیارزشی در نبود کار ✔️اگه ادامه بدی؟فرسودگی ذهنیبیخوابیافسردگیو مهمتر از همه: از دست دادن لذتزندگی
