بخت برگشته منم! باغ گناهش کم نیستکرمی افتاده به پیله که به من محرم نیستتا به موسیقی پاهای خزان گوش…

بخت برگشته منم! باغ گناهش کم نیستکرمی افتاده به پیله که به من محرم نیستتا به موسیقی پاهای خزان گوش سپردبرگم افسرد و رقصنده تر از شبنم نیستتلخی شهد لبم، شاهد شرمندگی استهدف حمله ی زنبور عسل، مریم نیستباد بخشیده به من پرچم «آزادی» راگل پرپر شده را بوسه زدن مرهم نیستگَرده ها وا شد و پاشیدم و پروانه شدیگل و پرواز کجا؟ قسمت ما با هم نیستدستاورد من از خواستنت، تنهائی استقامتم تا شده و قدمت غم یادم نیستاز خودت گرچه تو را دوست ترت می‌دارممبتلایم به جنون، عشق غرورش کم نیستبعد پروانگی ات، باغ چه گلریزان شد!کرمکی مغز مرا خورده که ابریشم نیست#مریم.سهرابی#غزل#اول.تیر.1405